28-12-12

Rendierkudde geslonken, Innu jagers onterecht beschuldigd

De Canadese George River rendierkudde was een van de grootste in de wereld en telde ooit acht tot negen honderdduizend dieren. Volgens recente tellingen resteren hiervan nog slechts 27.500.

Door deze dramatische terugval vreest de plaatselijke inheemse bevolking voor het voortbestaan van de kudde.

Rendieren, die in Noord-Amerika bekend staan als kariboes, staan centraal in het leven en de cultuur van tal van inheemse volken rond de poolcirkel. De enorme terugval van de rendierpopulatie in de laatste twee jaar is voor hen dan ook zeer verontrustend. Canadese overheidsfunctionarissen noemen de daling met 63% ‘veelbetekenend en angstaanjagend’ en schrijven het toe aan ‘een tsunami’ van oorzaken.

Survival International sprak hierover met een Innu-stamoudste in het noordoosten van Canada. Georg Rich stelde onomwonden: ‘Een van de belangrijkste oorzaken is mijnbouw en de exploratie naar minerale grondstoffen.’

‘Quest Minerals, bijvoorbeeld, heeft onlangs plannen aangekondigd voor de aanleg van een weg dwars door het gebied waar de kalveren worden geboren. Helikopters en vliegtuigen van het bedrijf vliegen van en naar de exploratieterreinen.’

Door Canada’s expansieve industriebeleid zijn grote arealen weidegrond van de rendieren vernietigd, wat de trekroutes ernstig heeft ontregeld.

Een aantal biologen wijten het verval van de kudde aan de inheemse jachtgewoonten. De Innu, die al duizenden jaren een symbiotische relatie hebben met de kariboes, hebben dit verwijt meteen verworpen.

Rich: ‘De regering geeft altijd de schuld aan de inheemse bevolking, maar we hebben een innige band met de kariboes en leven al generaties met hen samen.’

Vele Innu pleiten voor meer zeggenschap over hun grondgebied en de natuurlijke rijkdommen daarin en willen behandeld worden als gelijkwaardige partij bij het nemen van besluiten die een grote impact hebben op hun land en op de dieren die daar leven.

Stephen Corry, Survival International-directeur: ‘Het is niet moeilijk om inheemse volken van overbejaging te verwijten: ze hebben doorgaans geen stem om zich tegen deze beschuldigingen te verdedigen. Toch is het in talloze studies aangetoond dat inheemse volken in feite tot de beste natuurbeschermers ter wereld behoren. Hoe lang duurt het nog voordat overheden en wetenschappers zich dit realiseren? We moeten beginnen te luisteren naar wat inheemse volken te vertellen hebben over hun eigen land: zij zijn immers de deskundigen.’

 bron  : Survival Internationaal Nl

 

16:17 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.