28-01-14

VN bezoekt Amerikaans Indiaan Leonard Peltier, 37 jaar politiek gevangene

Vrijdag 24 januari 2014 bezocht James Anaya, VN-Speciale Rapporteur voor de Rechten van Inheemse Volkeren, Leonard Peltier van de American Indian Movement in de gevangenis van Coleman, Florida. Volgens Amnesty International is hij al 37 jaar een politieke gevangene. Dit bezoek verhoogt de druk op president Obama om hem vrij te laten.

37 jaar gevangen voor politieke actie

Leonard Peltier werd in 1977 veroordeeld tot twee maal levenslang voor de moord op twee agenten van de FBI tijdens een conflict op het Indianenreservaat van Pine Ridge in de noordelijke deelstaat Zuid-Dakota in juni 1975. Hij heeft altijd zijn onschuld staande gehouden. De twee andere verdachten waren eerder vrijgesproken wegens wettige zelfverdediging tegen personen waarvan zij de identiteit niet kenden en die op hen het vuur hadden geopend. 

Peltier was nog voor dit proces naar Canada gevlucht. Hij was reeds voor het betreffende incident het doelwit van aanslagen door de FBI en de politie geweest, omwille van zijn politieke activiteiten voor de rechten van de Amerikaanse Indianen. Op basis van een getuigenverklaring die later vals bleek te zijn leverde Canada hem uit aan de VS. In een afzonderlijk proces werd hij wel veroordeeld voor de feiten. Later werden verklaringen teruggevonden waarin de FBI expliciet stelde dat het zich ditmaal niet zomaar ging verlaten op het gerecht, om toch een veroordeling te krijgen.

Bezoek van Anaya

In zijn rapport van 2012 over de toestand van de mensenrechten van de inheemse volkeren in de VS stelt Anaya het volgende:

“Een zaak die scherpe gevoelens van onrecht blijft uitlokken bij de inheemse volkeren van de VS is de welbekende zaak van Leonard Peltier. Na een proces dat werd bekritiseerd door velen voor talrijke onregelmatigheden, werd de heer Peltier veroordeeld tot twee levenslange gevangenisstraffen voor moord."

"Hem werd meermaals vervroegde vrijlating (‘parole’) geweigerd. Pleidooien voor presidentiële amnestie door bekende persoonlijkheden en instellingen hebben geen resultaat gehad. Dit vermindert steeds verder het reeds minimale vertrouwen dat de inheelse volkeren van dit land hebben in het rechtssysteem.”

Op basis van technische en juridische argumenten werd telkens weer een nieuw proces geweigerd, ook toen er forensisch bewijs werd geleverd die de onschuld van Peltier aantoonde. In latere adviezen over de zaak hebben rechters in beroep bevestigd dat Peltier inderdaad niet de dader was, maar dat hij er wel ‘medeplichtig’ aan was. ZIj deden dit op basis van getuigenissen, waarvan reeds was aangetoond dat ze vals, onjuist of afgedwongen waren.

De zaak van Leonard Peltier werd en wordt door de mainstreammedia genegeerd. Talrijke steuncomités, organisaties en persoonlijkheden blijven echter onverdroten ijveren voor zijn vrijlating. Het recente bezoek van VN-Rapporteur Anaya verhoogt de druk op Obama om presidentiële clementie te verlenen.

Bron : De Wereld Morgen – Lode Vanoost  25/1/2014

11:44 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-11-13

Presidentsverkiezingen Chili - Mapuche willen eindelijk gehoord worden

Zondag 17 november vinden in Chili de presidentsverkiezingen plaats. De grote kanshebber is de socialistische Michelle Bachelet, die ook al president was van 2006-2010. Eén van de hete hangijzers die ze tijdens haar vorig mandaat links heeft laten liggen, is het conflict met de Mapuche. Die wachten al decennia om gehoord te worden.

 

Niet alle Mapuche leggen zich bij die situatie neer

 

Het lot van de Chileense Mapuche indianen is een van de thema's in de verkiezingsstrijd. Die Mapuche zijn al sinds de kolonisering onder druk gezet, maar werden vooral gemarginaliseerd sinds de dictatuur van generaal Pinochet een rechtlijnig neoliberaal beleid ging voeren. Niet alle Mapuche leggen zich bij die situatie neer en sommigen grijpen naar geweld om hun zaak op de politieke agenda te krijgen. Stéphanie Borgers en Yasser Barona Dao spraken in de gevangenis van Angól met enkele kopstukken van de verzetsbeweging CAM (Coordinadora Arauco-Malleco).

 

"Ik ben de leider met de meeste veroordelingen en de zwaarste straf. Naar het schijnt ben ik ook de gevaarlijkste die er rondloopt." Netjes aangekleed zit hij rustig op zijn bed en ontvangt hij ons in zijn kleine cel volgepropt met boeken. Hoewel daar aan zijn onvermoeibaar uiterlijk niet veel van te merken is, houdt hij al een maand een hongerstaking vol. Zijn zevende tot nu toe.

 

Héctor Llaitul laat een overrompelende indruk na. Met onder meer zijn celgenoot Ramón Llanquileo stichtte hij de CAM in 1998, een radicale verzetsbeweging die alles in het leven stelt om de autonomie van hun volk terug te vorderen. Ze verwijzen daarbij naar de politiek-territoriale autonomie tijdens de Spaanse bezetting, toen ze zich als enige indianenbevolking zich niet wilden onderwerpen aan de eisen van de overzeese indringers.

 

De CAM noemt zichzelf weichafe, wat in hun taal krijger betekent. Met felle daden zetten ze hun woorden kracht bij: aanslagen op grootgrondbezitters en op openbare aanklagers die het op jonge Mapuche

gemunt hebben, vrachtwagens van houtexporteurs in brand steken, enz. Gevolg: in 2002 werden ze door Chili uitgeroepen tot vijanden van de staat.

 

"Het actuele systeem laat slechts ruimte voor één dominante samenleving.", legt Ramón uit. "Dit betekent dat de Mapuche moet stoppen met Mapuche te zijn om zich te kunnen integreren in de Chileense

maatschappij. We verlangen niet dat de regering onze problemen oplost, maar we willen de vrijheid krijgen om zelf onze problemen aan te pakken." Het jeugdige, vrolijke voorkomen van Ramón verraadt geenszins zijn vurige vastberadenheid in de hongerstaking die ook hij onderneemt. "Een hongerstaking lijkt moeilijker dan het is", grijnst hij. "Als je een duidelijk doel voor ogen hebt, is niets onoverkomelijk."

"De natuur vernielen is voor ons als een broer doden"

 

Al vijf eeuwen lang strijden de Mapuche indianen voor een menswaardig bestaan. Het is niet geweten hoe lang ze het continent al bewonen, maar we kunnen met zekerheid stellen dat ze sinds de komst van de Spanjaarden geen rust meer kennen. De Chileense onafhankelijkheid drong hun een twijfelachtige integratie op, die hen dwong op te houden te bestaan als een etnische groep. Sindsdien groeiden ze uit tot de armste sociale klasse van Chili, en leven ze nog met 1 miljoen in afgelegen gemeenschappen of verspreid in de grootsteden. Mapuche hebben hun eigen visies en tradities die geheel in overeenstemming zijn met een diep respect voor de natuur. Ze noemen zich 'Mapu-che', wat in hun taal

letterlijk 'Volk van de Aarde' betekent. Het is geen verrassing dat de neoliberale visie van de Chileense staat en hun handelspartners weinig begrip kunnen (of willen) opbrengen voor een wereldvisie die zo veraf ligt van hun blind streven naar groeiende winst.

 

Chili dat zich met zijn economie gemakkelijk één van de beste leerlingen van de Latijns-Amerikaanse klas mag noemen, behaalt zijn goeie resultaten grotendeels dankzij zijn wereldwijde houtexport, die na de

mijnbouw de tweede grootste inkomstbron is. En dat werd door de Chileense regering alleen maar toegejuicht. De Chileense dictator Augusto Pinochet vervaardigde in 1974 een decreet dat bonussen uitreikte om stukken land op te kopen en te beplanten. Hoewel dat subsidieproces in december vorig jaar verliep, stond het altijd hoog op de agenda van President Sebastián Piñera om daar verandering in te brengen.

 

Het Ministerie van Landbouw benadrukt immers dat Chili dankzij deze wet niet aan ontbossing lijdt (wat bij veel landen wel het geval is), en elk jaar zelfs meer hectares bos kan opmeten. Het subsidieproces zou dienen om kleine en middelgrote ondernemers een hand toe te steken, hoewel een studie van het Chileense adviesbureau voor landbouwzaken Consultora Profesional Agraria bevestigt dat tussen 1980 en 1997 ongeveer 94% van de bonussen naar middelgrote en grootgrondbezitters ging, en slechts 6% naar kleine grondbezitters. Geen goed nieuws voor de Mapuche dus: ze worden genadeloos van hun land verdreven of kunnen niet anders dan hun woongebied te verlaten. De grond is immers zodanig aangetast door de

intensieve bosbouwindustrie dat landbouw, hun belangrijkste voedselbron, onmogelijk wordt gemaakt.

 

"De Chileense bosbouwindustrie is één van de grootste houtproducenten ter wereld.", gaat Héctor verder. "De massaproductie veroorzaakt verzuring van de grond waardoor die onvruchtbaar wordt. Dat vermindert

aanzienlijk de diversiteit van de fauna en flora, wat onze streek tot de meest woestijnachtige van het land maakt. Dat systeem gaat helemaal in tegen onze filosofie die juist draait om het welzijn van de grond en de natuur. Wij willen niet kapotmaken, noch uitbuiten. De natuur vernielen is voor ons als een broer doden."99% van de visvangst verkocht

 

Ook de kuststreek moet eraan geloven. In januari 2013 slaagde president Piñera erin ook het Chileense kust- en zeegebied te privatiseren. De Wet van de Visvangst bepaalt dat zowat 99% van alle sardienen, ansjovis en makreel (de belangrijkste vissoorten van de streek, rijk aan proteïnen en Omega 3) in handen vallen van een kleine groep bedrijven die er voer voor kippen, varken en zalm mee produceren. Slechts 1% is dus gereserveerd voor menselijke consumptie. Opnieuw slecht nieuws voor de inheemse gemeenschappen die al eeuwen de kust bevolken en leven van hun traditionele visvangst. "De bedrijven maken zich eigenaar van onze leefruimte. En wanneer Europa handel drijft met die bedrijven, worden ze zelf medeplichtig aan deze misdaad", meent Héctor. "Ze kopen producten met bloed aan. Een

gigantische diefstal die al een eeuw aan de gang is. Het zou ideaal zijn mochten er handelsvoorwaarden bestaan, die instaan voor de bescherming van de Mapuchegemeenschappen."

 

Wettelijke machteloosheid

 

Veel meer dan dit onrecht aanklagen kunnen de Mapuche niet doen. De wettelijke realiteit van Chili zet hen immers schaakmat. Het gebruik van geheime getuigenissen tijdens de processen is schering en inslag. Het is niet verbazingwekkend dat het 2012 jaarverslag van de IWGIA bevestigt dat de criminalisering van deze bevolkingsgroep nog steeds een zeer actueel probleem is. Ook de antiterrorismewetgeving, waar Augusto Pinochet zelf zijn handtekening nog onder zette, blijkt nog steeds het middel bij uitstek om indianen onder vage omstandigheden te arresteren, op te sluiten of zelfs te veroordelen.

 

Een zeer bedenkelijke maatregel, hoewel zelfs Michelle Bachelet de toepassing ervan aanmoedigde tijdens haar vorige presidentsmandaat. In de aanloop van de huidige verkiezingen gaf ze echter toe dat ze hiermee

een discriminerende fout beging. Ze belooft een nieuw verdrag voor de indianen, hoewel haar kandidatuur in de Mapuche regio Araucania niet met enthousiasme wordt onthaald. Haar campagne in Temuco begin deze week kon dan ook op veel onrust rekenen.

 

Maar kunnen de acties van de CAM dan beschouwd worden als onschuldige verzetsdaden? "Ik zit vast voor een geweldpleging op een openbare aanklager en nog enkele andere feiten," bekent Héctor, "maar volgens mij zit ik hier in de eerste plaats voor politieke vervolging. Omdat ik een Mapuche met een opleiding ben. Ik studeer om anderen te overtuigen van ontegensprekelijke feiten. Zodat ons doel niet zomaar een doel is, maar ook harde argumenten heeft. De Chileense pers geeft me weer als een

etnische terrorist. Maar ik ben een ideoloog", verzekert Héctor,", iemand die de mensen probeert wakker te schudden. Ik heb gestreden in het Patriottistisch Front (FPMR Frente Patriotico Manuel Rodriguez,

revolutionaire verzetsbeweging die vocht tegen het regime van Augusto Pinochet, red.) Ik heb daar een militaire opleiding genoten. Daarnaast ben ik ook afgestudeerd als sociaal werker, wat een ideoloog van me heeft gemaakt, en zoals blijkt, een gevaarlijk man. Ik hou me bezig met strategie en ideologie en men vindt me daarom blijkbaar gevaarlijker dan omwille van mijn militaire opleiding."

 

Geweld vs Geweld

 

Ondanks de nobele boodschap van de CAM, namen vele Mapuche reeds afstand van hun woorden en daden. De organisatie kon op veel kritiek rekenen van hun volk, aangezien hun aanslagen nog meer gewelddaden van de politie in hun gemeenschappen uitlokte. Toch zien de stichters geen kwaad in hun

tactiek. Het doel heiligt volgens hen immers de middelen. "Mijn acties zijn geen terroristische aanvallen", verzekert Ramón. "Ik handel uit pure verdediging van mijn volk. Als je me vraagt of ik het opnieuw zou

doen? Uiteraard. Net zoals een oud vrouwtje graag een pak slaag zou geven aan de dief die haar handtas gepikt heeft."

 

Mapuche Foundation | FOLIL

 

16:15 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-11-13

De strijd van de Mapuche en het geweld van de staat in Chili

Naar aanleiding van het bezoek van Jorge Huenchullan in ons land, konden we met hem een interview afnemen. We spraken met hem over de criminalisering van de strijd van zijn volk door de Chileense staat. Hij is een vertegenwoordiger van de Temucuicui, een inheemse bevolkingsgroep van de Mapuche in Chili.

 

Kunt u ons om te beginnen kort de geschiedenis schetsen van het conflict tussen de Mapuche en de Chileense staat?

 

Jorge Huenchullan. Het Mapuchevolk is afkomstig uit Argentinië en Chili. We mogen er terecht trots op zijn dat wij tot in het begin van de 19de eeuw verzet hebben geboden tegen de Spaanse koloniale invasie. Het verzet van het volk tegen de invasie van haar grondgebied zorgde ervoor dat de Mapuche bepaalde garanties kregen van de Spaanse kroon op het vlak van territoriale soevereiniteit. Het is pas na de onafhankelijkheid van Chili dat de gebieden van de Mapuche afgenomen werden door de nieuwe

Chileense republiek.

 

Door een beleid van systematische uitroeiing, ontheemding en gedwongen assimilatie, zette de Chileense staat het proces van kolonisatie en vernietiging van de Mapuche verder. De verschillende regeringen tot 1925 kopieerden het Noord-Amerikaanse systeem van “reservaten” voor de inheemse bevolking. In 1925 werden de laatste inheemsen in het Cautíngebied geplaatst.

 

In 1970 wordt het probleem van de Mapuche grondig herbekeken door de regering van de Unidad Popular onder president Salvador Allende. Na het tweede nationaal congres van de Mapuche in 1970, werd een voorontwerp van wet betreffende de inheemse bevolkingsgroepen naar het parlement gestuurd in 1971, en op 15 september 1972 werd de wet uitgevaardigd. Deze wet is een belangrijke stap in de geschiedenis van de wetgeving over inheemse volkeren in de 20ste eeuw: de verdeling van de grond is niet de belangrijkste doelstelling zoals dat het geval was tussen 1927 en 1961. Gedurende die periode, stelde de wet voor om de inheemse volkeren te integreren via de verdeling van de grond, of zoals het in een decreet staat: de verdeling van de grond was “de enige manier om de beschaving volledig te integreren”.

 

Tijdens de militaire dictatuur werd de levenswijze van de Mapuche, die gebaseerd is op het gemeenschappelijk bezit van de grond, dooreengeschud door de contralandhervorming opgelegd door Pinochet, die het accent legt op het individueel privébezit. In 1979 werden alle coöperatieven die

voordien werden opgericht, door het militaire regime opgeheven en werden de gronden in beslag genomen ten voordele van de bosbouwbedrijven.

 

Na het bewind van Pinochet werd de “democratische overgang” geïnstalleerd. De Concertatión (de centrum-linkse coalitie die aan de macht kwam in 1989 tot aan de verkiezing van Sebastián Piñera, in

december 2009, n.v.d.r.) veranderde het beleid niet en maakte gebruik van een arsenaal van wetten die ze erfde van het militaire regime om de strijd van de Mapuche te criminaliseren. De Mapuche werden veroordeeld volgens de anti-terroristenwet.

 

Toen de conservatief rechtse regering van Piñera aan de macht kwam in 2009 vond een militarisering van de Mapuchegebieden plaats. De Mapucheoppositie werd steeds scherper gecriminaliseerd. Om het

Mapuche-“gevaar” uit te schakelen, haalde de Chileense elite helmen, handboeien en wapenstokken boven: het is staatsgeweld, dat evenredig met de financiële belangen die op het spel staan.

In november 2013 zijn er presidentsverkiezingen in Chili. Hoe staan de presidentskandidaten tegenover de eisen van de Mapuche?

 

Jorge Huenchullan. Ze hebben het er niet over, in elk geval niet de kandidaten die in de media komen. Op de vooravond van de algemene verkiezingen, symboliseert het probleem van de Mapuche de mislukking van de opeenvolgende regeringen om de meest uitgeslotenen in hun programma op te nemen. Wij vatten onze eisen samen in vijf punten (zie onderaan). Maar die eisen worden enkel overgenomen door kandidaten die weinig in de media komen, zoals Marcel Claude, die belooft de politieke gevangenen

van de Mapuche vrij te laten en de antiterrorismewetten die tegen de Mapuche worden gebruikt, af te schaffen.

 

Jammer genoeg heeft de kandidate van de Concertatión, mevrouw Bachelet, veel kans om de komende verkiezingen te winnen. Wij verwachten niet veel meer van de staat. We weten dat we de strijd moeten verder zetten onder een steeds zwaardere repressie.

 

Hoe voert u de strijd voor de grond in zulke omstandigheden?

 

Jorge Huenchullan. In mijn streek hebben de mensen beslist om de geblokkeerde gronden niet te verlaten. Met andere woorden, wij bezetten de gronden… Wij werden reeds meer dan eens bedrogen. De overheid

beloofde een perceel terug te geven, maar er gebeurde uiteindelijk niets. Het is daarom dat de gronden bezetten voor ons betekent, ze niet in de steek laten. Onze strijd is rechtvaardig en gewettigd. Wij werden

samengedreven op kleine, niet-productieve percelen, veroordeeld om te verarmen. Vandaag wordt die politiek van sociale en culturele genocide verder gezet. Alle natuurlijke bronnen worden uitgebaat en ingenomen door een kleine minderheid. De mensen leven in armoede, terwijl de bosbouw- en de mijnbedrijven gouden zaken doen.

 

De vijf eisen van de Mapuche

 

-de onmiddellijke vrijlating van alle politieke gevangenen van de Mapuche die veroordeeld zijn op basis van gefabriceerde bewijzen en getrukeerde processen

-de oprichting van een instantie voor dialoog tussen de Chileense staat en de wettige vertegenwoordigers van het Mapuchevolk

-het vastleggen van een gemeenschappelijke agenda die kan uitmonden in een akkoord dat rekening houdt met de autonomie van het Mapuchevolk

-de teruggave van de gronden, die “gestolen” werden door de Chileense staat sinds de periode van de “pacificatie” van het land tussen 1881 en 1883, aan de Mapuche gemeenschappen. Van de 11 miljoen

hectare die de Mapuche toebehoren, blijven er hen nu nog slechts 500.000 over

-het einde van de militarisering van het gebied van de Mapuche

 

bron : Mapuche mailinglist in English/Dutch

16:53 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-10-13

Boycot Botswana als toeristische bestemming

Samenvatting: Survival International roept op tot een boycot van Botswana als toeristische bestemming.

In Botswana worden de Kalahari-Bosjesmannen voortdurend door de regering getreiterd en van hun land in het Central Kalahari Game Reserve verdreven, terwijl toerisme naar het gebied juist wordt aangemoedigd.

Survival International vraagt reisorganisaties in Afrika, Europa, Azië en de VS die reizen naar Botswana aanbieden, om de boycot te steunen. Zestien Nederlandse organisaties, waaronder Djoser, Sawadee, Koning Aap en Thika Travel (zie volledige lijst hieronder), hebben een brief ontvangen waarin ze gevraagd worden hun (safari)reizen in en naar Botswana te annuleren totdat de Botswaanse regering ophoudt met de onderdrukking van de laatste jager-verzamelaars in Afrika.

Door middel van een internationale e-mailcampagne en een advertentiecampagne zal Survival International de komende tijd nog meer druk uitoefenen op de regering van Botswana.

- Download de brief die aan de reisorganisaties is gestuurd (pdf, 450 kb)

- Nederlandse reisorganisaties die verzocht zijn de boycot te ondersteunen: Untamed Travelling, Jambo Safari Club, Djoser, Sawadee, Koning Aap, Thika Travel, Talisman, SNP, FOX Travel, Out in Afrika, Live to Travel, Selfdrive 4×4, Come along Safari, Going Africa Safari’s, Allover Tours en Tongasabi.

Bron : Survival Internationaal


 

14:10 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bezettingsactie voorouderlijk land Braziliaanse indianengemeenschap

Een gemeenschap van Guarani-indianen in Mato Grosso do Sul in Brazilië heeft op zondag opnieuw de suikerrietplantage bezet die zich uitstrekt over hun voorouderlijk land.

De ‘retomada’ – het terugnemen van hun land – werd geleid door Damiana Cavanha, een vrouwelijke leider die haar echtgenoot en drie van haar kinderen is kwijtgeraakt door verkeersongelukken en geweld.

De Apy Ka’y gemeenschap bivakkeert al 10 jaar langs de kant van een weg, omringd door vijandige en vaak gewapende veeboeren en plantagehouders. Vorige maand werd hun kampement door een mysterieuze brand verwoest. Een eerdere brand in 2009 bleek door handlangers van de grootgrondbezitters te zijn gesticht.

‘We hebben besloten om een deel van ons traditionele land terug te nemen, er is hier een put met schoon drinkwater en een klein beetje van het overgebleven bos,’ vertelde Cavanha. ‘We hebben besloten terug te keren naar het land waar drie van onze kinderen zijn overreden en uit elkaar gereten door de vrachtwagens van de veeboeren, waar twee leiders zijn vermoord door handlangers van de veeboeren en waar een 70-jarige sjamaan, die overleden is na het inademen van pesticiden die boven de plantage uit een vliegtuig werden gesproeid, ligt begraven.’

De Apy Ka’y Guarani verkeren nu in groot gevaar. Sinds de bezettingsactie zijn ze drie keer met de dood bedreigd en werd volgens hen een poging gemaakt hun drinkwater te vergiftigen.

bron : Survival Internationaal
 

 

14:08 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-09-13

De strijd tegen schendingen van de mensenrechten

De Filippijnse overheid neemt geen enkel noemenswaardig initiatief om de schendingen van de mensenrechten tegen te gaan. De straffeloosheid wordt daarentegen nog verder in de hand gewerkt door de criminalisering van de democratische oppositiebewegingen. Wie zich verzet tegen de oprukkende, grootschalige mijnbouw riskeert zijn vel. Bekijk de beklijvende getuigenissen van een aantal van hen in deze video.

In een context zoals die van de Filippijnen, waar de armoede schrijnend is en de ongelijkheid immens, zouden mensen die ijveren voor rechtvaardigheid beschermd moeten worden, niet bestreden.

De
campagne 'Stop The Killings'
eist dat lokale overheden hun verantwoordelijkheid opnemen en krachtdadig optreden tegen politiek geweld tegen sociale bewegingen. De moorden en verdwijningen die zich alsnog voordoen moeten grondig, effectief en onpartijdig worden onderzocht.

Alexia Fouarge, medewerkster beleid bij G3W, is momenteel op bezoek bij onze Filippijnse partners en woont de 'International Solidarity Mission' in Mindanao bij. Deze missie werd georganiseerd door de 'International Conference on Human Rights and Peace in the Philippines' en besloot met een persconferentie, ter ondersteuning van lokale gemeenschappen uit Mindanao. Tijdens de persconferentie drukten ze, samen met de andere leden van de solidariteitsmissie, hun bezorgdheid uit over de repressie waar lokale gemeenschappen in provincies als Davao del Sur en Sarangani dagelijks mee te maken krijgen en die direct gelinkt is aan mijnbouw.

Mijnbouw

Via deze daad van internationale solidariteit willen we samen met onze partners opkomen tegen 'de wet van de rijkste' die in de Filippijnen zeer sterk geldt. De ontwikkelingsaggresie en hebzucht van de huidige Aquino-regering zorgt ervoor dat vooral grootschalige en buitenlandse mijnbouwprojecten ondersteund worden. Deze projecten ondermijnen het respect voor de lokale bevolking en zijn een bewijs dat winst de bovenhand haalt op milieu en mensenrechten. De Filippijnen hebben onze internationale solidariteit nodig in hun strijd om vrede en gerechtigheid.

Toch komt de bevolking op voor haar rechten, mannen en vrouwen gaan in de tegenaanval, ze strijden voor het land dat reeds eeuwenlang in hun bezit is en volgens hun eigen gebruiken van generatie op generatie werd doorgegeven. 

Repressie

Maar de repressie is hard en de middelen zijn talrijk. Militairen sparen geen moeite om de bevolking bang te maken en te onderdrukken. Mensen worden uit hun huis gezet, ze worden gefolterd, de toegang tot hun velden wordt afgesloten en wanneer ze dan toch opnieuw hun grond kunnen bereiken, stellen ze vast dat alles verwoest is.

Dit soort acties door militaire troepen gaan in tegen de universele mensenrechten. De eis van de bevolking is dan ook duidelijk: militairen moeten gedwongen worden om de mensenrechten van de burgers te respecteren!

Deze conferentie wil dit soort schendingen van de mensenrechten in de regio van Mindanao in kaart te brengen en verspreiden naar de internationale gemeenschap. Zodat aan dit klimaat van geweld en onschendbaarheid in de Filippijnen een einde kan gemaakt worden.

 Bron :
Geneeskunde voor de Derde Wereld




16:30 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Parallelle herdenkingen van coup door Pinochet

In het Zuid-Amerikaanse land Chili hebben de regering en de linkse oppositie elk afzonderlijk de militaire staatsgreep van general  Augusto Pinochet herdacht. Morgen is het 40 jaar geleden dat de

Chileense militairen met steun van de Amerikaanse inlichtingendienst CIA de macht grepen. In de nasleep van die coup zijn naar schatting 3.000 mensen om het leven gebracht.

 

In het presidentieel paleis in de hoofdstad Santiago is een herdenkingsplechtigheid gehouden in aanwezigheid van president Sebastian Piñera. "Deze pijnlijke breuk in onze democratie is er niet

zomaar gekomen", zei Piñera. "Het was een te voorziene uitkomst, niet noodzakelijk onvermijdelijk, na een lange en pijnlijke lijdensweg van de republikeinse waarden."

 

De president had ook kritiek op de staatsgreep van 11 september 1973, "het begin van 17 jaar militair bestuur".

 

Piñera had het over de overtredingen van de rechtsgang onder de linkse president Salvador Allende, maar ook over het gebrek aan respect voor de mensenrechten onder Pinochet. Rechts in Chili is duidelijk nog niet helemaal in het reine met de politieke erfenis van de militaire dictatuur.

 

De linkse oppositie hield zijn eigen herdenking bij het Museum voor de Mensenrechten in Santiago. Oppositieleidster Michelle Bachelet veroordeelde de mensenrechtenschendingen tijdens de militaire dictatuur van Pinochet.

 

"Het is niet correct om over de coup te spreken als onvermijdelijk", zei Bachelet. "De verantwoordelijkheid voor de dictatuur, de misdaden door agenten van de staat en de mensenrechtenschendingen zijn niet te rechtvaardigen."

 

40 jaar na de militaire coup blijft Chili verdeeld over Pinochet.

 

De Chileense 11 september

 

Na een periode van economische crisis en politieke instabiliteit onder de linkse president Salvador Allende greep het Chileense leger de macht op 11 september 1973. Dat gebeurde met de steun van de Amerikaanse inlichtingendienst CIA. Washington beschouwde in die tijd heel het Amerikaanse continent als zijn eigen achtertuin en moest niets weten van een linkse president in Chili.

 

De nieuwe sterke man heette Augusto Pinochet. Die had Allende eerder nog zelf benoemd tot stafchef van de strijdkrachten. Tijdens de militaire dictatuur en de repressie van elke politieke oppositie zijn

naar schatting 3.000 Chilenen vermoord of verdwenen.

 

Bron : Mapuche Foundation | FOLIL

 

 

16:28 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Kampement van ontheemde Braziliaanse Indianen door vuur verwoest

Samenvatting: In Mato Grosso do Sul (Brazilië) is een kampement van Guarani-indianen, dat naast een drukke verkeersweg ligt, door vuur verwoest.

De brand begon in de suikerriet-plantages van São Fernando en heeft een gebied van 1000 hectaren verwoest, waaronder de onderkomens van de Guarani, hun voedselvoorraden en al hun bezittingen.

De gemeenschap kampeerde al jaren langs de kant van deze weg, omdat hun oorspronkelijke land in gebruik is genomen door plantage-houders. Elke keer dat de Indianen naar hun land terug probeerden te keren, werden ze door de boeren met geweld uitgezet, waarbij er op ze werd geschoten en hun tijdelijke onderkomens in brand werden gestoken. Ook toen deze brand was uitgeraasd werd de gemeenschap door de gewapende beveiligers in dienst van de plantage-houders met de dood bedreigd.
Bron : Survival Internationaal
 

16:27 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Is Yasuni dood en begraven?

Het hing al een tijdje in de lucht maar nu is het zover: president Correa heeft aangekondigd het Yasuni-initiatief te willen begraven. De beslissing van de president is een slag in het gezicht voor de vele jongeren, milieu-activisten, inheemse en andere organisaties die zich jaren hebben ingezet om Yasuní te ondersteunen, zowel in Ecuador als daarbuiten.

 

.Mediaviewer

Het project om tegen betaling olie in de grond te laten in de Ecuadoraanse Amazone wordt stopgezet. In zijn toespraak vertelde Correa hoe hij zelf het project Yasuní-ITT aan de wereld had voorgesteld, in 2007. Yasuní is een Nationaal Park in het hart van het Ecuadoriaanse Amazonewoud met een onschatbare waarde aan biodiversiteit. Het herbergt verschillende inheemse bevolkingsgroepen waarvan een aantal in vrijwillig isolement leven. Maar in de ondergrond van dat ongerept stuk groen zit zwart goud. Het petroleumblok Ishpingo - Tiputini - Tambococha (ITT) beslaat 20 procent van de totale oliereserves van het land en zou naar schatting 900 miljoen vaten opbrengen.

 

Het voorstel van het Yasuní-ITT initiatief ging als volgt: Ecuador zou al de ruwe olie definitief in de grond laten op voorwaarde dat de internationale gemeenschap ter compensatie, op de helft van de geschatte opbrengst zou verzamelen en schenken, goed voor 3,6 miljard dollar. Dit volgens de logica dat de geïndustrialiseerde landen de grootste verantwoordelijken zijn voor de broeikasgassen en daar een compensatie voor moeten betalen.

 

Vragen

Sindsdien heeft het Yasuní-initiatief heel wat stof doen opwaaien. Vele landen toonden interesse, maar tegelijkertijd rezen er een heleboel principiële en praktische vragen.

 

Voor milieu-activisten en sociale organisaties over de hele wereld bracht het initiatief de hoop dat het ook anders kan. Maar de regering van Ecuador heeft veel bijkomende middelen nodig om het investeringsniveau van de afgelopen jaren op peil te houden. Zo is Ecuador onder meer heel wat miljoenen verplicht aan China, dat het land hielp bij deze grootschalige investeringen. Correa aasde al een tijdje op het openstellen van het ITT-gebied voor de olie-exploitatie, en haalt nu het argument aan dat, zes jaar na de lancering, het slechts 13 miljoen dollar heeft opgeleverd.

 

'De vervuiler betaalt niet'

Met woorden "de wereld heeft ons in de steek gelaten" kondigde Rafael Correa op de nationale radio en televisie het einde aan van het ambitieuze milieuproject. "De hypocrisie van de wereld" was één van zijn belangrijke argumenten, waarbij hij verwijst naar de rijkste landen die het meest vervuilen en niet willen betalen voor het milieu. Hij zei dat de oliereserves 1,8 miljard dollar zullen opleveren, geld dat zal besteed worden aan armoedebestrijding, vooral in het Amazonewoud. Daarenboven verzekerde hij dat de exploitatie slechts 1 procent van het park zal aantasten.

 

De beslissing van de president is een slag in het gezicht voor de vele jongeren, milieu-activisten, inheemse en andere organisaties die zich jaren 200 procent hebben ingezet om Yasuní te ondersteunen, zowel in Ecuador als daarbuiten. Zo ook Acción Ecológica, partnerorganisatie van 11.11.11, die alles op alles had gezet om dit initiatief te promoten en zelfs te vermenigvuldigen. 11.11.11 zelf heeft verschillende inspanningen gedaan om de Belgische overheid warm te maken voor het project.

 

In een persconferentie hebben verschillende sociale organisaties hun steun herhaald aan het voorstel om de olie in de grond te laten. Ze wezen erop dat de enige verantwoordelijke voor de beperkte financiële toezeggingen de overheid zelf is, die jarenlang tegenstrijdige signalen de wereld instuurde rond het Yasuní-project. Bovendien kan volgens de organisaties het initiatief niet bestempeld worden als een mislukking, aangezien 80 procent van de bevolking in Ecuador ervoor kiest de olie in de grond te laten.

 

Freya Rondelez is coördinator Zuidkantoor Latijns-Amerika van 11.11.11.

 

 

16:26 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Inheemse ‘Avatar’-stam in India van ondergang gered

Samenvatting: Een Indiase stam, de Dongria Kondh, heeft unaniem de mijnbouwplannen van het controversiële Britse conglomeraat Vedanta Resources verworpen en een ongekend grote overwinning behaald voor inheemse rechten in India.

Het beursgenoteerde (FTSE 100) mijnbouwbedrijf had haar zinnen gezet op de rijke laag bauxiet die zich vlak onder de oppervlakte in de Niyamgiri heuvels (Odisha) bevindt. Tien jaar lang hebben de Dongria Kondh zich verzet tegen de mijn, die het verlies zou betekenen van hun land, hun heiligste plek en hun levenswijze. Ze werden hierin gesteund door een niet-aflatende campagne van Survival International.

In april 2013 oordeelde het Hooggerechtshof dat de definitieve beslissing voor de bouw van de mijn bij de gemeenschap zelf lag. Vandaag heeft de laatste van de 12 dorpen ‘nee’ gestemd en is de kans dat de mijn er nog komt praktisch nihil.

Tijdslijn van de ontwikkelingen van de laatste 10 jaar in de bittere strijd van de Dongria Kondh tegen Vedanta Resources (230 kB, PDF)

Bron : Survival International Nl

 

16:25 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Geïsoleerde indianenstam duikt op uit jungle

Leden van de Mashco Piro-stam in Peru hebben opmerkelijk contact gezocht met de buitenwereld. Opmerkelijk, omdat de indianenstam één van de meest geïsoleerde stammen ter wereld is. Het voorval vond al in juni plaats maar de beelden werden nu pas vrijgegeven.

Tientallen met speren bewapende indianen benaderden dorpelingen van het dorpje Monte Salvado met de vraag om voedsel en gebruiksvoorwerpen. De dorpsbewoners vreesden voor hun leven, maar werden door een parkwachter overtuigd om zich tot een bananenplantege enkele kilometers verderop te wenden.

Het immuunsysteem van de indianen is niet opgewassen tegen de bacteriën die andere Peruvianen met zich meedragen, contact met de stammen is dus voor hun eigen goed verboden. Antropologe Beatriz Huertas: 'Misschien zijn ze boos omdat hun leefgebied steeds kleiner wordt door de houtkap en er olie en gas wordt gewonnen door buitenstaanders.'

Bron : nieuwsblad

16:24 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

EU importeert vlees van bedrijf dat ongecontacteerde Indianen bedreigt

Samenvatting: In Paraguay maakt het Braziliaanse rundveebedrijf Yaguarete Pora zich schuldig aan diefstal van inheems land. Het bedrijf produceert vlees op land van de geïsoleerde en deels ongecontacteerde Ayoreo-stam. Het vlees is onder andere bestemd voor de EU-markt.

Yaguarete Pora is lid van de UN Global Compact, een initiatief van de Verenigde Naties dat bedoeld is om bedrijven aan te moedigen zich te houden aan principes die ‘de bescherming ondersteunt en respecteert van de internationaal vastgelegde mensenrechten’.

Maar in een recent verslag aan de UN Global Compact zwijgt Yaguarete over de ongecontacteerde Indianen die in het bos leven dat op grote schaal gekapt wordt om als graasland voor de runderen te dienen.

bron : Survival International




 

16:23 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-08-13

Succes in India: Soliga-stam wint rechtszaak over honingoogst

De Soliga leven al talloze generaties in harmonie met de natuur in hun bosrijke leefgebieden.

Samenvatting: In het zuiden van India vieren de inwoners van een Soliga-dorp een belangrijke overwinning. In mei werd hun gehele honingoogst door de plaatselijke bosbeheerders in beslag genomen. Voor de Soliga is honing van essentieel belang voor hun levensonderhoud. Gesteund door lokale organisaties stapte de stam naar de rechter, die hen in het gelijk stelde.
_______________________________________________________________


Lees het volledige nieuwsbericht in het Engels:

A village belonging to the Soliga tribe in southern India has won an important court victory after its entire stock of honey – its key source of livelihood – was seized by local forestry officials in May. The community, with the support of local organizations, took the matter to court – and won.

A Soliga man told Survival, ‘In my village, Hosapodu, we are very happy that we can continue with our work’.

The confiscation of honey was in direct violation of the 2006 Indian Forest Rights Act, which recognizes the rights of India’s tribal peoples, such as the Soliga, to live in and from their forests, and protect and manage their land. 

Tribal peoples like the Soliga have been living with and protecting the wildlife in their forests for countless generations. However many forestry officials still believe that forest and tiger conservation requires the removal of all people from the forests. These prejudices often make foresters unwilling to respect tribal rights – especially the right to make a livelihood from the forest. The recent court victory exposes this injustice and the necessity for the rights of India’s tribes to be respected. 

The Soliga tribe of Karnataka made history in 2011 when their rights to their forests were recognized, even though they lie inside a tiger reserve. The community has been caring for the forest and harvesting its produce – including honey – for countless generations. After their rights were recognized one village established a collective to get a fair price for their honey.

More Soliga villages are awaiting the recognition of their forest rights and local organizations Keystone, Atree and the Soliga Abhivriddhi Sangha (Soliga Peoples’ Collective) are supporting them in the process.

Despite severe constraints from forestry officials, the Soliga remain determined to manage, harvest and protect their forests sustainably for current and future generations.

 

 

11:28 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Indianen blokkeren spoorlijn in protesten over chaos in de gezondheidszorg

De treinen die regelmatig over de spoorlijn denderen jagen het wild weg waar de Indianen van leven.

© Sarah Shenker/Survival

Samenvatting: In Brazilië hebben 150 Indianen uit zeven verschillende stammen een controversiële spoorweg geblokkeerd. Ze eisen hervormingen in de gezondheidszorg voor inheemse volken, die in een chaotische toestand verkeert.
 

 

11:26 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-07-13

Jaguar-volk’ stuurt noodkreet aan aandeelhouders van oliemaatschappij

Samenvatting: Een Amazone-indianenstam in Peru doet een dringend verzoek aan aandeelhouders van de Canadees-Colombiaanse oliemaatschappij Pacific Rubiales om af te zien van hun investering in dit bedrijf.

De activiteiten van deze multinational op hun land brengt de levens van ongecontacteerde Indianen in gevaar.

Onder de aandeelhouders die door de stam zijn benaderd zijn ING Investment Management NV, Delta Lloyd Fund Managers en Achmea Beleggingsfondsen Beheer B.V.

Andere aandeelhouders zijn onder andere Citigroup, JP Morgan, General Electric, Blackrock, HSBC, Allianz, Santander en Legal and General.
Bron : Survival International

19:29 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Indianen demonstreren in Brazilië tegen toenemende inbreuk op inheemse rechten

Indianen demonstreren in Brazilië tegen toenemende inbreuk op inheemse rechten

Samenvatting: Terwijl de sociale onrust in Brazilië voortduurt gaan ook steeds meer Braziliaanse Indianen de straat op om te protesteren tegen de toenemende inbreuk door de regering op inheemse rechten.

Davi Kopenawa, een leider en woordvoerder van de Yanomami-indianen, stuurde een videoboodschap de wereld in waarin hij zegt: ‘Ik ben boos over de fouten die de regering maakt. De Braziliaanse overheid doet niets om de inheemse bevolking te beschermen en ze helpt de mensen in de stad ook niet.’

Bekijk de videoboodschap van Davi Kopenawa (in het Portugees).
Bron : Survival International

19:27 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Heilig voorwerp terug bij Hopi-indianen na ‘beschamende’ veiling Parijs

Samenvatting: Een van de heilige voorwerpen van de Hopi-indianen die in april door een veilinghuis in Parijs aan verschillende bieders zijn verkocht, is teruggeven aan de stam.

De Franse advocaat Pierre Servan-Schreiber, die de Native American indianenstam eerder dit jaar vertegenwoordigde in hun poging de veiling op juridische gronden tegen te houden, besloot zelf een van de katsinam (‘vrienden’) te kopen en deze terug geven aan de Hopi.

Deze katsina is afgelopen weekend ceremonieel overhandigd aan Hopi-indianen in hun thuisland in de hooglanden van noord-Arizona, door vertegenwoordigers van de inheemse rechten organisatie Survival International en mr. Pierre Servan-Schreiber zelf.
bron : Survival International


19:24 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-06-13

Maori journalisten maken unieke reportage over de Guarani

Een team Maori journalisten uit Nieuw Zeeland heeft een unieke reportage gemaakt over de kritieke situatie waarin de Guarani-indianen zich bevinden. Het tweedelige verslag, Silent Genocide werd vorige week uitgezonden op Maori TV.

De journalisten bezochten verschillende Guarani-gemeenschappen die vechten om hun voorouderlijke land terug te krijgen of te behouden. In de Pyelito Kuê gemeenschap waren ze getuige van de ‘veerkracht’ van de Guarani die ingesloten zitten tussen een rivier en landbouwland, en die ernstige voedseltekorten en aanvallen van gewapende huurlingen moeten doorstaan.

Verslaggever Renée Kahukura Iosefa: ‘Terwijl de Guarani verhongeren, moeten ze toezien hoe de velden van de boeren voor hun ogen opbloeien.’

Voor de Pyelito-indianen kwam onlangs het nieuws dat ze op het kleine stuk land waar ze nu leven mogen blijven, tot het in kaart brengen van hun voorouderlijk land is voltooid. Maar ze blijven de overheid manen tot spoed zodat ze veiliger kunnen leven.

In het rapport wordt ook de onmenselijke situatie beschreven van andere Guarani-gemeenschappen die zijn verdreven van hun land om plaats te maken voor veebedrijven en soja- en suikerrietplantages die bio-brandstof produceren.

De Amerikaanse fastfoodgigant Bunge is slechts een van de bedrijven die suikerriet aanplanten op land van de Guarani.

De Guarani en Survival International dringen bij de Braziliaanse regering aan om hun land terug te geven, waartoe ze wettelijk verplicht zijn. Maar voor het zover is lijden de Indianen aan ondervoeding, geweld, moordaanslagen en een uitzonderlijk hoog aantal gevallen van zelfdoding.

Damiana Cavanha en andere leden van haar gemeenschap, Apy Ka’y, bivakkeren langs de kant van een drukke verkeersweg, in afwachting van de officiële afbakening van hun land. Drie van haar zonen zijn overreden en omgekomen. Damiana vertelde de Maori: ‘Dit land is niet van de boer. Dit is inheems land van Guarani.’

Guarani-leiders als Damiana, die campagne voeren om hun voorouderlijke land te ‘verlossen’, zijn vaak het doelwit van gewapende huurlingen in dienst van de boeren. Tonico Benites is een van de talloze Guarani-leiders die onlangs met de dood is bedreigd. Hij zei: ‘Ik zal niet stoppen. Ik zal vechtend ondergaan.’
bron : Survival Internationaal

 

 

10:50 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Historisch vonnis voor ‘Avatar-stam’: ze mogen zelf beslissen

Het Hooggerechtshof in India heeft vandaag een vonnis uitgesproken van historische betekenis: een hoger beroep van mijnbouwconcern Vedanta Resources, die mijnbouw wil bedrijven op de heilige berg van de inheemse Dongria Kondh, is afgewezen.

In een complexe uitspraak oordeelde het Hof dat degenen die het meest te maken zullen hebben met de gevolgen van de voorgestelde bauxietmijn een beslissende stem moeten hebben in het wel of niet doorgaan van het project.

Het Hof erkende dat het recht van de Dongria om hun god op hun heilige berg te aanbidden ‘beschermd en gepreserveerd’ moet worden, en dat de mensen die dit religieuze en culturele recht hebben ook gehoord moeten worden. De stam krijgt nu 3 maanden de tijd om te beslissen of zij deze mijn zullen toelaten. Er zijn nu wel ernstige zorgen dat de stam enorm onder druk zal komen te staan tijdens deze cruciale 3 maanden.

De Dongria werden met hun jarenlange gevecht tegen het beursgenoteerde concern vaak vergeleken met de Na’vi in het epische filmverhaal Avatar.

Survival International steunde de Dongria Kondh met een internationale campagne tegen de mijnbouwplannen van Vedanta. De Dongria verwierven door hun vastberadenheid ook steun van bekende mensen uit de kunst- en filmwereld. Toen ze de uitspraak hoorde, zei Britse actrice Joanna Lumley: ‘Het is geweldig dat eindelijk het recht zegeviert. Het zou onvoorstelbaar zijn als het Hof de mijnbouw had toegestaan – het bewijsmateriaal tegen de mijn was zo sterk.’

Het vonnis is niet alleen een enorme tegenvaller voor het concern van miljardair Anil Agarwal, maar ook voor het staatsbedrijf Odisha Mining Corporation, dat vanaf het begin Vedanta politiek en juridisch heeft gesteund.

In 2010 blokkeerde de Indiase minister van Milieu de mijn door geen milieuvergunning af te geven. Tot voor kort heeft Vedanta echter de raffinaderij aan de voet van de heuvel operationeel gehouden. De raffinaderij werd december 2012 gesloten omdat er te weinig bauxiet werd aangevoerd om de fabriek draaiende te houden.

In de gehele deelstaat Odisha waren proteststemmen te horen tegen de mijn. Duizenden demonstranten namen afgelopen december deel aan een massabetoging om blijk te geven van hun strijdbaarheid en onverzettelijkheid en honderden Dongria bekrachtigden in februari tijdens hun jaarlijkse festival opnieuw hun eed dat zij de Niyamgiri heuvels niet zullen verlaten. Het project kwam ook onder vuur te liggen vanuit de Noorse en Britse regeringen, de Anglicaanse kerk, en talloze anderen, waardoor verschillende investeerders zich terugtrokken uit Vedanta. Ook het Nederlandse PGGMverwijderde Vedanta uit haar beleggingsportefeuille

Ondanks de zorgwekkende geluiden dat de Indiase centrale regering inheemse rechten wil ‘verwateren’, zal deze uitspraak gezien worden als een erkenning van de rechten van de Dongria en van inheemse volken in heel India.

Survival-directeur Stephen Corry: ‘We zijn enorm opgelucht. Hieruit blijkt dat bedrijven als Vedanta niet almachtig zijn: campagne voeren, plaatselijk en wereldwijd, werkt echt. Bedrijven en regeringen in alle delen van de wereld zouden dit in acht moeten nemen – de tijd dat men straffeloos inheems land kon stelen is voorbij. De Dongria hebben zich vastberaden en hartstochtelijk tegen de mijn uitgesproken. Laten we hopen dat zij nu het laatste woord krijgen. In de tussentijd is het enorm belangrijk om ze tegen geweld en intimidatie te beschermen in deze kritieke tijd, en dat hun beslissing uiteindelijk gerespecteerd wordt door Vendanta en door de regering.’

Bron : survival internationaal

 

10:48 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Deadline om s’ werelds meest bedreigde volk te redden, verstreken

De Braziliaanse autoriteiten hebben zich niet gehouden aan het uiterste termijn dat door een federale rechter was vastgesteld om alle indringers te verwijderen uit het leefgebied van de meest bedreigde stam op aarde. De Awá worden in ernstige mate bedreigd met uitsterven maar de autoriteiten ondernemen geen actie tegen de illegale houtkappers en kolonisten die hun woud vernietigen.

Vorig jaar maart beval de rechter Judge Jirair Aram Meguerian dat alle houtkappers en kolonisten binnen 12 maanden moesten worden uitgezet. Dit termijn is nu verstreken en niemand is uitgezet.

Meer dan 30% van de leefgebieden van de Awá zijn al vernietigd. De Awá hebben laten weten dat de houtkappers vanuit diverse richtingen steeds dichter bij hun nederzettingen komen en op minder dan 4 kilometer al bomen gemarkeerd hebben om te vellen. Dag en nacht vertrekken vrachtauto’s beladen met hout uit het gebied en de indianen durven niet meer het woud in te gaan om er te gaan jagen.

De Awá Haikaramoka’a vertelde Survival International, ‘De houtkappers verwoesten ons bos. Ze hebben wegen aangelegd. We zijn erg bang; misschien gaan ze wel jagen op de ongecontacteerde Indianen. We zijn bang omdat de houtkappers ons en de ongecontacteerde Indianen kunnen doden.

De Awá zijn voor hun voortbestaan afhankelijk van het regenwoud: het verschaft hen voedsel, onderdak en een omgeving waar ze zich geestelijk thuis voelen. Tegenwoordig zijn tussen 100 en 450 Awá nog ongecontacteerd – ze hebben geen contact met de buitenwereld. Vooral deze groep loopt groot gevaar om ziektes op te lopen die worden overgedragen door buitenstaanders – en een gewone verkoudheid kan voor hen dodelijk zijn.

In de jaren ‘80, toen als onderdeel van het Grote Carajás Project een spoorweg dwars door hun land werd aangelegd om ijzererts te vervoeren van de Carajásmijn naar de kust, liep de Awá bevolking sterk terug omdat ze door buitenstaanders aan ziektes waren blootgesteld. Het project werd deels gefinancierd door de Wereldbank en de Europese Unie. De komst van grote aantallen buitenstaanders betekende een enorme toename van geweld en ziektes en vele Awá kwamen om.

Bijna 50.000 e-mails zijn al naar de Braziliaanse minister van Justitie gestuurd nadat de Britse acteur Colin Firth het startschot gaf voor Survivals campagne om de Awá te redden. FUNAI, het Braziliaanse overheidsdepartement voor inheemse zaken, wacht echter nog steeds op steun van het Ministerie van Justitie, de federale politie en de centrale overheid om de indringers uit te zetten.

Survival-directeur Stephen Corry: ‘Brazilië heeft al talloze stammen vernietigd, door na te laten om hen te beschermen dan wel door actief de exploitatie van hun land aan te moedigen. Het is nu nog niet te laat voor de Awá, maar dat zal niet lang meer duren. Het is mogelijk voor de minister van Justitie om de houtkappers uit te zetten, maar dan moet hij wel vandaag nog in actie komen. Als hij dat niet doet, zullen de Awá er morgen niet meer zijn.’

Bron : survival international

 

 

10:47 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-04-13

Veiling heilige voorwerpen van de Hopi-indianen gaat ondanks protesten gewoon door

 Ook Hollywood-acteur Robert Redford sprak zich uit tegen de veiling, maar het mocht niet baten

Een rechter in Parijs verwierp vandaag een verzoek van Survival International om de controversiele veiling van heilige voorwerpen van de Hopi-stam uit Arizona in de Verenigde Staten tegen te houden. De rechter oordeelde dat ‘ondanks het feit dat deze voorwerpen heilig zijn voor de Hopi, zijn de maskers geen voorstellingen van wezens, levend of dood.’

Het veilinghuis Neret-Minet Tessier & Sarrou heeft herhaaldelijke verzoeken van de stam om de verkoop uit te stellen, niet gehonoreerd. De veiling zal vandaag plaatsvinden in Parijs.

De Hopi zijn ‘faliekant tegen’ de veiling van de Katsinam (“vrienden”), die van grote spirituele betekenis zijn voor de stam, en heeft gevraagd om onmiddellijke teruggave van de voorwerpen.

Advocaten van Survival International hadden de rechter verzocht om de veiling te stoppen totdat de legaliteit van de collectie kan worden vastgesteld, maar nu is er geen juridische obstructie meer tegen de veiling.

Acteur Robert Redford schaarde zich achter de tegenstanders van de veiling. ‘Om deze te verkopen zou, naar mijn mening, neerkomen op heiligschennis – een criminele daad die een ernstige morele terugslag zal hebben. Ik hoop dat deze heilige voorwerpen terug worden gegeven aan de Hopi-stam, waar ze thuishoren. Ze zijn niet te koop,’ verklaarde hij.

De advocaat Pierre Servan-Schreiber van de firma Skadden, Arps zei: ‘Dit is een zeer ongunstig resultaat, nu zullen de voorwerpen verkocht en verspreid worden, en is de kans dat ze uiteindelijk terug worden gegeven aan de Hopi, waar ze thuishoren, aanzienlijk kleiner geworden. Dit betekent waarschijnlijk ook dat Franse instellingen zich nog steeds niet volledig bewust zijn van de verwoestende gevolgen die het verkopen van zeer heilige voorwerpen kan hebben op inheemse stammen die al zoveel hebben geleden.’

Stephen Corry, de directeur van Survival International: ‘Potentiele kopers moeten weten dat de Hopi diep bedroefd zijn over de verkoop van deze voorwerpen, en ze als de rechtmatige eigendom van de Hopi beschouwen. Het Franse rechtssysteem biedt de Hopi weinig soelaas, maar we hopen dat gerechtigheid zal zegevieren en dat deze voorwerpen nog steeds terug zullen gaan nu hun eigenaars.’

Bron : Survival Internationaal

 

16:54 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-03-13

Wanhopige oproep van meest bedreigde volk om houtkap te stoppen

De meest bedreigde inheemse stam op aarde heeft een dringende oproep gedaan aan de Braziliaanse regering om indringers uit hun woud te zetten en worden daarin gesteund door Braziliaanse voetbalsupporters.

Hoewel een federale rechter de Braziliaanse overheid had opgedragen om voor eind maart alle indringers te verwijderen uit het land van de Awá, is er nog niemand uitgezet. De Awá worden steeds wanhopiger nu illegale houtkappers steeds vaker in de buurt van hun nederzettingen komen en kolonisten in steeds grotere aantallen hun land binnendringen

In een videoboodschap aan de Braziliaanse minister van Justitie zegt een Awá-man: “Ik ben kwaad, heel erg kwaad… De houtkappers komen hier en vellen de bomen… De minister van Justitie kan ons hier helpen, nu. Hij moet ons nu helpen!”

Amiri, een andere Awá-man vertelde aan Survival International: ‘We vragen nu al jaren om de uitzetting van de indringers. Maar dat moet nog steeds gebeuren. Ze moeten worden verwijdert. De houtkappers hebben al veel gebieden verwoest; we laten niet toe dat we al ons land verliezen.’

Sinds april 2012, toen Survival International de e-mailactie startte voor de Awá, zijn er al bijna 50.000 e-mails gestuurd naar de Braziliaanse regering met een oproep om de indringers uit te zetten.

Survival International-directeur Stephen Corry: ‘Het is een grof schandaal dat de Awá zo tot wanhoop worden gedreven. Dag en nacht horen ze in hun bos het gejank van de kettingzagen, zodat ze wel moeten denken dat het vonnis van de rechter en de beloften van de regering in de vergetelheid zijn geraakt. Er moet actie worden ondernomen voor de Awá, nu.’

bron : Survival Internationaal

 

12:39 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

VN eist ‘onmiddellijke opschorting’ van plannen in het Amazonegebied

De Verenigde Naties hebben de onmiddellijke stopzetting geëist van plannen om een omvangrijk aardgasproject in het Peruaanse Amazonegebied uit te breiden. De plannen vormen een ernstige bedreiging voor de geïsoleerde stammen in het gebied die geen contact hebben met de buitenwereld.

In een brief aan de regering van Peru gelast de VN-Commissie ter bestrijding van rassendiscriminatie (CERD) de ‘onmiddellijke opschorting’ van plannen om het bestaande Camisea gasproject verder uit te breiden in het Nahua-Nanti-reservaat, omdat hierdoor ‘het fysieke en culturele voortbestaan van de daar levende inheemse volken wordt bedreigd.’

Dit verzoek is een reactie op het beroep dat de Peruaanse inheemse belangenorganisaties AIDESEP, ORAU en COMARU hebben gedaan op de CERD in het kader van hun onlangs aangespannen rechtsgeding tegen de regering en bedrijven die betrokken zijn bij het 1,6 miljard US-dollar omspannende project.

Camisea, een van de grootste aardgasprojecten in het Amazonegebied, is het initiatief van een bedrijfsconsortium waar onder andere het Argentijnse Pluspetrol, het Amerikaanse Hunt Oil en het Spaanse Repsol deel van uitmaken.

Het aardgasproject wordt uitgevoerd in het hart van het Nahua-Nanti-reservaat, dat indertijd werd ingesteld om het land en het voortbestaan van de ongecontacteerde stammen te beschermen.

Maar nu zijn de aardgasmaatschappijen van plan om seismische tests uit te voeren in het oerwoud – waarbij duizenden dynamietladingen tot ontploffing zullen worden gebracht – en om meer dan twintig proefboringen te verrichten.

Deze werkzaamheden zullen een vernietigende uitwerking hebben op de inheemse bevolking, die afhankelijk zijn van het regenwoud en de daarin levende wilde dieren. Ieder rechtstreeks contact met de ongecontacteerde Indianen kan voor hen fatale gevolgen hebben.

In 2003 werd, als voorwaarde voor een lening van de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank, een ‘opperdecreet’ uitgevaardigd waarin verdere uitbreiding van het project werd verboden.

Desondanks keurde het Peruaanse Ministerie van Energie op 12 april 2012 een gedeeltelijke uitbreiding van het Camisea-project goed – een grove schending van het decreet. Hetzelfde ministerie staat op het punt om in te stemmen met een volgende uitbreidingsfase, die 480 miljoen US-dollars zal kosten.

Survival International-directeur Stephen Corry: ‘De Peruaanse regering beloofde aan de Inter-Amerikaanse ontwikkelingsbank dat het zou afzien van verdere uitbreiding van het Camisea-project, en nam zelfs een opperdecreet aan om dit in wet vast te leggen. Nu doet deze regering precies wat ze volgens eigen belofte zou nalaten. Het hoeft daarom niemand te verbazen dat de Verenigde Naties dit roekeloze project een halt toeroept.’
bron : Survival Internationaal

 

12:37 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Inheemse Penan protesteren tegen houtkap, dambouw en aardgaspijplijn

Inheemse Penan in het Long Sheridan district in Sarawak, (Borneo) Maleisië, hebben een weg geblokkeerd uit protest tegen een pijplijn die dwars door hun voorouderlijk gebied wordt aangelegd en hun drinkwaterbron vergiftigt.

De 500 kilometer lange pijplijn, die wordt aangelegd door de Maleisische nationale oliemaatschappij Petronas, is bijna voltooid en moet aardgas transporteren van de Maleisische deelstaat Sabah naar de in het zuiden gelegen kust van Sarawak.

De pijpleiding loopt dwars door het woud waar een groot aantal Penan-gemeenschappen leven. Het zal voor de stam nog moeilijker worden om van de jacht en het verzamelen te overleven in een gebied dat al zwaar is ontbost.

Een groot aantal Penan zijn door de aanleg van de gaspijplijn getroffen. Een van hen vertelde aan Survival International: ‘Het aanleggen van deze pijpleiding is een andere manier om ons om te brengen. Hoe kunnen we in hemelsnaam overleven als … we niet meer onbelemmerd van de ene naar de andere kant van ons gebied kunnen bewegen?’

De Penan in Long Sheridan richtten drie weken geleden hun blokkade op tegen de pijplijn en hebben gezworen dat ze deze pas zullen opheffen als rekening wordt gehouden met hun belangen.

Tegelijkertijd vinden 60 kilometer verderop ook protesten plaats van een andere Penan-gemeenschap uit Long Daloh, tegen de ontbossing van hun land en tegen de aanleg van een stuwdam die het bos onder water dreigt te zetten.

Als de Baram-dam wordt gebouwd, zullen naar schatting 20.000 inheemse inwoners verdreven worden. Een groot aantal Penan en andere inheemse gemeenschappen hebben herhaaldelijk opgeroepen om te stoppen met de aanleg van de Baram-dam.

Bron : Survival Internationaal

12:35 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Gerechtelijk vonnis keerpunt voor de Ogiek in Kenia

Het Afrikaanse Hof voor de rechten van mensen en volken heeft 15 maart beslist dat de regering van Kenia de inheemse Ogiek niet uit het Mau-woud mag zetten.

In het vonnis oordeelt het Afrikaanse Hof dat ‘er sprake is van een buitengewoon ernstige en urgente situatie waarin, door de schending van hun door het charter gewaarborgde rechten, aan de Ogiek-gemeenschap onherstelbare schade dreigt te worden berokkend…’

In afwachting van een finaal besluit over deze kwestie, droeg het Hof de regering op om opnieuw beperkingen op te leggen aan landeigendomstransacties in het Mau-woud.

De Ogiek, die met lede ogen hebben aangezien hoe een groot deel van hun leefgebied in het bos vernietigd werd door illegale kolonisatie en houtkap, reageerden verheugd op het nieuws. Joseph Sang, woordvoerder van de Ogiek, zei: ‘Het is voor inheemse volken in Afrika een grote opluchting. We steunen iedere beslissing die ertoe bijdraagt dat recht wordt gedaan aan de Ogiek.’

Voor de Ogiek, die van het jagen en het verzamelen van bosproducten zoals wilde honing leven, is de rijke diversiteit van het Mau-woud van onmisbaar belang voor hun voortbestaan.

Joseph Lesingo, een Ogiek jager: ‘Volgens onze overlevering zijn wij de inheemse bevolking van het Mau-woud. Zonder het bos kunnen we niet leven. We verzamelen vruchten in het bos, we verzamelen honing in het bos, we jagen op wilde dieren, dat is hoe we overleven.’

Volgens de Minority Rights Group, die samen met het Ogiek Peoples Development Programme (OPDP) en het Centre for Minority Rights (CEMIRIDE) de zaak aanhangig maakte voor het Hof, ‘is dit de eerste keer dat het Afrikaanse Hof, die in 2006 in het leven werd geroepen, heeft ingegrepen om de rechten van een inheemse gemeenschap te beschermen.’

Bron : Minority Rights Group

 

12:32 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-03-13

Amazone-indianen verzetten zich tegen Canadese oliegigant

Amazone-indianen in Peru en Brazilië zijn samengekomen om verzet te beiden tegen een Canadese oliemaatschappij die hun land dreigt te verwoesten en het voortbestaan van ongecontacteerde stammen ernstig in gevaar brengt.

Op zaterdag verzamelden honderden Matsés-indianen zich bij de gens tussen Peru en Brazilië en riepen hun regeringen op om een einde te maken aan olieboringen in hun leefgebied, dat door deze werkzaamheden zal worden verwoest.

Oliegigant Pacific Rubiales heeft haar hoofdvestiging in Canada. De oliemaatschappij is in Peru al begonnen met olieboringen in een gebied dat ze ‘kavel 135’ noemt. Deze ‘kavel’ is precies geprojecteerd over een gebied dat een beschermd reservaat zou moeten worden voor de ongecontacteerde stammen die er leven.

Een Matsés-vrouw gaf onlangs een zeldzaam interview aan Survival International: ‘Olie zal de plek waaruit onze rivieren ontspringen, vernietigen. Wat zal er met de vissen gebeuren? Wat zullen de dieren drinken?’

De Matsés zijn een volk van ongeveer 2,200 mensen. Ze leven op de grens tussen Peru en Brazilië. De Matsés en de Matis, die nauw met elkaar zijn verwant, stonden vroeger bekend als het ‘Jaguar-volk’ vanwege hun gezichtsversieringen en tatoeages, die de snorharen en de tanden van een luipaard voorstellen.

De Matsés kwamen in de 60er jaren voor het eerst in contact met de buitenwereld. Sindsdien lijden ze herhaaldelijk aan ziektes van buitenaf, waar ze geen weerstand tegen hebben. Geïsoleerde stammen die helemaal geen contact hebben met de buitenwereld zijn ook zeer kwetsbaar voor ziektes die voor hen onbekend zijn en daarom dodelijk kunnen aflopen.

Ondanks de belofte van de Peruaanse regering om de rechten van haar inheemse bevolking beter te gaan beschermen, heeft ze het groene licht gegeven aan dit project, dat 36 miljoen dollar gaat kosten. Het olieconcern gaat honderden stroken bos kappen om seismisch onderzoek te verrichten en boorputten graven om naar olie te zoeken in een gebied dat bevolkt wordt door ongecontacteerde stammen.

De regering heeft ook een vergunning afgegeven voor exploratiewerkzaamheden in ‘kavel 137’, ten noorden van ‘kavel 135’, dat een deel van het land van de Matsés opslokt. Ondanks de zware druk van het olieconcern verzet de stam zich hevig tegen de plannen.

Bron : Survival Internationaal

 

 

14:17 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-02-13

Groot succes: Gasconcern ziet af van werkzaamheden op UNESCO-werelderfgoedlocatie

Het Argentijnse gasconcern Pluspetrol heeft officieel laten weten dat het afziet van uitbreiding van activiteiten in Zuidoost-Peru. Dit naar aanleiding van de onthulling door de Britse krant The Guardian en Survival International van geheime plannen om het Camisea-gasproject in uit te breiden tot in een uniek natuurgebied met een uitzonderlijk grote biodiversiteit.

Pluspetrol, dat zijn hoofdvestiging heeft in Amsterdam, gaf in een persverklaring toe dat het ‘in het kader van wetenschappelijk onderzoek’ bezig was met plannen om ‘oppervlakkig geologisch onderzoek’ te verrichten in het Manu National Park – maar ziet nu af van deze plannen.

De Peruaanse overheidsinstantie voor nationale parken SERNANP heeft na de berichten in de media ook een verklaring afgegeven, waarin wordt bevestigd dat het Pluspetrol geen toestemming heeft gegeven om in Manu te werken op grond van de beschermde status van het gebied die ‘nadrukkelijk verbiedt om er natuurlijke rijkdommen te winnen’.

In het uitgelekte rapport van het milieuagentschap Quartz Services S.A werd onthuld dat Pluspetrol ernaar streefde om zijn werkzaamheden uit te breiden voorbij de grenzen van ‘kavel 88’ in een gebied dat Fitzcarrald wordt genoemd. Kavel 88 is een van de grootste aardgasprojecten in het Amazonegebied, dat bekend staat als het Camisea-project.

Fitzcarrald zou het Nahua-Nanti-reservaat voor geïsoleerd levende en ongecontacteerde Indianen in tweeën delen en zich uitbreiden tot in het Manu National Park. Dit park is een UNESCO-Werelderfgoedlocatie en beroemd vanwege de biodiversiteit, die hier ‘groter is dan waar ook op aarde’.

Bron : Survival International

17:37 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Canada overspoeld door golf van inheemse protestdemonstraties

In alle delen van Canada zijn wegen, spoorwegen en bruggen geblokkeerd door de inheemse grass-roots beweging Idle No More oftewel talm niet langer.

Van British Columbia, waar tientallen demonstranten protesteerden bij hoorzittingen over een voorgestelde oliepijpleiding, tot in Ontario waar grensovergangen met de Verenigde Staten werden afgesloten, vonden acties plaats die erop wijzen dat de protestbeweging nog lang niet over is.

De Idle No more -beweging begon in november 2012, toen vier vrouwen in de provincie Saskatchewan een ‘teach-in’ hielden over de mogelijke gevolgen van ‘Bill C-45’, een omvangrijk en ingewikkeld wetsontwerp dat is voorgesteld door de Canadese minister-president Stephen Harper en in verregaande mate een groot aantal milieumaatregelen zou afzwakken.

Op 4 december werd enkele stamhoofden van de Assembly of First Nations, de belangrijkste inheemse belangenorganisatie in Canada, die bij parlementsleden wilden lobbyen over het wetsvoorstel, de toegang ontzegd tot de Parlementsgebouwen. Het nieuws over deze zoveelste vernedering verspreidde zich via Twitter in sneltreinvaart over het gehele land.

Een andere aanleiding tot de massale protesten was de hongerstaking van Theresa Spence, stamhoofd van de Attawapiskat First Nation in Noord Ontario. Hoewel deze gemeenschap van Cree-Indianen zich vlakbij de Victor diamant-mijn van het De Beers-concern bevindt, wordt ze geteisterd door sociale problemen als slechte huisvesting en volstrekt ontoereikende onderwijsvoorzieningen.

Theresa Spence verklaarde dat ze haar hongerstaking zou volhouden totdat de minister-president en de gouverneur-generaal (de vertegenwoordiger van koningin Elisabeth II in Canada) zouden instemmen met een gesprek met haar over de rechten van de inheemse bevolking.

Bron : Survival Internationaal

 

 

17:35 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Chileense waterkrachtcentrale bedreigd Mapuche-erfgoed

De bouw van een waterkrachtcentrale bedreigt een meer dat een bijzondere waarde heeft voor de plaatselijke Mapuche-gemeenschap. "Dat is hier het paradijs en ze willen het kapotmaken."

 

Het Spaans-Italiaanse consortium Endesa-Enel wil aan het Neltumemeer, 860 kilometer ten zuiden van Santiago, een waterkrachtcentrale bouwen met een vermogen van 490 megawatt, goed voor een geschatte jaarlijkse productie van 1885 gigawattuur. Daar hoort ook de aanleg van een hoogspanningsleiding bij.

 

Een officiële bouwvergunning is er nog niet. In 2011 stelde de Regioraad dat de plannen ingingen tegen de lokale ontwikkeling.Oude, archeologische patronen

 

Ondanks de uitbreiding van de bosindustrie in de vorige eeuw konden de inheemse gemeenschappen in deze regio hun grondgebied behouden, zegt Juan Carlos Skewes, directeur van de faculteit antropologie van de Aberto Hurtado-universiteit en auteur van een boek over de regio.

 

"De manier waarop de gemeenschappen hun grondgebied bevolken, gaat terug op zeer oude, archeologische patronen", zegt hij. In essentie komt het neer op de keuze voor een "ligging met de blik naar de zonsopgang, waarbij men altijd de band met de vulkaan en het meer probeert te bewaren."

 

Het Neltumemeer is omringd door de Andesbergen en biedt zicht op de vulkaan Choshuenco. Op een van oevers staat de rewe of totem, een fundamenteel onderdeel van het ceremoniële complex van de Mapuche hier.

Beenderen van stieren

De meeste Chilenen merken de ceremoniële waarde van de plaats niet op, en in literatuur is die ook nauwelijks beschreven, zegt Skewes. "Het gaat om gewoontes van minstens zevenhonderd jaar oud."

 

Op de bodem van het meer bevindt zich een "soort onderwaterarcheologie waarvan alleen de Mapuche zich bewust zijn." Het gaat onder meer om beenderen van stieren, die geofferd werden tijdens ceremonieën.

 

Door de bouw van de waterkrachtcentrale zal het peil van het meer stijgen en zal het gebied eromheen, waar zich de rewe bevindt, onder water komen te staan. De archeologische resten in het meer zullen

omgewoeld worden. Ook de temperatuur van het water zal veranderen, met gevolgen voor de biodiversiteit van de zone, zegt Skewes.

 

"Dat is hier het paradijs en ze willen het kapotmaken. Dat heeft een enorme psychologische impact op ons", zegt Guido Melinao, leider van de Mapuche-gemeenschap Valeriano Cayicul.

Bron : Mapuche mailinglist in English/Dutch (IPS)

17:34 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-02-13

Twee doden in het Mapuche gebied ten zuidenvan Chili

Het Chileense conflict rond de eisen van de inheemse Mapuche-bevolking wordt almaar scherper. Na de brandstichting vrijdag, waarbij een grootgrondbezitter en zijn vrouw omkwamen, belooft de regering hard

terug te slaan.

 

Werner Luchsinger, een 75-jarige grootgrondbezitter, en zijn vrouw Vivianne McKay kwamen vrijdag om in Vilcún in de zuidelijke regio Araucanía, ruim 600 kilometer van Santiago. Volgens de politie hadden

twintig gemaskerde mannen hun huis in brand gestoken.

 

Een aanvaller raakte gewond door een kogel die Luchsinger nog had kunnen afvuren. Hij is aangehouden.

Wet van Pinochet

 

Bij het uitgebrande huis vond de politie pamfletten die alludeerden op de moord op Mapuche-studentenleider Matías Catrileo Quezada precies vijf jaar geleden.

 

De 700.000 Mapuche vormen de grootste inheemse groep van Chili. Sinds de jaren negentig komt het regelmatig tot gewelddadige botsingen met de ordediensten en grootgrondbezitters over het gebruik van voorouderlijk grondgebied. Vilcún ligt in de zone waar het conflict het hevigst is.

 

President Sebastián Piñera ging meteen naar Araucanía en kondigde de oprichting van een speciale anti-terreureenheid aan voor de streek. Ook worden de controles op personen en voertuigen er opgevoerd en komt er meer geld voor politie. Hij wil ook gebruik maken van een anti-terreurwet uit de tijd van Augusto Pinochet (1973-1990).

 

Overdreven militarisering

 

Critici spreken van een overdreven militarisering van het conflict.

Regeringswoordvoerder Andrés Chadwick zei over de aanslag van vrijdag dat het om "een zeer kleine groep" gaat "van zeer gewelddadige personen die niets met het Mapuche-volk te maken hebben." Piñera bevestigde dat nadien.

 

Matías Catrileo Quezada kwam in januari 2008 om op het landbouwbedrijf van Jorge Luchsinger, een neef van Werner Luchsinger die bekend staat om zijn zware verzet tegen de Mapuche-eisen. Jorge Luchsinger verklaarde na de aanslag op zijn neef dat er in Chili "geen rechtsstaat meer is" en

dat "de guerrilla aan het winnen is."

 

Polarisering

 

Volgens Domingo Namuncura, voormalig directeur van de Nationale Vereniging voor Inheemse Ontwikkeling, dreigt het conflict uit de hand te lopen. De overheid gaat al twintig jaar te weinig in op de eisen van de Mapuche en antwoordt alleen met repressie, zegt hij.

 

De kern van het probleem, zegt Namuncura, is dat men "het inheemse thema nooit als een thema van politieke rechten heeft gezien, zeker niet in conservatieve kringen."

 

Voor Pedro Cayuqueo, directeur van de krant Mapuche Times, bewijst de aanslag van vrijdag dat de regering het conflict steeds meer polariseert door te weinig aandacht te besteden aan het probleem.

 

"Het gaat om een historisch en politiek probleem", zegt hij. "Het kan alleen worden opgelost als het overheidsmodel verandert, als er meer ontwikkeling komt, als Chili aan zijn toekomst wil denken." Nu heeft de overheid niet in de gaten "wat voor een verschrikkelijk verleden deze zone heeft, en dan is ze verrast over wat hier gebeurt."

 

Mapuche Foundation | FOLIL

 

14:38 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |