29-04-16

Noodtoestand na elf zelfmoordpogingen op één dag in Canadees dorp

In een dorp in het noordoosten van de Canadese staat Ontario hebben zaterdag elf inwoners geprobeerd zelfmoord te plegen. Het dorpsbestuur van het afgelegen Attawapiskat heeft de noodtoestand uitgeroepen.

De inheemse gemeenschap, bestaande uit 2000 inwoners, heeft al langer te maken met een opvallend hoog aantal mensen die zichzelf van het leven probeert te beroven. Volgens het dorpsbestuur zijn er sinds de herfst 101 zelfmoordpogingen gedaan, waarvan één is gelukt. Maart kende een dieptepunt met 28 pogingen. De leeftijden varieerden van 11 tot 71.

Volgens lokale politici wordt de inheemse bevolking, die vier procent uitmaakt van de Canadese populatie, door de overheid aan haar lot overgelaten. De inheemse Canadezen kampen met armoede, verslaving, een lage levensverwachting en hoge criminaliteitscijfers.

Attawapiskat telt volgens het lokale bestuur vier maatschappelijk werkers die er niet meer in slagen de problemen het hoofd te bieden. Er is inmiddels een crisisteam naar de gemeenschap gestuurd, waar onder andere maatschappelijk werkers en psychiatrisch verpleegkundigen deel van uitmaken.

Premier Justin Trudeau noemt de gebeurtenissen hartverscheurend, en belooft zijn best te doen om de omstandigheden van de inheemse inwoners te verbeteren. Minister van Volksgezondheid Jane Philpott heeft verklaard dat de verbetering van hun sociaaleconomische positie noodzakelijk is om het welzijn in het dorp te verbeteren.

Een inheemse gemeenschap in de provincie Manitoba heeft sinds december eveneens met een zelfmoordgolf te maken. In twee maanden tijd beroofden zes mensen zich van het leven, en werden tientallen zelfmoordpogingen geteld.

Bron : De Morgen

12:00 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Maxima Acuña dwingt groot Amerikaans mijnbouwbedrijf op de knieën

 

Het Amerikaanse mijnbedrijf Newmont bergt zijn plannen voor de Conga-goudmijn op. Een belangrijke overwinning voor Máxima Acuña de Chaupe, een boerin die zich al jaren verzet tegen de komst van de mijn. Door haar onverzettelijk-heid, en die van haar medestanders, dwong ze een groot Amerikaans mijnbedrijf op de knieën. 

Ze ontvangt bovendien ook de prestigieuze Goldman Prize, de belangrijkste internationale prijs voor milieuactivisten. 

De Conga-mijn moest een uitbreiding worden van de Yanacocha-goudmijn, de grootste van Latijns-Amerika. Maar het verzet van de lokale bevolking was groot. Nu blijkt dat Newmont Conga uit zijn reserves heeft geschrapt in het dossier dat het bedrijf jaarlijks moet voorleggen aan de Amerikaanse autoriteiten.

In zijn motivatie zegt Newmont dat het “in het huidige sociale en politieke klimaat niet denkt dat het Conga binnen afzienbare tijd zal ontginnen”. 

Máxima reageert opgetogen. “ Wij zijn blij dat Newmont eindelijk de feiten onder ogen ziet en Conga opgeeft”, zegt zij. “Onze levensstijl en het zuivere water dat we daarvoor nodig hebben betekenen veel meer voor ons dan de goudmijn. We weten uit onze ervaring met de Yanacocha-mijn dat we ze niet allebei kunnen hebben, wat er ook beloofd wordt. 

Newmont is de tweede grootste goudontginner ter wereld. In 2010 kwam het bedrijf met het project om Conga te ontwikkelen, naast de goudmijn Yanacocha. Het Conga-project bedreigde 4 bergmeren in de droge hooglanden van de Andes. In 2011 werd de mijnontwikkeling stopgezet - na aanhoudend protest van de gemeenschappen.

Máxima Acuña de Chaupe groeide uit tot het boegbeeld van het verzet tegen het Conga-mijnproject. Zij woont met haar gezin op grond die cruciaal is voor de mijnontwikkeling. Het bedrijf wilde haar daarom met alle middelen van haar grond zetten.
 

In december 2014 haalde Máxima gelijk voor de rechter, maar ook daarna hielden de pesterijen en bedreigingen niet op. Onlangs nog werd hun veld vernield. Toch bleef de familie Chaupe zich verzetten. 

De Goldman-prijs beloont nu die gedreven inzet voor haar familie en voor de hele gemeenschap. Haar overwinning op de mijngigant is ook een teken van hoop voor alle gemeenschappen die vechten tegen mijnontwikkeling. Máxima is de winnares voor Latijns-Amerika.

Vorig jaar won Berta Cáceres de prijs. Die Hondurese activiste werd in maart 2016 vermoord omwille van haar activiteiten. 
bron : Catapa

11:54 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Filipijns scheepstouwenproject Rope Hope wint 4de Pijlerwedstrijd

Op de Dag van de 4de Pijler bekroonde de jury het initiatief Rope Hope als meest inspirerende 4de Pijlerproject. Rope Hope creëert nieuwe designproducten van gerecycleerde scheepstouwen uit de Filipijnse haven Cebu. Daar leeft een hele havengemeenschap van het recycleren van deze oude scheepstouwen.

De wedstrijd ‘4Nieuwers gezocht’ ging in aanloop van de derde Dag van de 4de Pijler op zoek naar vernieuwende 4de Pijlerprojecten. 51 projecten waagden hun kans. De jury nomineerde 10 projecten en koos uiteindelijk voor Rope Hope. De publieksprijs was voor Village Support Rangaroon, een project van kleinschalig duurzaam toerisme in Noord-India. 11.11.11-voorzitter Jos Geysels overhandigde hen de juryprijs (€ 2000) en publieksprijs (€ 1000) in het Vlaams Parlement. 

Het ROPEHOPE-verhaal begint bij oma Diosdada. Ze is een gepassioneerde ondernemende vrouw die haar brood verdient door het recycleren van oude scheepstouwen in de arme havenbuurt van Cebu in de Filipijnen.  40 jaar geleden was ze de eerste, vandaag is er een hele recycling-gemeenschap ontstaan die oude scheepstouwen ontmantelt en herwerkt tot nieuwe touwen.

Livable Products, een initiatief van designer Sep Verboom, verwerkt deze touwen tot nieuwe designproducten die hier worden verkocht. Door de lokale gemeenschap te betrekken bij het ontwerpproces geeft Livable Products hen de kans traditionele weeftechnieken te combineren met vernieuwende creativiteit. Zo worden oude scheepstouwen omgetoverd tot nieuwe Livable Products.  (Bekijk de korte vimeo-documentaire van Rope Hope - www.livableproducts.org/projects/rope/ )

Village Support Rangaroon verzamelde de meeste stemmen via internet en won zo de publieksprijs. “We hebben er heel hard aan gewerkt en iedereen die we kenden gemobiliseerd, maar zo hebben ook honderden nieuwe mensen ons project leren kennen.”, vertelt Annie Nijs.  Explorers Group Rangaroon is een zelfhulpgroep van jonge werkloze mannen en vrouwen die een duurzame dorpseconomie tot ontwikkeling willen brengen via een project van kleinschalig en ecologisch dorpstoerisme in het dorp Rangaroon in Noord-India. De prachtige ligging van het dorp aan de voet van de Himalaya en zijn bevolking met Nepalese roots bieden heel wat toeristische troeven. (www.4depijler.be/organisatie/4depijler/village_support_rangaroon)

Het project ‘De kip met de gouden eieren’ van Solidev vzw, tot slot, kreeg een bijzondere vermelding van de jury.  Solidev vzw is een 4de Pijlerinitiatief van een groep Rwandese inwoners van het Vlaams-Brabantse Asse.  Ze ondernemen in hun thuisland een goed doordacht kleinveeproject met plattelandsvrouwen. Maar het project draait niet alleen om kippen en eieren. Het gaat vooral over sparen en investeren en over sociale bescherming en toegang tot gezondheidszorg.  (www.4depijler.be/organisatie/4depijler/solidev)

Bron : 4de pijler


11:49 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Inheemse volken Latijns-Amerika blijven arm

Miljoenen Latijns-Amerikanen zijn sinds 2000 uit de armoede geraakt, maar dat geldt niet voor de inheemse volkeren. Dat is moreel onaanvaardbaar en bovendien onverstandig, zegt de Wereldbank in zijn recentste rapport.Bovenkant formulier 

De inheemse volkeren van Latijns-Amerika zijn de afstammelingen van de volkeren die al duizenden jaren voor de Spaanse en Portugese conquista op het continent leefden dat door de kolonisatoren Amerika werd genoemd. Zij worden nog steeds gediscrimineerd door de afstammelingen van deze kolonisatoren (un.org)

In de eerste tien jaar van het nieuwe millennium zijn 70 miljoen Latijns-Amerikanen uit de armoede geraakt, zegt de Wereldbank in een pas gepresenteerde studie. Daar zijn weliswaar leden van de inheemse volkeren bij, vooral in Bolivia, Brazilië en Peru. Voor die volkeren verloopt dat ontwikkelingsproces echter veel minder snel dan voor de andere Latijns-Amerikanen. 

"Latijns-Amerika heeft een grondige sociale transformatie doorgemaakt die de armoede heeft teruggedrongen en de middenklasse heeft uitgebreid, maar de inheemse gemeenschappen hebben daar veel minder de vruchten van geplukt dan de rest van de Latijns-Amerikanen", zegt de Mexicaan Jorge Familiar, ondervoorzitter Latijns-Amerika van de Wereldbank.

 

De armoedekloof wordt groter

De kloof tussen de inheemse gemeenschappen en de andere Latijns-Amerikanen is niet kleiner geworden en soms zelfs vergroot. De inheemse gemeenschappen vormen 14 procent van de totale bevolking van het continent, maar in de groep van Latijns-Amerikanen die in extreme armoede leven, loopt hun aandeel op tot 17 procent. Wie inheemse ouders heeft, heeft meer kans om in armoede op te groeien, ongeacht het onderwijsniveau van de ouders. 

De Wereldbank vraagt daarom aan de overheden een dringend beleid dat de achterstand van inheemse volkeren op verschillende domeinen wegwerkt, vooral met het oog op de verwezenlijking van de nieuwe Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen 2015-2030 (SDG's), die eind 2015 in de VN zijn vastgelegd. De zeventien SDG's bevatten afspraken over het recht van inheemse volken op onderwijs, grond en markten.  

 "Als de inheemse volken een sleutelrol willen spelen in de ontwikkelingsagenda na 2015, dan moeten we naar hun opinies en ideeën luisteren", zegt Ede Ijjasz-Vasquez, die bij de Wereldbank verantwoordelijk is voor stedelijke, rurale en sociale ontwikkeling.

"De betrokkenheid van de inheemse volkeren bij het beleid en de ontwikkelingsprogramma's dringt niet alleen de armoede terug, het verbetert ook hun capaciteit en kansen om een belangrijke rol te spelen in de samenleving", zegt Ijjasz-Vasquez. "Hun inclusie is voor overheden niet alleen juist vanuit moreel standpunt, het is ook slim vanuit economisch perspectief." 

Wel politieke vooruitgang

Op politiek vlak is er wel vooruitgang te noteren. In een groot deel van Latijns-Amerika zijn inheemse volken zichtbaarder aanwezig en betrokken in de politiek. In Bolivia zijn ze nu zelfs goed voor 30 procent van de parlementsleden en Boliviaans president Evo Morales is de allereerste Latijns-Amerikaanse president van inheemse oorsprong. 

Verscheidene landen aanvaardden ook inheemse tradities in verkiezingsprocessen. In de Mexicaanse deelstaat Oaxaca worden 418 van 570 gemeenten volgens inheemse tradities bestuurd. Dat is deels een gevolg van de toepassing van internationale verdragen en verklaringen, zoals de VN-Verklaring voor de Rechten van Inheemse Volken uit 2007. 

Ook op onderwijsvlak gingen de inheemse Latijns-Amerikanen erop vooruit, zegt de Wereldbank. De studie noemt de toegang tot lager onderwijs voor inheemse kinderen een van de belangrijkste verwezenlijkingen van die eerste tien jaar. Landen als Ecuador, Mexico en Nicaragua hebben de onderwijskloof met hun inheemse bevolking zo gedicht.

Bron : IPS

 

 

11:46 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Brazilië zet Tapajós-dam on hold

Goed nieuws voor het regenwoud van het Amazonegebied! Woensdag liet het Braziliaanse milieuagentschap Ibamaweten dat ze de vergunningen voor de bouw van de enorme São Luiz do Tapajós-dam op de rivier de Tapajós opschort. Het agentschap heeft erkend dat het project mogelijk risico’s met zich meebrengt voor de Munduruku-indianen er wonen.

De mededeling van Ibama is een belangrijke stap voor het Amazonegebied en voor de rechten van de inheemse volkeren in Brazilië. We hopen dan ook dat deze belangrijke stap vooruit zal bijdragen aan de definitieve schorsing van de megadam. Hieronder enkele redenen waarom dat zo belangrijk is:

De rechten van de indianen

De São Luiz do Tapajós-dam zou een stuk regenwoud blank zetten ter grootte van de stad New York en zou ook belangrijke delen van het grondgebied van de Munduruku-indianen vernielen. Drie dorpen van de Munduruku langs de Tapajós zouden moeten wijken voor de aanleg van de dam. Volgens de Braziliaanse grondwet is het verboden om indianen van hun grond te verdrijven, behalve in extreme gevallen zoals bij rampen of epidemieën, waarna een onmiddellijke terugkeer verzekerd moet worden zodra het gevaar geweken is. Maar om in aanmerking te komen voor die grondwettelijke bescherming, moet de grond van de Munduruku officieel erkend zijn. De Munduruku strijden al decennialang voor deze erkenning – die cruciaal is om stuwdammen op de Tapajós te voorkomen – maar tot voor kort ze hebben daarbij nauwelijks vooruitgang geboekt.

Nu heeft het Braziliaans agentschap dat bevoegd is voor de inheemse volkeren deze maand een rapport gepubliceerd dat een gebied van 178.000 hectare, Sawré Muybu genaamd, erkent als traditioneel grondgebied van de Munduruku-indianen.

Het nieuws over het territorium van de Munduruku en de annulering van de vergunning zijn mooie overwinningen! Maar het officiële proces voor de erkenning van het land van de Munduruku is nog niet afgelopen en de dam is nog niet geschrapt. Het lot van de Tapajós en de voorouderlijke gronden van de Munduruku ligt nog altijd in de weegschaal.

De bescherming van het woud

De megadam van São Luiz do Tapajós zou niet enkel de levenswijze van de indianen ondermijnen, hij zou ook een bosgebied verwoesten dat volgens experten een uitzonderlijke biodiversiteit kent – zelfs naar de normen van het Amazonegebied.
Een milieueffectrapport van de dam in opdracht van Greenpeace Brazilië heeft al aangetoond dat de dam heel wat negatieve gevolgen kan hebben voor de biodiversiteit en de inheemse bevolking van de regio en formuleerde ook de aanbeveling dat het milieuagentschap de vergunningen voor de werken moet weigeren.

De bouwwerken zijn stilgelegd. Nu is het tijd om hem te stoppen!

Hoewel het nieuws van vorige week een grote stap vooruit is, zouden de dam van São Luiz do Tapajós en meer dan veertig andere dammen in het stroomgebied van de Tapajós er uiteindelijk toch kunnen komen. De beslissing van Ibama is niet definitief en kan nog worden ingetrokken.

Daarom is een aanhoudende publieke druk van groot belang. Al meer dan 200.000 mensen uit Brazilië en de rest van de wereld hebben gevraagd om het project stop te zetten. Intussen eisen actievoerders dat grote bouwbedrijven zoals Siemens, Andritz en Tractebel afstand nemen van dit omstreden en verwoestende project.

De opschorting moet een permanente beslissing worden, zodat het project afgelast wordt en zodat de Munduruku-indianen het grondwettelijk recht op hun voorouderlijke gronden toegekend krijgen.

Strijd mee voor de bescherming van de Tapajós. Samen kunnen we het hart van het Amazonewoud beschermen.

bron : Greenpeace

11:43 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-04-16

Mohawk Nation News- Quebec politieagenten vermoorden ONKWE’HON:WEH –Lac Simon

10 april-2016 –  protestdemonstratie in Montreal in solidariteit met de Lac Simon Anishnabeg gemeenschap van Montreal.

Zij rouwden om de dood van Jean-Pierre Bony, die op 6 april vermoord werd met een rubberen kogel door de SPVM (Service de police de la Ville de Montréal)- ten noorden van Montreal Jean Pierre Bony murder.  

Op 7 april sloegen ze opnieuw toe. Die nacht liet Sandy Michel, 25 jaar oud, het leven. Hij werd brutaal afgeslacht door de ’Anishabeg reserve corporate‘ politie nabij Val-d’or.

Hij had een voorwerp in de hand waarvan de agenten dachten dat het wel eens een wapen zou kunnen zijn.

Hij werd verpletterd door hun politiewagen en dan schoten ze hem dood.

In 2009 was zijn oudere broer ook vermoord door de politie.

Het vermoorden van onkwe’hon:weh-jongeren in Noord Quebec -is net als het vermoorden van zwarten in Noord Montreal - institutioneel racistisch.

Niet-blanke levens worden geliquideerd zonder enige vorm van proces.  

In de nasleep van deze tragedie en na jaren politie –pesterijen- heeft het volk van Lac- Simon zich verzameld en de politie gevraagd om hun territorium te verlaten.De Quebec politie greep onmiddellijk in.De media kreeg bevel om zich tijdens het onderzoek ver van de plaats van de misdaad te houden.

Media black-outs zijn routine geworden.

Na de recente openbaringen van seksuele gruweldaden rond Val-d’or, gepleegd door politieagenten van de Surete du Quebec wil de SQ wanhopig hun systematisch geweld tegen inheemsen mannen, vrouwen en kinderen verborgen houden.

De zogenaamde “aboriginal” politie was net teruggekeerd naar Lac-Simon, maar werden gedongen weg te gaan na de dood van een van hun agenten in februari ll.

Anthony Raymond Papatie, 22 jaar, schoot de agent neer voor hij zelfmoord pleegde.

 

Zoals de band Muse uitdrukkelijk zingt: "Mensen het is tijd om op te staan":

“Paranoia is in bloom.

The p.r. transmissions will resume.

They’ll try to push drugs to keep us all dumbed-down and hope that we will never see the truth around.

Another promise, another scene, another packaged lie to keep us trapped in greed.

And all the green belts wrapped around our minds and endless red tape to keep the truth confined.

They will not force us.

They will stop degrading us.

They will not control us.

We will be victorious. … rise up and take the power back.

I’s time the fat cats had a heart attack!” [The Muse]

 

Bron :De Naisgazet

 

12:15 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Noodtoestand na elf zelfmoordpogingen op één dag in Canadees dorp

In een dorp in het noordoosten van de Canadese staat Ontario hebben zaterdag elf inwoners geprobeerd zelfmoord te plegen. Het dorpsbestuur van het afgelegen Attawapiskat heeft de noodtoestand uitgeroepen.

De inheemse gemeenschap, bestaande uit 2000 inwoners, heeft al langer te maken met een opvallend hoog aantal mensen die zichzelf van het leven probeert te beroven. Volgens het dorpsbestuur zijn er sinds de herfst 101 zelfmoordpogingen gedaan, waarvan één is gelukt. Maart kende een dieptepunt met 28 pogingen. De leeftijden varieerden van 11 tot 71.

Volgens lokale politici wordt de inheemse bevolking, die vier procent uitmaakt van de Canadese populatie, door de overheid aan haar lot overgelaten. De inheemse Canadezen kampen met armoede, verslaving, een lage levensverwachting en hoge criminaliteitscijfers.

Attawapiskat telt volgens het lokale bestuur vier maatschappelijk werkers die er niet meer in slagen de problemen het hoofd te bieden. Er is inmiddels een crisisteam naar de gemeenschap gestuurd, waar onder andere maatschappelijk werkers en psychiatrisch verpleegkundigen deel van uitmaken.

Premier Justin Trudeau noemt de gebeurtenissen hartverscheurend, en belooft zijn best te doen om de omstandigheden van de inheemse inwoners te verbeteren. Minister van Volksgezondheid Jane Philpott heeft verklaard dat de verbetering van hun sociaaleconomische positie noodzakelijk is om het welzijn in het dorp te verbeteren.

Een inheemse gemeenschap in de provincie Manitoba heeft sinds december eveneens met een zelfmoordgolf te maken. In twee maanden tijd beroofden zes mensen zich van het leven, en werden tientallen zelfmoordpogingen geteld.

Bron : De Morgen

 

12:03 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |