04-04-11

Inheemse Peruanen nemen het op tegen houthakkers

Inheemse organisaties in Peru zien zich gedwongen om zelf een wachtpost op te zetten ter bescherming van het leefgebied van ongecontacteerde Indianen. De Peruaanse autoriteiten hebben geen gehoor gegeven aan herhaaldelijke verzoeken om actie te ondernemen.

Het Isconahua reservaat in het Peruaans-Braziliaanse grensgebied werd, met steun van de nationale inheemse organisatie van Peru,
AIDESEP, opgericht om de geïsoleerd levende Isconahua te beschermen.

Illegale houthakkers dringen echter in grote aantallen het reservaat binnen en de  autoriteiten reageren niet op verzoeken om in te grijpen.

De lokale inheemse organisaties ORAU en FECONAU hebben daarom de handen ineengeslagen en een wachtpost neergezet om zelf het reservaat te beschermen.

Illegale houtkap is een snel om zich heen grijpend verschijnsel in Peru en vormt een ernstige bedreiging voor het voortbestaan van de
naar schatting 15 ongecontacteerde groepen die in het Peruaanse Amazonegebied leven. Met behulp van verkenningsvluchten boven het gebied zijn illegale kampementen van houthakkers gedocumenteerd. Door de activiteiten van de houthakkers worden de geïsoleerd levende stammen opgejaagd en uit hun leefgebied verdreven.

Survival International heeft bijna 100.000 handtekeningen verzameld voor een petitie aan Alan Garcia, de president van Peru. De petitie roept hem op om een eind te maken aan de illegale houtkap en om inheems grondgebied te beschermen.

De inheemse organisatie ORAU bracht eerder deze maand een officiële verklaring uit waarin bij  INDEPA, het Peruaanse ministeriele departement voor Inheemse Zaken, wordt aangedrongen om zich aan te sluiten bij de acties van de lokale inheemse organisaties om de reservaten te beschermen.

De directeur van Survival, Stephen Corry, verklaarde vandaag: "Het feit dat lokale inheemse organisaties zelf het leefgebied van ongecontacteerde stammen moeten beschermen is impliciet een vernietigende kritiek op het gebrek aan daadkracht van de regering. De regering geeft blijkbaar de voorkeur aan een beleid van passief toekijken en het probleem zelfs geheel negeren."


bron : Survival International
 

 

10:11 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Indianen ongerust over olierush in Noord-Dakota

In Noord-Dakota is een olierush aan de gang. Maar de snelle ontwikkeling van de olie- en gasindustrie eist haar tol voor het milieu, de lokale indianenstammen zijn ongerust.

Onder de westelijke helft van Noord-Dakota ligt een rotsformatie die rijk is aan olie en aardgas. Daardoor is Noord-Dakota momenteel de tweede grootste oliebron van de Verenigde Staten; Noord-Dakota moet enkel Texas laten voorgaan.

Men vermoedt dat er niet minder dan 3,65 miljard vaten olie en 148 miljoen vaten aardgas in de bodem van Noord-Dakota zitten. Aangezien het einde van het conflict in Libië nog niet in zicht is en de onrust zich uitbreidt naar andere Golfstaten, is een nieuwe binnenlandse oliebron zoals die in Noord-Dakota een hele opluchting voor de Amerikanen.

Indianenreservaat Fort Berthold

De boomende oliebusiness heeft tot een economische heropleving geleid, en zo tot een nieuwe immigratiegolf. Mensen uit staten die zwaar te lijden hebben gehad onder de recessie, gaan op zoek naar werk in de nieuwe industrie.

De Mandan, Hidatska en Arikari zijn drie stammen uit het indianenreservaat Fort Berthold. Zij hebben de olierush eerst met open armen ontvangen, maar nu beginnen ze zich vragen te stellen of die geen gevaren inhoudt voor hen en de toekomstige generaties.

De wegen van het reservaat zijn oud en smal en zeker niet opgewassen tegen het zware verkeer. Per dag passeren er meer dan 2500 trucks over de kleine wegen. De stammen eisen nu dat de winsten van de olie worden geïnvesteerd in betere infrastructuur voor het reservaat.

De afgelopen drie jaren heeft de staat Noord-Dakota 43 miljoen dollar (30 miljoen euro) belastinggeld ontvangen voor de olie en het gas die uit het reservaat werden gehaald. De stammen hebben hiervan slechts 19 miljoen dollar (13 miljoen euro) gekregen. De indianen eisen meer geld om te investeren in de infrastructuur van hun gebied.

Halliburton

Er zijn nog andere problemen. Verschillende leden van de stammen zijn bang dat hun ondergrondse waterreservoirs binnenkort vergiftigd zullen zijn. Om olie en gas uit een ondergrondse rotsformatie te halen moet een combinatie van water, chemicaliën en zand in de rotsen gespoten worden zodat de rots breekt (fracturing).

Het is perfect legaal om deze chemicaliën te gebruiken in de VS. Via een amendement op de Amerikaanse energiewet werd in 2005 toegestaan dat chemicaliën in het milieu terechtkwamen als het om fracturing ging. Dit amendement heet de Halliburton loophole, het achterpoortje van Halliburton, genoemd naar het bedrijf dat het meest gelobbyd heeft om de uitzondering te verkrijgen. Enkel diesel mocht niet in de grond geïnjecteerd worden.

Een recent onderzoek van de Democraten in de energiecommissie van het Huis van Afgevaardigden heeft aangetoond dat energiebedrijven tussen 2005 en 2009 niet minder dan 121 miljoen liter diesel in de Amerikaanse bodem geïnjecteerd hebben, waaronder 10 miljoen in Noord-Dakota. Geen enkele van de bedrijven had hiervoor een vergunning aangevraagd.

''Gaan we binnen vijftig jaar nog van ons water kunnen drinken, gaan we nog kunnen zwemmen in onze meren?'', vraagt R.J. Smith, een jongere van de Hidatsastam.

De Democraten hebben ondertussen een wetsvoorstel klaar dat het amendement van 2005 ongedaan zou maken. En het Amerikaanse milieuagentschap (EPA) voert momenteel een studie uit naar de risico's van fracturing voor het drink- en grondwater. De resultaten worden echter pas in 2012 bekendgemaakt. Ondertussen wordt verwacht dat het aantal boorplaatsen in Fort Berthold tegen het einde van dit jaar zal verdrievoudigen.

bron : Al Jazeera

 

10:08 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Duizenden ‘Pygmeeën’ dakloos door Rwandese campagne tegen riet

In het kader van een Rwandees overheidsprogramma worden alle rieten daken in het land gesloopt en raken duizenden Batwa ‘Pygmeeën’dakloos.

Honderden Batwa-families zijn de afgelopen maanden getuige geweest van de vernieling van hun woning, waardoor zij genoodzaakt zijn om tijdens het regenseizoen in de openlucht te leven.

De autoriteiten streven ernaar alle rieten daken in het land voor mei van dit jaar te hebben gesloopt. Op grond van het destructieve plan moeten families die beschikken over bestaansmiddelen voor eigen rekening een nieuw huis bouwen.
 

 

De allerarmsten (waartoe bijna alle Batwa behoren) zullen volgens het plan ijzeren golfplaten krijgen om het riet mee te vervangen. De zieken en ouderen zijn volledig nieuwe woningen beloofd. Veel hutten zijn echter gesloopt zonder dat er een nieuwe woning voor in de plaats is gebouwd.

Het Batwa-volk, dat het meest gemarginaliseerd wordt binnen de Rwandese samenleving, behoort tot de zwaarst getroffenen. Rwandese Batwa hebben dagelijks te lijden onder
diepgeworteld racisme en discriminatie
.

Men zegt dat
in de afgelopen drie maanden 30.000 hutten zijn vernieldin de zuidelijke provincie van Rwanda. Duizenden families zijn hierdoor dakloos geraakt.
 

 

De gouverneur van de zuidelijke provincie heeft de vernielingen trachten te rechtvaardigen door te verklaren dat ‘de mensen kennelijk graag in hun huizen met rieten daken wilden blijven wonen en dat zij geen aanstalten leken te maken om deze te verlaten’. Survival International heeft hiertegen protest aangetekend bij de Rwandese autoriteiten.

Stephen Corry, directeur van Survival, zei vandaag: “Het ongevraagd slopen van de huizen van de Batwa en hen weg te laten regenen klinkt als een zieke grap of de daad van vijandelijke troepen. Het feit dat hun overheid dit ‘voor hun eigen bestwil’ doet is betreurenswaardig en ronduit arrogant. Je verbetert de woonomstandigheden van mensen niet door hun huizen te vernielen en hen met niets achter te laten.”
Bron : Survival International




 

 

10:06 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-03-11

Zaak omstreden mijn opnieuw voor Indiaas gerechtshof

Het Hooggerechtshof van India zal zich beramen over een nieuwe poging van het beursgenoteerde Britse mijnbouwconcern Vedanta Resources om een vergunning te verkrijgen voor een omstreden bauxietmijn in de Indiase deelstaat Orissa.

In augustus 2010 werd
de bouw van de mijn tegengehouden nadat onafhankelijke onderzoekers hadden vastgesteld dat de inheemse Dongria Kondh die in het gebied leven, erdoor 'vernietigd' zouden worden. De buitengewoon succesvolle campagne die  door de stam was opgezet om hun heilige berg te redden, kreeg steun van bekende acteurs als Michael Palin en Joanna Lumley.

De deelstaatregering van Orissa heeft altijd achter de mijnbouwplannen van Vedanta gestaan en heeft nu een officieel verzoek ingediend bij het Hooggerechtshof om via het staatsbedrijf Orissa Mining Corporation (OMC) het verbod op de mijn op te heffen. Het OMC heeft in het verleden een overeenkomst getekend met Vedanta om
de omstreden mijn te bouwen.

De bauxietmijn was bedoeld om de nabijgelegen
aluminiumraffinaderij te voorzien van grondstoffen. Vorig jaar oktober werd Vedanta Resources tevens gedwongen om een eind te maken aan de illegale zesvoudige uitbreiding van deze raffinaderij, maar ook dit besluit is door Vedanta aangevochten in het Hooggerechtshof van Orissa. Deze zaak werd begin eind februari afgerond maar het vonnis is opgeschort.

Kort voordat het verbod op de bauxietmijn van Vedanta werd ingesteld werden twee leiders van de Dongria Kondh, die zich actief tegen de mijn verzetten,
ontvoerd en mishandeld door, volgens hun getuigenis, in burger geklede politiefunctionarissen.

In de maand dat de omstreden mijnbouwplannen werden geblokkeerd, kelderde de prijs van Vedanta’s aandelen. Sindsdien is de aandelenkoers aanzienlijk onder de FTSE 350 index (de belangrijkste graadmeter van de effectenbeurs van Londen) voor de mijnbouwsector gebleven. Investeerders hebben hierdoor miljoenenverliezen geleden.

Stephen Corry, directeur van
Survival International: "De Dongria Kondh willen geen mijn die het leven van zovelen zou vernietigen. Wanneer houdt de regering van Orissa nu eens op met steun te verlenen aan een Brits miljardenconcern en gaat ze zich wijden aan de bescherming van haar eigen burgers?"
bron : survival international


12:05 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-03-11

Benetton opnieuw in de clinch met Mapuche Indianen

 Benetton opnieuw in de clinch met Mapuche Indianen

 

1. artikel Mapuche Stichting FOLIL
 2. reactie Benetton
 3. reactie Mapuche Stichting FOLIL

 4. Exclusief - Interview met de woordvoerder van Benetton over de Mapuche

 

 

1. Benetton vs Mapuche: Ontruiming van land dat bezet is door Indianen.

Santa Rosa Leleque, Chubut in Argentinië

 

http://www.mapuche.nl/dutch/benetton110304.html

 

Een Argentijnse rechtbank heeft groen licht gegeven voor de ontruiming van 500 hectare land waarvan de kleding gigant Benetton de eigenaar is en dat nu bezet is door Mapuche Indianen. De rechtszaak was aangespannen door Benetton en de Argentijnse justitie heeft nu besloten dat de ontruiming binnen 10 dagen mag beginnen.

 

Benetton zegt het land dat ze aangekocht hebben, hun rechtmatige bezit is. Veel inheemse gemeenschappen bezitten geen eigendomspapieren van het land die ze altijd bewoond en bewerkt hebben en maken daardoor weinig kans om een mogelijke proces te winnen. De multinational Benetton bezit

enorme hoeveelheden grond in Argentinië, meer dan 900.000 hectares. Het grootste deel van deze grond ligt in het zuiden, in Patagonië.

 

Het conflict Benetton vs Mapuche Indianen begon in 2004, Benetton kocht het land van de Argentijnse overheid en heeft toen geen rekening gehouden met mogelijke inheemse bewoners die hier leefden lang voordat Argentinië of Benetton bestonden.

 

Tijdens dit conflict zijn de Mapuche al eerder hardhandig van het land verwijderd.

http://www.mapuche.nl/dutch/benetton.htm

 

 

Mapuche woordvoerster Rosa Rua Nahuelquir zegt; "Onze advocaten zullen de zaak aanvechten, hoewel we nu al weten dat het in het voordeel van Benetton zal zijn maar wij zullen doorgaan met onze strijd ".

 

De Mapuche hebben sinds 2004 verschillende pogingen gedaan om een klein deel van het land terug te krijgen en zijn daarom ook naar Italië afgereisd om met Benetton te praten, zonder resultaat.

 

Rosa Rua Nahuelquir benadrukt; “Het conflict met Benetton is 9 jaar geleden begonnen, sindsdien zijn wij voortdurend bezig om dit juridisch op te lossen maar er wordt helaas niet naar ons geluisterd. Men wil dit

achter gesloten deuren oplossen zonder bekend te maken wat de afspraken zijn”.

Bron :

Mapuche mailinglist in het Nederlands- Admin.: rafaeljr@mapuche.nl

http://www.mapuche.nl/

 

 --------------------

 

2.

 

Never On Wednesday Communication is het pers communicatie agentschap dat de media informeert over de mode collecties van Benetton alsook over alle corporate events.

 

Naar aanleiding van uw blog gepost op 6 maart 2011 Benetton opnieuw in de clinch met Mapuche Indianen stuur ik u hierbij de reactie van Benetton :

There are several mistakes in the article that we would like to amend.

 

-Compañia de Tierras, Argentine company, was bought in 1991 by Argentine partners.

-No people has ever been expelled from its land by Compañia de Tierras

-A piece of land was illegally occupied in 2001 (10 years after CdT bought it) and then again in the second half of the 2000s. The Argentine law has twice adjudged that this piece of land belongs to CdT and can’t be occupied by third parties who don’t have the right to and who consequently have to abandon it.

-The ancestral claim on the Patagonia land by aboriginal people is part of the historic process of the creation of Argentina in the XIX century, almost 200 years ago.

-It is contrived to say that. It is just a media process to keep the attention on this historic problem high, which must necessarily include all Argentine central and local authorities and all the social actors involved.

Benetton will continue defending its rights, which are recognized by the Argentine law. 


Lieven Vanparys 

Never on Wednesday Communication -www.neveronwednesday.com      

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.Antwoord van de Mapuche Stichting FOLIL re. Benetton vs Mapuche in verschillende talen.

 

Benetton vs Mapuche in verschillende talen.

 

Het conflict tussen het mega kleding bedrijf Benetton en de Mapuche Indianen in Argentinië is inmiddels verspreid in verschillende talen.

 

Hierbij;

 

Italiaans - http://it.mapuches.org/benetton/benetton_gfbv110311.html

 

Nederlands - http://www.mapuche.nl/dutch/benetton110304.html

 

Duits - http://de.mapuches.org/info/gfbv110311.html

 

Spaans - http://www.mapuche.nl/espanol/avkinpivkemapu110303.html

 

Bron : Mapuche mailinglist in het Nederlands:

Admin.: rafaeljr@mapuche.nl - http://www.mapuche.nl/

 

 

 

 

4. Exclusief - Interview met de woordvoerder van Benetton, de Heer Federico Sartor.
Mapuche vs. Benetton

 

Een film over de Mapuche Indianen in Argentinie en de geschillen over land met grote ondernemers als de kleding gigant Benetton uit Italie.

 

Video: http://vimeo.com/20965964

 

De multinational Benetton bezit meer dan 900.000 hectare in het zuiden van Argentinie, in Patagonië.

Dit land behoorde tot de inheemse volkeren die het bewoonden lang voordat Argentinië of Benetton bestonden.

De opname is uit 2007, maar de zaak is nog steeds actueel.

De video werd gemaakt door het Nederlandse team: iMedia Nederland.

 

Bron :

Mapuche mailinglist,nieuws-l@mapuche.nl

 

 

 

 

 

14:58 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-03-11

Bedreigde ongecontacteerde stammen op Nederlandse en Belgische TV

De aflevering Jungles van de nieuwe baanbrekende BBC-serie Human Planet, waarin unieke filmopnames van een ongecontacteerde stam aan bod komen, is aanstaande zondag 13 maart te zien op Nederland 2 om 18:50. De serie komt ook naar België en wordt vanaf 17 maart uitgezonden op Canvas. Carice van Houten leent haar stem aan de Nederlandstalige versie van de Human Planet serie.

Nog nooit zijn er zulke gedetailleerde filmbeelden gemaakt van een ongecontacteerde stam. De BBC-filmploeg gebruikte HD-camera’s en state-of-the-art technieken om vanaf een kilometer hoogte deze bijzondere luchtbeelden te maken. We zien een bloeiende en gezonde gemeenschap, met manden vol maniok en papaja’s, moestuinen en bananenplanten. Mannen, vrouwen en kinderen kijken nieuwsgierig, maar zonder paniek, omhoog naar het vliegtuig.

Maar deze en andere geïsoleerd levende stammen worden met uitsterven bedreigd.
Survival International kreeg vorige maand toestemming om
als eerste een aantal 'stills' te publiceren van de filmopnames. De hoge resolutie foto’s worden gebruikt om aandacht te vragen voor Survivals zeer urgente campagne ter bescherming van geïsoleerd levende en ongecontacteerde stammen. Filmster Gillian Anderson (bekend van onder andere The X-Files) heeft hieraan bijgedragen met een bijzondere video. Deze video is alvast een voorproefje op de beelden van de ongecontacteerde stam, die zondag te zien zijn in de aflevering Jungles
.

In het hart van het Braziliaanse Amazonewoud leven meerdere
ongecontacteerde stammen. De Awá-stam in de Braziliaanse Amazonestaat Maranhão, die ook aan bod komt in de komende aflevering van Human Planet
, is één van de slechts twee nomadenstammen in Brazilië die uitsluitend van het jagen en verzamelen leven.

De Awá-stam telt nog maar slechts 355 leden, verdeeld over vier gemeenschappen. Ongeveer 60 van deze Awá zijn ongecontacteerd. Hun leefgebied wordt in toenemende mate opengelegd voor industriële projecten en veeteelt. Veel Awá zijn al gestorven als gevolg van ziektes die ze opliepen door contact met buitenstaanders. Deze geïsoleerd levende Indianen hebben geen weerstand tegen ziektes als griep en verkoudheid. In het verleden is een onbekend aantal Awá vermoord door veeboeren, die het land ontbossen om er hun vee te laten grazen.

In zuidoost Peru wordt het leefgebied van
ongecontacteerde stammen overspoeld door illegale houthakkers en exploratieteams van buitenlandse oliemaatschappijen. De stammen vluchten de grens over naar Brazilië
, waar een grote kans bestaat dat ze met Braziliaanse ongecontacteerde stammen in conflict komen.

De wereldwijde media-aandacht die vorige maand volgde op de publicatie van de luchtfoto’s van de Braziliaanse stam, heeft de regering van Peru
aangezet tot actie
. Peruaanse autoriteiten hebben aangekondigd samen te willen werken met Brazilië om de illegale houtkap in het leefgebied van geïsoleerd levende stammen aan banden te leggen.

Nellie Werner van
Survival International Nederland
: “Overal op de wereld hangt het leven van ongecontacteerde stammen aan een zijden draad. Hun leefgebieden worden steeds verder ingeperkt door industrie, houtkap, veeteelt en kolonisatie. Als hier geen eind aan wordt gemaakt dan zullen deze unieke volken uitsterven.”
Bron : Survival International Nl



09:35 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-03-11

WikiLeaks: Peru vervalste houtcertificaten

De Peruaanse overheid heeft in het geheim toegegeven dat 70 tot 90 procent van het exportmahoniehout illegaal wordt gekapt. Dit staat in een ‘cable’ van de Amerikaanse ambassade, onthuld door WikiLeaks.

Ook is de overheid zich ervan bewust dat illegaal gekapt hout wordt ‘witgewassen’ door ‘vervalsing van documenten, houtkap buiten de concessiegrenzen en omkoperij’.

De openbaarmaking zal verschillende Amerikaanse bouwmarkten in verlegenheid brengen. Zij gaven aan
Survival International
toe dat zij nog altijd hardhout uit de Amazone importeren. Home Depot, Lowes en Lumber Liquidators hebben allen bevestigd dat zij gebruik maken van het hout in hun producten.

De toenmalige Amerikaanse ambassadeur in Peru, James Struble, citeerde in de gelekte ‘cable’ uit 2006 ‘onofficiële schattingen van INRENA’. INRENA was het Instituut voor natuurlijke hulpbronnen van de Peruaanse overheid.

De opmerkingen van de ambassadeur laten een vernietigend beeld zien van het wanbeleid in Peru als het gaat om bosbeheer. Volgens de ‘cable’ werd in 2005 88 procent van het Peruaanse exportmahoniehout door de Verenigde Staten geïmporteerd. De VS blijft tot op de dag van vandaag een belangrijke rol spelen in de uitgebreide handel in illegaal hout in Peru: nog steeds is het grootste deel van het bedreigde mahoniehout bestemd voor de Amerikaanse markt.
Het nieuws komt enkele weken nadat illegale houtkap in Peru de internationale krantenkoppen haalde. Houtkappers
dringen de beschermde gebieden waar ongecontacteerde stammen leven, binnen
. Hierdoor worden de stammen gedwongen de grens over te vluchten naar Brazilië.

De illegale houtkap vormt een grote bedreiging voor de
ongecontacteerde Murunahua stam
. Deze geïsoleerd levende Indianen kunnen weggevaagd worden door ziektes waar zij geen weerstand tegen hebben, of doordat de stammen in conflict komen met elkaar als zij worden verdrongen van hun land.

Survival International spoort de Peruaanse regering aan om er voor te zorgen dat het leefgebied van de Murunahua beter beschermd wordt.

Stephen Corry, directeur van Survival International, zei vandaag: “De ‘cable’ van de ambassadeur laat de alarmerende mate zien waarin de autoriteiten op de hoogte waren van illegale houtkap in Peru,  zij dit niet toegaven en weinig deden om het tegen te gaan. Het is onbegrijpelijk dat er vijf jaar later nog steeds sprake is van systematische illegale houtkap en een volledig gebrek aan bescherming van het leefgebied van kwetsbare stammen. Consumenten in de VS en Europa kunnen simpelweg niet bouwen op documenten die beweren dat het Peruaanse mahoniehout duurzaam is. Deze documenten zijn duidelijk niet het papier waard, waarop zij zijn geschreven.”

bon : Survival International


 
.

11:09 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Amazone Indianen demonstreren in Londen

"Door deze projecten zal mijn volk van hun land worden verdrongen en zal er een eind komen aan onze traditionele levenswijze." Ruth Buendia Mestoquiari, gedelegeerde van de Ashaninka.

Drie Amazone Indianen hielden vandaag een protestdemonstratie in Londen tegen stuwdammen die hun land, en daarmee het leven van duizenden inheemse mensen, dreigen te vernietigen. Inmiddels heeft een Braziliaanse rechter uit milieuoverwegingen de verdere bouw verboden van een van de grootste stuwdammen - het enorme Belo Monte project. Dit vonnis zal ongetwijfeld door de regering worden aangevochten.

 

 

Ruth Buendia Mestoquiari, een Ashaninka uit Peru, Sheyla Juruna, een Juruna uit het Braziliaanse Xingu-gebied en Almir Surui van de Braziliaanse Surui stam, roepen op om drie omstreden stuwdamprojecten in het Amazonegebied onmiddellijk te beëindigen.

De drie Indianen hielden, samen met sympathisanten van
Survival International, een protestdemonstratie bij het hoofdkantoor van de Braziliaanse staatsontwikkelingsbank (BNDES)
. Deze bank neemt een groot deel van de financiering van de stuwdammen voor zijn rekening.

De
Belo-Monte megadam die in de Xingu rivier is geprojecteerd zal na voltooiing de op twee na grootste dam ter wereld zijn. Als de bouw wordt voortgezet zullen enorm grote arealen oerwoud worden vernietigd. Er zijn meldingen gemaakt van de aanwezigheid van ongecontacteerde Indianen
in de directe omgeving van de stuwdam.

Belo Monte en vergelijkbare projecten, zoals
de Madeira dammen in Brazilië en de Pakitzapango in Peru, zijn slechts een onderdeel van de ambitieuze plannen van Brazilië om waterkrachtcentrales in te zetten als een extra impuls voor de snel groeiende economie van het land.

 

 

Sheyla Juruna verklaarde vandaag: "De stuwdammen zullen onherstelbare schade teweegbrengen aan onze cultuur, onze samenleving en aan onze natuur. Door te investeren in de stuwdammen, investeert BNDES in de vernietiging van de Amazone. We worden als dieren behandeld - al onze rechten worden geschonden."

Bron : Survival International Nl

 


 

 

10:57 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10 miljoen handtekeningen tegen mijnbouw in Palawan

De moord op radiojournalist en milieuactivist Gerry Ortega eind januari 2001 heeft een storm van verontwaardiging veroorzaakt

Gerry had vele contacten met bekende collega’s in Manilla, zo was hij een dichte vriend van Gina Lopez die het milieufonds van ABS CBN beheerd, het grootste mediaconcern in de Filipijnen.

Ze was zo geschokt door de moord op Gerry dat ze de journalisten van ABS CBN kon overtuigen om hun schouders te zetten onder de petitie “No 2 Mining in Palawan”, die de ambitie heeft 10 miljoen handtekeningen in te zamelen.

Deze actie betekent een flinke duw in de rug van de actiegroepen die reeds jaren campagne voeren tegen mijnbouw. Palawan is een cruciale case omwille van de unieke bio-diversiteit, de aanwezigheid van inheemsen in de potentiële mijnzones en het brede protest van de lokale bevolking. Gina Lopez sprak op de algemene vergadering van ATM haar steun uit voor het uitroepen van Palawan als  ‘No Go Zone’ en ziet het eiland als een pilootcampage, met de ambitie om die te winnen.   

Ondertussen bracht president Aquino een bezoek aan de Ondergrondse Rivier ten noorden van Puerto Princessa, de hoofdplaats van Palawan.
Hij verklaarde dat "...de regering geen nieuwe projecten zal toestaan in Palawan als een meerderheid van de bevolking dit niet wil…”. En voegde eraan toe: “De bijna 350 lopende aanvragen zullen dus wellicht niet gehonoreerd worden, dat ligt nu in jullie handen. Er zijn hier enorme opportuniteiten voor o.a. toerisme, we hopen dan ook de
Ondergrondse Rivier toegevoegd wordt aan de lijst van de 7 Wereldwonderen.”

Voor de activisten in Palawan is deze belofte zeker een belangrijke stap in de goede richting, maar zij willen dit verankerd zien in een steviger wettelijk kader. De petitie wordt dan ook verder gezet: “We moeten van dit kantelmoment gebruik maken om ook de bevolking buiten Palawan bij onze strijd te betrekken. De mijnindustrie stopt niet aan de grenzen van ons eiland. Heel wat gemeenschappen kampen met de gevolgen van mijnbouw, deze actie betekent ook een flinke ondertsteuning voor hen.” 

ATM heeft dan ook beslist om de petitie mee op te nemen in haar werking en samen met de leden van het netwerk handtekeningen in te zamelen.

Hanneke Van Eldik Thieme, de coördinator van het 11.11.11-zuidkantoor in Manilla, woonde de algemene vergadering van ATM bij en beschreef de sfeer als ‘uitgelaten en energiek’. “Het enthousiasme en de strijdlust is groot, mensen hebben het gevoel dat dit een kantelmoment kan zijn voor het beheer van de natuurlijke rijkdommen in de Filipijnen.”

De mijnbouwsector zit momenteel in het defensief, na een perscommuniqué van vorige week dat nauwelijks de pers haalde, pakten ze op 16 februari uit met een paginagrote advertentie in diverse kranten om de desinformatie en lastercampagne tegen de sector aan te klagen. “Het is ontmoedigend te zien hoe de dood van een medestander door de activisten uitgebuit wordt om de mijnbouwsector te besmeuren zonder te denken aan de gevolgen voor het land”.
Bron : 11.11.11

10:56 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-02-11

Proces moord inheemse leider hervat

Het proces tegen de drie mannen die ervan worden verdacht de vooraanstaande Guarani-leider Marcos Veron te hebben vermoord, wordt hervat. De zitting zal a.s. maandag 21 februari 2011 in de Braziliaanse stad São Paulo plaatsvinden.

Marcos Veron was een internationaal gerespecteerde leider van de
Guarani-Kaiowá Indianen in Brazilië
. Hij zei over zijn land: “Dit is mijn leven, mijn ziel. Als je mij dit land ontneemt, ontneem je mij mijn leven.” In 2003 werden zijn woorden werkelijkheid. Veron werd doodgeslagen door een gewapende bende nadat hij met zijn gemeenschap hun voorouderlijke land hadden herbezet. De moordenaars waren door een lokale veeboer ingehuurd om de Guarani te intimideren.

Valdelice Veron, de dochter van Marcos Veron zei: “We weten dat deze zitting onze vader en leider, Marcos Veron,  niet zal terugbrengen. Maar het zal onze waardigheid en respect als mensen, als een volk met het recht om anders te zijn, teruggeven.”

De verdachten, Estevão Romero, Carlos Roberto dos Santos en Jorge Cristaldo Insabralde, zijn werknemers op de veehouderij die het land van Verons gemeenschap in beslag heeft genomen. Ze worden beschuldigd van moord, onrechtmatige gevangenschap en andere aanklachten.

De openbare aanklager noemt het proces tegen Verons moordenaars een ‘historisch’ proces. Het is namelijk de eerste keer dat personen verdacht van moord op een Indiaan uit de Braziliaanse deelstaat Mato Grosso do Sul, worden berecht door een jury.

Het proces stond gepland voor april vorig jaar, maar
werd tweemaal verdaagd
. Dit gebeurde omdat de advocaat van één van de verdachten naar verluidt een psychotherapeutische behandeling van 20 dagen zou ondergaan. Vervolgens weigerde de rechter te luisteren naar de verklaringen die de Guarani getuigen aflegden in hun eigen taal.


De Guarani zijn bijna al hun land kwijtgeraakt aan veehouderijen en soja- en suikerrietplantages.
Oliegigant Shell sloot vorig jaar een samenwerkingsverband met ethanolproducent Cosan
. Cosan koopt suikerriet op dat wordt verbouwd op land dat toebehoort aan de Guarani.


Veel Guarani leven hierdoor onder erbarmelijke omstandigheden in overvolle reservaten, of onder een dekzijl langs de autoweg. Deze Guarani gemeenschappen hebben te maken met  een alarmerend hoog aantal gevallen van ondervoeding, geweld en zelfmoord. In maart vorig jaar stelde Survival International
een rapport hierover op voor de Verenigde Naties
.

Volgens de Braziliaanse wet moeten de autoriteiten het land van de Guarani Indianen in kaart brengen en beschermen. Dit demarcatieproces wordt echter eindeloos uitgesteld. Sommige Guarani gemeenschappen besluiten daarom dat zij
niet langer kunnen wachten en ‘herbezetten’ hun voorouderlijk land
. Dit was ook het geval bij de gemeenschap van Veron. Inheemse leiders die dit soort herbezettingen voeren, zijn systematisch doelwit van huurmoordenaars. Deze worden zelden berecht.


Stephen Corry, directeur van
Survival International
, zei vandaag: “Marcos Verons familie en gemeenschap hebben lang moeten wachten op de hervatting van het proces. Dit moet erg moeilijk zijn geweest. Ze hopen nu dat zijn moordenaars berecht zullen worden en dat de demarcatie en bescherming van hun land niet meer op zich laat wachten. Dit is wat Veron boven alles wenste en waar hij uiteindelijk zijn leven voor gaf.”


Met ondersteuning van Survival International is een delegatie Guarani Indianen naar São Paulo afgereisd om het proces bij te wonen.
Bron : Survival International Nl




 

           


 

11:20 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ongecontacteerde Indianen geconfronteerd met vernietiging van hun volk

Een schokkerend rapport, verkregen door Survival International, onthult dat het grondgebied van de nomadische Awá-stam meer heeft geleden onder ontbossing  dan elk ander inheems gebied in de Amazone in 2009. Als nomadische jager- verzamelaarsstam, één van de enige twee in Brazilië, zijn de Awá voor hun voortbestaan totaal afhankelijk van het bos.

Het rapport, opgesteld door het
Braziliaanse Departement voor Inheemse Zaken (FUNAI)
, laat zien dat 31% van het bos in het gebied van de Awá illegaal is gekapt.

Satellietbeelden laten zien dat in de laatste twee decennia ontbossing in het gebied enorm is toegenomen en dat het zich nu ook voordoet  in het gebied waar 60 tot 100 Awá-indianen geheel geisoleerd van de buitenwereld leven. De laatste toevlucht van deze ongecontacteerde Awá wordt nu vernietigd door een enorme toestroom van houthakkers en kolonisten. De Braziliaanes autoriteiten hebben vrijwel niets gedaan om de indringers te verwijderen, ondanks dat ze afweten van hun bestaan.  


De Awá-stam telt ongeveer 360 leden die contact hebben met de buitenwereld en 60 tot 100 ongecontacteerde leden. Ze leven, verspreid over verschillende gemeenschappen, in drie van de vijf inheemse gebieden die het meest hebben geleden onder ontbossing in 2009 (uit dit jaar dateren de meest recente statistieken).

Sommige Awá zijn gestopt met jagen
, omdat zij zich bedreigd voelen door de illegale houthakkers die in de buurt werken. Pire’i ma’a, een Awá-man, vertelde Survival International: “De houthakkers vernietigen al het land… Dit is Indiaans land… Ik ben boos, erg boos op de houthakkers, ontzettend boos. Er is geen wild voor mij om op te jagen en mijn kinderen lijden honger”.

Bekijk video: Awá-mannen over de bedreiging van houtkap en ontbossing.


Vele Awá zijn gedood in brute moordpartijen door veeboeren en houthakkers. Daarnaast kan contact tussen deze Indianen en buitenstaanders verwoestende gevolgen hebben, omdat de Indianen niet resistent zijn voor ziektes van buitenaf. De Braziliaanse wet vereist dat het Awá-land beschermd moet worden tegen indringers, maar de autoriteiten falen om over te gaan tot actie.

Een Braziliaanse antropoloog heeft vastgesteld dat de Awá geconfronteerd worden met genocide. Een functionaris van FUNAI verklaarde op Globo TV dat de stam zal uitsterven als autoriteiten niet snel actie ondernemen.

Stephen Corry, directeur van Survival International, zei vandaag: “Voor onze ogen zien we hoe een tragedie zich ontvouwt. De reden is simpelweg het falen van de Braziliaanse autoriteiten om de wet te handhaven en het grondgebied van de Awá te beschermen.”

Download kaarten die de ontbossing van het grondgebied van de Awá laten zien van 1985 tot 2010.


De verwoestende effecten van ontbossing op de Awá zullen aan bod komen in het programma ‘The Chinese are Coming’, morgen (dinsdag 15 februari) op BBC2 om 22.00 Nederlandse tijd. Twee weken geleden waren de Awá ook op de tv te zien. De serie ‘Human Planet’ van de BBC bracht een reportage over Awá-vrouwen die voor ouderloze babyaapjes zorgen door hen te zogen.

Noot voor de redactie: Het rapport van FUNAI laat zien welke inheemse gebieden in de Amazone het meest zijn getroffen door ontbossing in 2009: Awá, Alto Rio Guamá, Arariboia, Apyterewa en Cachoeira Seca . In drie van deze gebieden, Awá, Alto Rio Guamá en Arariboia, leven de Awá-indianen, waaronder de meeste ongecontacteerde Awá-groepen,  
Bron : Survival International Nl



 

11:19 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-02-11

Wikileaks: Amerikaanse ambassade veroordeelde uitzetting Kalahari Bosjesmannen

De Amerikaanse ambassadeur in Botswana veroordeelde de gedwongen uitzetting van de Kalahari Bosjesmannen door de Botswaanse regering. Dit blijkt uit geheime ‘cables’ die vandaag naar buiten zijn gekomen.

In 2005
vertelde ambassadeur Joseph Huggins zijn hogeren in Washington dat de Bosjesmannen
waren ‘gedumpt in een absoluut economisch onrendabele situatie, zonder voorbedachtheid en zonder enige nasteun. Het gebrek aan inleving … is buitengewoon’. Hij sloot af met de woorden: “De tragedie van de bevolking die afhankelijk zijn van New Xade [d.w.z. de Bosjesmannen in het hervestigingkamp New Xade] is dat het voorkomen had kunnen worden.”

Lees de ‘cable’ van de Ambassadeur


In 2002 zette de Botswaanse regering de Bosjesmannen gedwongen uit hun voorouderlijke land in het Centraal Kalahari Natuurreservaat. De Bosjesmannen werden ‘gedumpt’ in een hervestigingkamp van de regering buiten het reservaat. In deze kampen zijn HIV/Aids, alcoholisme en andere problemen, die ooit onbekend waren onder de Bosjesmannen, nu algemene begrippen.

Na een bezoek aan het hervestigingkamp New Xade merkte Huggins ‘wanhoop onder de jeugd’ op. De ‘cables’ onthullen ook de frustraties van Huggins tegen de toenmalige Botswaanse Secretaris-generaal van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Ernest Mpofu. Toen Huggins met het voorstel kwam om de aanpak van de regering te herzien, ondervond hij dat Mpofu ‘al deze suggesties van zich af zette met nauwelijks verhulde minachting’.

Ook bevatten de ‘cables’ details van een bespreking tussen Huggins en een vertegenwoordiger van een lokale NGO. De vertegenwoordiger, die niet bij naam genoemd wordt, bekritiseerde de Botswaanse regering met ‘het gebrek aan raadpleging en het gebrek aan transparantie in de besluitvorming als het aankomt op de behandeling van [de Bosjesmannen]’. Hij vertelde ook aan Huggins dat de Bosjesmannen ‘systematisch worden gediscrimineerd door de [regering], die hen verjaagd van daar waar er inkomengenererende gelegenheden zijn’, en dat ze ‘geloofden dat mijnbouwplannen de reden waren dat de [Bosjesmannen] werden uitgezet’.

Na de uitzettingen, klaagden de Bosjesmannen de Botswaanse regering aan. De juridische strijd werd de grootste en de duurste in de geschiedenis van het land. In
een historische uitspraak in 2006, oordeelde het Hooggerechtshof van Botswana dat de uitzettingen illegaal en ongrondwettelijk waren en dat de Bosjesmannen het recht hadden terug te keren naar hun land.

Ondanks deze uitspraak, blijft de regering het leven in het reservaat onmogelijk maken voor de Bosjesmannen. De regering
ontzegde hen de toegang tot de waterput waarvan zij afhankelijk zijn
. Deze put hebben de Bosjesmannen altijd gebruikt, voordat de regering de put dichtmaakte in een poging hen te verdrijven.

De Bosjesmannen namen in 2010 verdere juridische maatregelen tegen de regering om toegang te krijgen tot hun waterput. Een rechter van het Hooggerechtshof
sloot de zaak in juli 2010 in het voordeel van de regering. De Bosjesmannen gingen hiertegen in beroep, deze hoorzitting vond plaats afgelopen maandag
op 17 januari. Op 27 of 31 januari doet de rechter een uitspraak.

De dag na de hoorzitting maakte het diamantbedrijf Gem Diamonds bekend dat de Botswaanse regering
een vergunning heeft afgegeven om een diamantmijn te vestigen
te midden van een Bosjesmannengemeenschap in het reservaat. Terwijl de regering altijd heeft volgehouden dat de concessie subeconomisch was, schat Gem Diamonds de waarde van de mijn op $3 miljard.

Stephen Corry, directeur van
Survival International, verklaarde vandaag: “Wederom blijkt dat de regering verantwoordelijk is voor het onnodige lijden, de minachtig voor, de discriminatie en zelfs de dood van haar meest behoeftige burgers, de Bosjesmannen. Dit is niet alleen de mening van mensenrechtenactivisten en van de Bosjesmannen zelf, het zijn feiten zoals gerapporteerd door de Amerikaanse regering. Hoewel diamanten rijkdom brengen aan een enkeling, moeten zij niet gekocht worden ten koste van de Bosjesmannen”.


Bron : Survival International Nl


 

15:04 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Jarawa-stam in gevaar na ondergang van de Bo vorig jaar

Een jaar na de ondergang van de Bo-stam op de Andaman Eilanden, waarschuwt Survival International dat de naburige Jarawastam nu ook in gevaar is. Op 26 januari 2010 overleed Boa senior, het laatste lid van de Bo, op ongeveer 85-jarige leeftijd.

De Jarawa bestaat uit enkel 365 leden en tot 1998 vermeden zij alle contact met de buitenwereld.
Een illegale autoweg loopt nu dwars door het regenwoud van de stam
en stropers en toeristen maken inbreuk op hun land. Zij brengen ziektes met zich mee, waarvoor de Jarawa geen immuniteit hebben. Daarnaast stelen stropers de dieren die de stam nodig heeft om te overleven.

Survival dringt er bij de Indiase regering op aan de weg te sluiten en buitenstaanders uit het bos van de Jarawa te weren. Het parlementslid van de Andaman Eilanden wil de weg open houden en riep India vorige maand op om de Jarawa te ‘civiliseren’.

De Jarawa, de Bo en andere stammen leven waarschijnlijk al zo’n 55.000 jaar op de Andaman Eilanden. Dit maakt hen de afstammelingen van één van de oudste menselijke culturen op aarde.

De Bo waren één van de tien stammen die nu collectief de
‘Groot-Andamanezen’
genoemd worden. De meeste van de Groot-Andamanezen zijn gedood of stierven aan ziektes meegebracht door de Britten, die de eilanden koloniseerden in 1858. De Britse kolonisten probeerden hen te ‘civiliseren’ door hen gevangen te houden in een ‘Andaman Home’, een tehuis, waar velen stierven.

Sophie Grig, werkzaam als campagnevoerder voor Survival International, zei vandaag: “De Jarawa zijn perfect in staat om hun eigen toekomst te bepalen, zolang het bos waar zij afhankelijk van zijn, wordt beschermd en anderen niet voor hen bepalen hoe zij moeten leven. De geschiedenis heeft laten zien dat
pogingen om ontwikkeling op te leggen aan inheemse volken en ze te verdrijven van hun land desastreuze gevolgen hebben
.”

Voor een interview met een van onze campagnevoerders die veldonderzoek hebben uitgevoerd op de Andaman Eilanden, neem contact op met Survival International.


Bron : Survival International Nl

 

15:03 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bosjesmannen winnen hoger beroep in waterputzaak

Vandaag nam het Botswaanse Hof van Appel een gedenkwaardig besluit door het vonnis van het Hooggerechtshof uit juli 2010 nietig te verklaren. In dit vonnis werd de Kalahari Bosjesmannen het recht ontzegd op toegang tot een voor hen onmisbare waterput op hun voorouderlijk land.

De Bosjesmannen waren met steun van Survival International in hoger beroep gegaan tegen deze uitspraak. Het college van vijf rechters oordeelde dat:
- De Bosjesmannen het recht hebben hun oude waterput, die door de regering gesloten was, weer in gebruik te nemen.
- De Bosjesmannen het recht hebben nieuwe waterputten te graven.
- De regering schuldig is aan een ‘vernederende behandeling’ van de Bosjesmannen.
- De regering de kosten, die de Bosjesmannen gemaakt hebben met de beroepszaak, op zich neemt.

Na de bekendmaking van het besluit, gaf een woordvoerder van de Bosjesmannen vol vreugde de volgende verklaring: “We zijn bijzonder verheugd dat onze rechten eindelijk worden erkend. We hebben hier lang op gewacht. Zoals alle mensen hebben we water nodig om te kunnen leven. En we hebben ook land nodig. We hopen innig dat de regering ons eindelijk zal behandelen met het respect waar we recht op hebben.”

In 2002 werden de Bosjesmannen door de Botswaanse regering met geweld verwijderd van hun voorouderlijk land in het Centraal Kalahari Natuurreservaat. Ze daagden toen de regering voor het gerechtshof en behaalden na vier jaar procederen een historische overwinning. In zijn uitspraak verklaarde de rechter dat de Bosjesmannen onrechtmatig en ongrondwettelijk waren verdreven. Hij kende hen het recht toe om op hun voorouderlijke land in het natuurreservaat te leven.

Sindsdien heeft de regering echter hun terugkeer naar het reservaat geprobeerd tegen te houden door hen te verbieden gebruik te maken van een waterput, die tijdens de uitzettingen is verzegeld. Ondanks het tekort aan water is een groot aantal Bosjesmannen teruggekeerd naar huis in het reservaat. Hier proberen ze te overleven met behulp van regenwater en meloenen. Ook halen zij te voet of per ezel water buiten het reservaat. Dit zijn zware tochten in één van de heetste gebieden op aarde.

Om alsnog toegang te krijgen tot hun waterput, daagden de Bosjesmannen de regering in juli 2010 opnieuw voor de rechter. Rechter Walia, die presideerde tijdens deze hoorzitting, vonniste ten gunste van de regering. Hij gebruikte het argument dat de Bosjesmannen ‘ieder ongemak dat ze ondergaan aan zichzelf te danken hebben’.

Zijn uitspraak is vernietigd door een unaniem besluit van de vijf rechters van het Hof van Appel. De rechters oordeelden dat het onthouden van de toegang tot de waterput voor Bosjesmannen, een ‘vernederende’ behandeling is, in strijd met de Grondwet.

De manier waarop de regering de mensenrechten van de Bosjesmannen schendt, is alom veroordeeld. De Afrikaanse Commissie voor de rechten van Mensen en Volkeren veegde de vloer aan met de regering, vanwege diens miskenning van het ‘recht op leven’ van de Bosjesmannen. De topfunctionaris van de Verenigde Naties aangaande inheemse volken kwam na onderzoek tot de conclusie dat de regering de Bosjesmannen uitleverde aan ‘wreedaardige en gevaarlijke omstandigheden, omdat er geen toegang wordt verleend tot water’.

Wat het nog stuitender maakte voor de Bosjesmannen is het feit dat de regering nieuwe waterbronnen liet aanboren die enkel bestemd waren voor het wild in het reservaat. Ook gaf ze het groene licht aan het ecotoeristische bedrijf Wilderness Safaris om op het land van de Bosjesmannen een luxe hotel met zwembad uit te baten. Al meer dan 30.000 mensen hebben een petitie getekend waarin Wilderness Safaris wordt opgeroepen om dit hotel te verwijderen van het land van de Bosjesmannen.

De regering heeft eveneens een vergunning afgegeven aan diamantbedrijf Gem Diamonds om een diamantmijn ter waarde van $ 3 miljard te exploiteren, vlakbij een Bosjesmannengemeenschap. Daarnaast handhaaft de regering het verbod dat is opgelegd aan de Bosjesmannen om voor hun voedselvoorziening op het wild te jagen.

De directeur van Survival, Stephen Corry, zei vandaag: “Dit is een belangrijke overwinning voor zowel de Bosjesmannen als voor Botswana. We hopen dat de autoriteiten dit ook zo opvatten en het niet slechts beschouwen als een barrière om de Bosjesmannen van hun land te verdrijven, omwille van de diamantwinning. Een verklaring van president Khama zou nu het meest duidelijke signaal geven of de houding van de regering tegenover de Bosjesmannen is veranderd na dit vonnis. Dit is een belangrijke overwinning voor zowel de rechten van de Mens als voor de gerechtigheid in Botswana.”
Bron: Survival International Nl

15:01 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bosjesman in de Kalahari gearresteerd in bijzijn advocaat

Jumanda Gakelebone, de internationaal bekende actievoerder voor de Bosjesmannen, werd afgelopen weekend gearresteerd en een nacht vastgehouden. Hij was samen met de advocaat die de Bosjesmannen vertegenwoordigt in de beroepszaak die momenteel loopt in het Botswaanse Hof van Appel onderweg naar een Bosjesmannengemeenschap in zijn thuisland in het Centraal Kalahari Natuurreservaat.

Na de arrestatie van Gakelebone bleef de advocaat, Gordon Bennett, die zich in het reservaat bevond voor overleg met zijn cliënten, alleen achter in de woestijn zonder gids of vertaler.


Gakelebone, die lid is van de Bosjesmannen organisatie First People of the Kalahari (FPK), werd gearresteerd omdat hij zonder vergunning op reis was in het reservaat. De FPK voert al jaren campagne voor het recht van de Bosjesmannen om te leven op hun voorouderlijk land.

Nadat hij was vrijgelaten gaf Gakelebone de volgende verklaring aan
Survival International
: "[De arrestatie] laat zien wat de intenties zijn van deze regering. Ik beschouw [het reservaat] als mijn thuis. Hier ben ik geboren. Ik heb geen vergunning nodig." 

Gakelebone was samen met Bennett op reis in het reservaat, kort na
een belangrijke hoorzitting van het gerechtshof over het recht van de Bosjesmannen om toegang te krijgen tot een drinkwaterput op hun land in het reservaat. Naar verwachting zal het Botswaanse Hof van Appel morgen een uitspraak doen over deze zaak.


De Bosjesmannen werden in 2002 met geweld van hun land in het reservaat verwijderd, maar na een vier jaar durende juridische strijd behaalden ze een historische overwinning: ze mochten terugkeren naar hun voorouderlijk land in het natuurreservaat. Sindsdien probeert de Botswaanse overheid hen het leven in het reservaat ondraaglijk te maken door hen de jacht en het gebruik van een waterput, waarvan ze al tientallen jaren afhankelijk zijn, te verbieden.

Het drinkwaterverbod is
onomwonden veroordeeld door, onder andere, de Verenigde Naties en de Afrikaanse Commissie voor de rechten van Mensen en Volkeren. Ook de ambassadeur van de Verenigde Staten heeft de manier waarop de Botswaanse regering omgaat met de Bosjesmannen veroordeeld, zoals is gebleken uit onlangs onthulde Wikileaks ‘cables’
.

Vorige week
stemde de regering van Botswana in met de aanvraag van diamantbedrijf Gem Diamonds om op het land van de Bosjesmannen in het reservaat te beginnen met de aanleg van een diamantmijn ter waarde van $3 miljard.




 

15:00 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-01-11

Inheemse volken: begin van erkenning

De Verenigde Naties hebben vlak voor het einde van het jaar de hand gereikt aan een van de meest gemarginaliseerde groepen in de wereld: de inheemse volken.

De 192 leden van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (VN) namen afgelopen week unaniem een resolutie aan voor de eerste Wereldconferentie over Inheemse Volken. De conferentie zal gehouden worden in 2014.

Belangrijkste doel van de conferentie is bescherming van lang verwaarloosde rechten en de snel verdwijnende cultuur van de inheemse volken. Wereldwijd behoren zo'n 370 miljoen mensen, 5 procent van de wereldbevolking, tot inheemse bevolkingsgroepen. Vijftien procent van de armen in de wereld is inheems, volgens de VN.

De voorbereiding voor de conferentie, inclusief het opstellen van een uitgebreid concept voor een Plan van Actie, begint volgend jaar.

VN-verklaring erkend door Verenigde Staten

De Amerikaanse president Barack Obama kondigde twee weken geleden aan dat de VS de VN-verklaring over de Rechten van Inheemse Volken zullen erkennen. Obama deed dit tijdens de opening van de Conferentie voor Tribale Naties van het Witte Huis. Tijdens die bijeenkomst sprak Obama met leiders van de 565 in VS erkende inheemse bevolkingsgroepen.

Samen met Canada, Australië en Nieuw Zeeland, stemden de Verenigde Staten in 2007 tegen de 'Verklaring inzake de Rechten van Inheemse Volken' die in september van dat jaar werd aangenomen door de Algemene Vergadering van de VN.

De verklaring zet de individuele en collectieve rechten van inheemse bevolkingsgroepen uiteen, en hun recht op cultuur, identiteit, taal, werk, gezondheid en onderwijs.

Canada, Australië en Nieuw Zeeland besloten al eerder om het internationale verdrag alsnog te steunen.

Landrechten

In de aanloop naar de conferentie moeten inheemse bevolkingsgroepen betrokken worden bij alle internationale processen die invloed hebben op hun situatie, zegt Christina Chauvenet van Survival International in de VS. "Maar de problemen van de inheemse groepen zullen niet opgelost worden met conferenties."

Chauvenet zegt dat hun toekomst alleen zeker is als regeringen erkennen dat deze groepen rechten hebben, vooral landrechten, die beschermd moeten worden.

De universele steun voor de VN-verklaring heeft alleen nut als landen ook daadwerkelijk iets doen en zich niet beperken tot mooie worden, zegt ze.

De Wereld Morgen 1/1/2011

18:07 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Hoogtepunt juridische strijd om water dichtbij, Bosjesmannen ‘vastberaden’

In het Botswaanse Hof van Beroep zal op 17 januari a.s. een hoorzitting plaatsvinden die moet resulteren in een besluit of de Kalahari Bosjesmannen die op hun voorouderlijk grondgebied leven, het recht hebben op toegang tot drinkwater.

De Bosjesmannen, die
na hun vorige gerechtelijke overwinning
terugkeerden naar hun land in het Centraal Kalahari Natuurreservaat, tekenen beroep aan tegen de uitspraak van het Hooggerechtshof in juli 2010. Het hof ontzegde hen het recht op toegang tot een waterbron in het reservaat waarvan ze al tientallen jaren gebruik maakten.

Het belangrijkste mensenrechtenorgaan in Afrika heeft de vloer aangeveegd met
het vonnis van 2010
. Het vonnis hield feitelijk een ontkenning in van ‘het recht op leven’ van de Bosjesmannen en werd geveld precies een week voordat de Verenigde Naties formeel (de beschikking over) water tot een fundamenteel mensenrecht verklaarden.

Zonder waterbron zijn de Bosjesmannen gedwongen om
zware tochten
te ondernemen, te voet of met ezels, om water te halen buiten het reservaat.

De Bosjesmannen wendden zich in 2010 tot het gerechtshof om toegang te krijgen tot hun waterput, nadat de gesprekken met de regering op niets waren uitgelopen. De Bosjesmannen die slechts toestemming willen om hun boorput te gebruiken, baseren zich bij hun beroep op het argument dat de ontzegging van water onmenselijk en vernederend is.

Terwijl de Bosjesmannen de toegang werd ontzegd tot drinkwater, boorde de Botswaanse regering
nieuwe waterputten voor het in het reservaat levend wild en staat ze op het punt om diamantbedrijf Gem Diamonds het groene licht te geven voor de exploitatie van een mijn in de buurt van één van de Bosjesmannengemeenschappen. Tevens werd toestemming gegeven aan Wilderness Safaris
om in het reservaat, op het land van de Bosjesmannen, een luxe toeristenhotel te bouwen, compleet met cocktailbar en zwembad.

President Khama, wiens neef en privéraadsman lid zijn van de bestuursraad van Wilderness Safaris, heeft de levenswijze van de Bosjesmannen in het verleden al eens omschreven als ‘een archaïsche fantasie’ en
nog onlangs betitelde hij hen als ‘primitief’ en ‘achterlijk
’.

Een Bosjesman uit het gebied die anoniem wilde blijven, verklaarde: "We hebben nog steeds hoop. We verwachten niet dat we iets krijgen, we hopen simpelweg op rechtvaardigheid en op erkenning van onze rechten. Door ons water te ontzeggen, denkt de regering ons te kunnen dwingen om opnieuw het reservaat te verlaten. Ze zou onderhand moeten weten dat we vastbesloten zijn om samen met onze voorouders te blijven leven op het land waar we sinds mensenheugenis thuis horen".
Bron: Survival International



18:06 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-12-10

Wanhopig verzoek Nukak om terug te keren naar thuisland

Een leider van de Nukak stam uit het Colombiaanse Amazonegebied heeft Colombia’s belangrijkste mensenrechtencommissie wanhopig verzocht om zijn volk een kans te geven te overleven.

“Wij willen terugkeren naar ons regenwoud” zei Joaquín Nuká, “waar de FARC ons uit verdreven heeft, waarom weten we niet.”

De Nukak zijn nomadische jager-verzamelaars uit de Guaviare regio in zuidoost Colombia. Zij werden gedwongen weg te vluchten van hun grondgebied omdat de FARC, een links rebellenleger, claimt dat ze een veiligheidsrisico vormen voor hun illegale acties in het gebied.

Sinds ze in 1988 voor het eerst tevoorschijn kwamen uit het regenwoud is meer dan de helft van de Nukak gestorven, voornamelijk door veel voorkomende ziektes,
opgelopen na contact met buitenstaanders
. Deze inheemse stam kan zich met moeite aanpassen aan een nieuw sedentair bestaan in de buitenwijken van de steden en steunt op voedselpakketten van de overheid om te overleven.

“[In het regenwoud] leefden we ten midden van al het eten uit de jungle,’ vertelde Joaquín voor het radiostation Caracol. “Het eten dat ze ons hier in San José geven is goed, maar het is eten voor de blanken en het is slecht voor de kinderen, we missen ons voedsel uit het regenwoud.”

De verbouw van coca voor cocaïne
blijft het gebied verwoesten
, ondanks maatregelen van de overheid en een voortdurende ‘War on Drugs’ die door de Verenigde Staten aanzienlijk wordt gefinancierd.

Een van de meest controversiële gebruikte methodes om de coca te vernietigen, is het verspreiden van dodelijke pesticiden over het gewas met vliegtuigjes. Dit heeft er alleen toe geleid dat de boeren naar meer afgelegen gebieden van de jungle gedreven worden. Dit veroorzaakt geweld tegen de inheemse gemeenschappen die daar leven.

Senator Alexander López, vicepresident van de mensenrechtencommissie, zei: “Het gedwongen vertrek... vooral van inheemse gemeenschappen als de Jiw en de Nukak vormt een serieuze bedreiging voor hun overleving als volk. De inheemse volken zouden onmiddellijk terug moeten gaan naar hun leefgebied en hun levenswijze zou op een waardige manier beschermd moeten worden.”

Volgens
ONIC, de Colombiaanse organisatie voor inheemse volken, en de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties, zijn de Nukak een van de meer dan 30 inheemse volken in Colombia die met uitsterven worden bedreigd. Survival International voert campagne voor het recht van de Nukak om naar hun reservaat terug te keren, mits het veilig is en ze goede gezondheidszorg krijgen.


Directeur Stephen Corry van Survival International zei vandaag: “Deze wanhopige, deprimerende en kritieke situatie heeft al veel te lang geduurd. De Nukak en andere inheemse volken hebben het zwaar te verduren door het falen van de anti-drugs maatregelen van de overheid.”



 

15:09 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Survival roept Obama op om VN-Verklaring over inheemse rechten te steunen

President Obama ontvangt morgen op het Witte Huis leiders van Noord-Amerikaanse stammen in het kader van de White House Tribal Nations Conference, een conferentie over en voor deze oorspronkelijke bewoners van de Verenigde Staten. Ter gelegenheid hiervan heeft Survival International een oproep gedaan aan Obama om zijn steun te geven aan de VN Verklaring over de rechten van Inheemse Volken. De Verenigde Staten is het enige land dat nog weigert om deze Verklaring te ondertekenen.

In alle werelddelen zijn inheemse volken het slachtoffer geworden van marginalisering, onteigening en discriminatie. Dit heeft voor hen
rampzalige gevolgen gehad. In de Verenigde Staten is de kans dat een Amerikaan van Indiaanse afkomst zelfmoord pleegt 62% groter dan bij de gemiddelde Amerikaan en hij of zij heeft 600 keer meer kans om besmet te raken met tuberculose (volgens cijfers van de VN
).

Toen de
VN-Verklaring in 2007
werd aangenomen waren er slechts vier landen die tegen stemden - Australië, Nieuw Zeeland, Canada en de Verenigde Staten. Inmiddels hebben al deze landen, met uitzondering van de Verenigde Staten, hun steun gegeven aan de Verklaring.

De coördinator van Survival International in de Verenigde Staten schreef Obama het volgende: "De Verklaring stelt een maatstaf vast aan de hand waarvan kan worden beoordeeld of inheemse bevolkingsgroepen rechtvaardig worden behandeld. Het is een belangrijk instrument om een eind te maken aan de schendingen van de mensenrechten van inheemse volken. Door de houding van de Verenigde Staten dreigen echter deze rechten, die van essentieel belang zijn en waarvoor hard is gevochten, uitgehold te worden."


Hoe ambitieus ook van opzet, de VN Verklaring heeft in zijn huidige vorm vooral een symbolische waarde omdat er geen juridische sancties aan zijn verbonden. Survival voert campagne om alle landen Conventie 169 van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) te laten ratificeren. Dit is het enige internationale instrument ten behoeve van inheemse volken dat juridisch bindend is. Tot op heden hebben slechts 22 landen ILO Conventie 169 geratificeerd.
Bron : Survival International



 

15:08 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Inheemse stammen op Borneo bedreigd door explosieve uitbreiding palmoliesector

De Penan jager-verzamelaars en andere stammen worden ernstig bedreigd door plannen voor de grootschalige uitbreiding van het aantal palmolieplantages in de Maleisische deelstaat Sarawak.

De regering van Sarawak heeft plannen aangekondigd om tegen 2020 de omvang te verdubbelen van het gebied dat gebruikt wordt voor de productie van
palmolie. Hiervoor is de regering van plan inheems land te gebruiken dat volgens haar ‘grotendeels onderbenut is en waaraan geen eigendomsrechten toegekend zijn’.


Het regenwoud waarvan de Penan afhankelijk zijn voor hun voortbestaan is voor een aanzienlijk deel al vernietigd door houtkapbedrijven. De Penan en andere stammen moeten nu toezien hoe hun land wordt verkwanseld voor de aanleg van palmolieplantages. Inheemse bevolkingsgroepen hebben in de gerechtshoven van Sarawak meer dan honderd claims ingediend die hun landeigendomsrechten moeten formaliseren.

Een Penan-vrouw vertelde aan Survival International: "Het woud is mijn dak en mijn onderkomen en het woud is ook de plaats waar ik het voedsel kan vinden om te eten. Maar dat alles zal weg zijn als de palmolieplantages er komen."

Matu, een leider van de Penan op wiens land al palmoliebomen zijn aangepland, zei: "Ons land en onze wouden zijn ons met geweld ontnomen. Onze vruchtbomen zijn weg, onze jachtgebieden zijn heel erg geslonken en de rivieren zijn zo vervuild dat de vissen er in dood gaan. Vroeger wemelde het hier van de wilde varkens. Nu komen we er slechts eens in de twee of drie maanden een tegen."

De regering wil dat voor 2020 twee miljoen hectare land wordt geëxploiteerd. De minister voor landontwikkeling van Sarawak, James Masing, vertelde aan het Maleisische dagblad The Star dat de export van palmolie, na aardolie en vloeibaar aardgas, zich had ontwikkeld als Sarawaks op twee na belangrijkste bron van buitenlandse valuta. Zijn ministerie spande zich in om de bureaucratische obstakels, die een "meer agressieve ontwikkeling" van het inheemse grondgebied verhinderen, uit de weg te ruimen.

De directeur van Survival, Stephen Corry, verklaarde vandaag: "Zoals gebruikelijk stelt de regering van Sarawak winst boven mensen en toont ze op een schaamteloze wijze haar minachting voor de rechten van de inheemse bevolking. Nog meer palmolieplantages betekenen een ramp voor de Penan. Dit is iets wat ze beslist niet willen".

Palmolie wordt gebruikt als biobrandstof en wordt verwerkt in talloze voedingsmiddelen en cosmeticaproducten.


bron : Survival International



 

 

15:06 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-12-10

Regering Botswana verwerpt roemruchte uitspraak van Hooggerechtshof

Vier jaar na de overwinning die de Kalahari Bosjesmannen behaalden in de rechtszaal van het Hooggerechtshof, waar hen het recht werd toegekend om op hun voorouderlijk land te leven, heeft de Botswaanse regering een verklaring afgegeven die volledig in tegenspraak is met de inhoud van dit vonnis.

In 2002 verdreef de regering van Botswana de Bosjesmannen met geweld van hun voorouderlijke land in het Centraal Kalahari Reservaat. Op 13 december 2006, na de langst durende en meest kostbare juridische strijd die ooit in Botswana was gevoerd,
verklaarde het Hooggerechtshof in haar vonnis dat de uitzetting van de Bosjesmannen van hun land onrechtmatig en ongrondwettelijk was.

Sinds de gerechtelijke uitspraak bleef de regering echter volharden in haar streven om de terugkeer van de Bosjesmannen naar hun land te voorkomen en bracht het zelfs een
verklaring uit waarin ze blijk geeft van haar volledige minachting voor het vonnis.

In deze verklaring, die werd afgegeven naar aanleiding van de steuncampagne van
Survival International voor de Bosjesmannen, beweert de regering dat ze ‘[de Bosjesmannen] niet dwingt om het Reservaat te verlaten’ en dat de Bosjesmannen ‘positief hebben gereageerd op de ontwikkelingsprojecten in hun nieuwe nederzettingen’. Het Hof echter had in haar vonnis vastgesteld dat de Bosjesmannen ‘op een onrechtvaardige en onrechtmatige wijze en zonder hun instemming waren beroofd van het gebied waarin ze leefden’.

In de verklaring wordt ook gesteld dat de regering de Bosjesmannen heeft voorzien van ‘ontwikkelingsprojecten in hun nieuwe nederzettingen, zoals onderwijs en gezondheidszorg, en van talloze andere faciliteiten ter verbetering van de kwaliteit van hun bestaan’. Echter, vrijwel niemand van de Bosjesmannen heeft in de dertien jaar dat de grootste nederzetting bestaat een vaste baan kunnen vinden, en alcoholisme en ziekte zijn er wijdverspreid. Zoals één van de rechters het stelde: "[De regering] zou kunnen overwegen of de verdwijning van een volk niet een te hoge prijs is voor het beschikbaar stellen van diensten op een centrale locatie".

Hoewel het Hof bepaalde dat het ‘gelijktijdig stoppen met de aanvoer van voedselvoorraden en het invoeren van [jachtvergunningen] gelijk staat aan het veroordelen van de achterblijvende bewoners van het [reservaat] tot de hongerdood’, verbiedt de regering het de Bosjesmannen nog steeds
om gebruik te maken van hun waterput en om te jagen op hun eigen land voor voedsel. In de regeringsverklaring worden de Bosjesmannen ervan beticht dat ze ‘stropen’ op hun eigen land, wat zou hebben geleid tot ‘een achteruitgang van alle diersoorten in het reservaat’. Voor deze bewering ontbreekt echter ieder bewijs.

In de verklaring wordt ook kritiek geleverd op Survival die zou ‘wensen dat [de Bosjesmannen] een leven leiden van armoede en ziekte’. Survival evenwel, werd door één van de rechters juist geprezen voor het geven van ‘moed en steun aan een volk dat het in politiek en economisch opzicht altijd aan macht heeft ontbroken om besluiten aan te vechten die op hen betrekking hebben’.

De directeur van Survival, Stephen Corry, verklaarde vandaag: "De regering van Botswana doet niet anders dan teruggrijpen op haar oude verhaal uit 2002, dat naderhand een verzinsel bleek te zijn. Niet alleen Survival International beweerde indertijd dat de regering alles had verzonnen; dit werd bevestigd door talloze onafhankelijke journalisten die het gebied bezochten. De regering probeert de Bosjesmannen van hun land te verdrijven omwille van de
diamantwinning en het toerisme, zo eenvoudig is het. Ze probeert dit nu al dertien jaar lang en zou hierin kunnen slagen. Survival zal met nog meer kracht oproepen tot een boycot van diamanten en toerisme.
We moeten het overlaten aan de consument of die wil bijdragen aan de ondergang van de Bosjesmannen."
Bron : Survival International


 

12:01 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Racistische uitlatingen tegen Kalahari Bosjesmannen door president Botswana

In een verbazingwekkende uitbarsting beschreef de Botswaanse president de Kalahari Bosjesmannen als ‘oermensen‘,‘primitief’ en ‘achterlijk’.

Tijdens een toespraak bij de grootste diamantmijn van het land beschuldigde President Khama de Bosjesmannen ervan een ‘achterlijk leven’ te leiden, ‘een primitief leven samen met de wilde beesten en vol van ongemakken’ en ‘een oerleven van ontberingen en vernedering zoals in  vervlogen tijden’.

Ook werd
Survival International door president Khama beschuldigd van het ‘beginnen van een campagne gebaseerd op leugens en verkeerde informatie’, en noemde de mensenrechtorganisatie voor inheemse volken ‘moderne struikrovers’. Zijn commentaar kwam in antwoord op de oproep van Survival tot het boycotten van Botswaanse diamanten en het toerisme naar dit land, dit naar aanleiding van de behandeling van de Bosjesmannen door de regering. President Khama is een bestuurslid van de Amerikaanse organisatie Conservation International
.

In 2002, toen Khama vicepresident was, heeft de Botswaanse regering met dwang de Bosjesmannen van het land van hun voorouders verdreven, een daad die later
onwettig en in strijd met de grondwet werd verklaard
door het hooggerechtshof in Botswana, wat ook besliste dat de Bosjesmannen het recht hebben om op hun land te wonen.

Ondanks deze uitspraak gaat de regering van Khama door met het verhinderen van de Bosjesmannen om op hun eigen land te wonen.
De regering verbiedt de Bosjesmannen de toegang tot een waterput, waarvan zij afhankelijk zijn voor hun drinkwatervoorziening, en ook het jagen op wild voor voedsel. Tegelijkertijd zijn er wel nieuwe putten geslagen voor het wild en is aan Wilderness Safaris toestemming gegeven om op het land van de Bosjesmannen een luxe lodge met zwembad te openen voor toeristen. Meer dan 25.000 mensen over de gehele wereld hebben een petitie van Survival ondertekend
die eist dat Wilderness Safaris de lodge van het land van de Bosjesmannen verplaatst.

Terwijl de Bosjesmannen procederen om toegang te krijgen tot hun waterput, is de regering in onderhandeling met Gem Diamonds om een
diamantmijn
te openen op het land van de Bosjesmannen.

Al eerder heeft president Khama verwezen naar de Bosjesmannen als ‘een archaïsch fantasiebeeld’, een mening die door de leden van zijn kabinet wordt nagezegd. Vorige maand, tijdens een interview voor de BBC, zei de Botswaanse minister van milieu, toerisme en wildbescherming, dat hij niet kon geloven dat ‘u zou toekijken hoe uw eigen soort ervoor kiest om mijlen ver weg van de beschaafde wereld te leven in de ‘donkere eeuwen’, terwijl u weet van de enorme technologische vooruitgang in de wereld.’. Volgens zeggen heeft de vicepresident ook de vraag gesteld waarom de Bosjesmannen willen ‘blijven communiceren met de flora en fauna’ terwijl ze toch kunnen ‘genieten van de geneugten van het leven, zoals het rijden in een Cadillac’

Stephen Corry, directeur van Survival International zei vandaag: “Vele landen hebben wetten die mensen verhinderen om andere mensen en hun manier van leven te beledigen. Hier klinken onheilspellende geluiden van rassensuperioriteit die geen plaats heeft in een moderne democratie. Het is deze manier van denken die ‘achterlijk’ is, niet de Bosjesmannen.”
Bron : Survival International



 

11:58 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-12-10

'Groene energie' in twee opzichten bedreiging voor stammen op Borneo.

Terwijl milieuministers in Mexico vergaderen in het kader van de VN klimaatconferentie, worden inheemse stammen in het regenwoud van Borneo geconfronteerd met de tweeledige bedreiging van ‘groene energie': de hydro-elektrische stuwdammen die hun rivieren vernietigen en de palmolieplantages waarvoor hun bossen verdwijnen.

Inheemse stammen in Sarawak, in het Maleisische deel van Borneo, waren diep geschokt toen de enorme Rajang rivier in oktober ineen kromp tot een stroompje. De rivier was geblokkeerd om het stuwmeer achter de beruchte Bakun dam te vullen.


Tienduizend inheemse mensen moesten wijken voor de Bakun dam, en de regering van Sarawak heeft plannen voor de bouw van nog eens 12 hydro-elektrische stuwdammen. Door het opdrogen van de Rajang heerst er grote consternatie onder de inheemse stammen in Sarawak.

Aan ongeveer duizend Penan jager-verzamelaars is te verstaan gegeven dat ze moeten uitwijken naar een ander deel van het regenwoud. Hun land komt onder water te liggen door de Murum dam, de eerste van de 12 nieuw te bouwen dammen. Hoewel
het onderzoek naar de sociale impact en de gevolgen voor het milieu nog niet is afgerond, is men al geruime tijd geleden begonnen met de bouw van deze dam.


Het regenwoud waar de Penan zich willen hervestigen wordt in hoog tempo gekapt door het bedrijf Shin Yang voor de aanleg van palmolieplantages. Palmolie wordt gebruikt voor de productie van biobrandstof en wordt verwerkt in voedsel en cosmetica.

'We hebben ontdekt dat Shin Yang Company zonder onze toestemming is begonnen met het rooien van het bos voor palmolieplantages in het gebied van de Metalon rivier... We willen dat ons bos in deze gebieden wordt behouden', aldus Ramlie Bujang van de Penan.

Nu al zijn grote delen van Sarawak, die tot voor kort waren bedekt door een ondoordringbaar regenwoud, in beslag genomen door palmolieplantages.

Stephen Corry, directeur van
Survival International
, verklaarde vandaag: "Met de vernietiging van de regenwouden en rivieren van Sarawak wordt ook het leven van de Penan en andere stammen vernietigd. Het is buitengewoon ironisch - en ook tragisch - dat men dit tracht te rechtvaardigen met het begrip 'groene energie'.
bron : Survival International

.




 

14:32 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

RapaNUI indianen uit Paaseiland op de vuist met politie

Bewoners van Paaseiland zijn vrijdag op de vuist gegaan met de oproerpolitie, toen deze laatste probeerden een huis te ontruimen. Volgens de politie raakten zeventien agenten en acht burgers gewond. De demonstranten zeiden dat negentien burgers gewond zijn geraakt.

Paaseilanders op de vuist met politie

Video:

http://www.youtube.com/watch?v=MPkr0LDgNvs

http://www.youtube.com/watch?v=XDdkmLXK9QI

 

 

De schermutselingen ontstonden toen de politie tien bewoners van het huis wilden uitzetten.
De bewoners bezetten het huis sinds zij het in september afpakten van een medewerker van de regering. Bij de schermutselingen zou de politie wapenstokken en rubberen kogels hebben gebruikt.

 

De officiële naam van Paaseiland, bekend om de grote stenen gebeeldhouwde hoofden, is Rapa Nui. Zo noemen veel eilandbewoners zich ook. Zij weigeren zich te identificeren met Chili, dat het eiland in 1888 annexeerde.

 

De afgelopen jaren is het toerisme op het eiland toegenomen en daarmee ook de spanningen over de controle over het beperkte grondgebied. Het eiland meet 16 bij 24 kilometer. Steeds vaker nemen de Rapa Nui eigendommen in beslag, die volgens hen generaties geleden illegaal van hun families zijn afgepakt.

bron : Mapuche mailinglist in het Nederlands

 

10:29 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-12-10

Braziliaanse Indianen nog steeds gegijzeld

Een Braziliaanse inheemse gemeenschap, die van de buitenwereld werd afgesneden door de veeboer die hun land exploiteert, wordt nog steeds belegerd. Dit ondanks een recente rechterlijke uitspraak in het voordeel van de Indianen.

De
Guarani-gemeenschap Ypo’i keerde in 2009 terug naar hun voorouderlijk land, dat gebruikt wordt als weideland door de veeboer Firmino Escobar. Escobar blokkeerde vanaf dat moment de weg die leidt naar de nederzetting van de Indianen. Gewapende mannen omsingelden de huizen van de Guarani en blokkeerden de toegang tot water, voedsel en medische voorzieningen
.

In november dit jaar deed een rechtbank uitspraak in deze zaak. De Guarani mogen blijven op een klein stuk van hun land, terwijl autoriteiten het territorium van de Guarani verder uitkaarten. Ondanks de uitspraak blijft Escobar de weg naar de nederzetting van de Guarani blokkeren.

Een federale procureur heeft Escobar bevolen om de weg vrij te maken. Doet Escobar dit niet, dan moet hij een boete betalen van 100.000 Reais, dat komt neer op bijna 45.000 euro.

Een campagneleider van Survival ging undercover naar het landgoed van Escobar en vroeg naar binnen te mogen om de Guarani te bezoeken. Escobar antwoordde: ‘Dit is mijn land, er zijn geen Indianen hier’ en ‘Jullie mogen niet binnen komen. Ik sta niet toe dat jullie binnen komen.’

Luister naar de veeboer die toegang tot de Guarani verbiedt. (Zie het volledige transcript onderaan dit artikel).


Anastácio Peralta, een woordvoeder van de Guarani, beschreef hoe de Guarani zich voelen na de overwinning in de rechtbank: “De beslissing is een grote spirituele opluchting voor de Guarani. Echter, dit is pas de eerste stap; er liggen nog vele conflicten in het verschiet.”

Een Guarani-man uit Ypo’i zei: “Aan de ene kant zijn we blij dat we op ons eigen land mogen blijven. Maar aan de andere kant zijn we triest en bezorgd dat we niet genoeg voedsel hebben en geen toegang hebben tot medische hulp. Ik voel een pijn in mijn hart.”

De uitspraak kwam na interventies door het Braziliaanse departement voor inheemse  zaken,
Survival International, de Braziliaanse Katholieke Organisatie voor Inheemse Rechten (CIMI) en andere organisaties die de wanhopige situatie van de Guarani
.

Bij een eerdere poging om hun land terug te krijgen, verdwenen twee Guarani-mannen uit Ypo’i. Vermoed wordt dat zij zijn vermoord; in een rivier in de buurt werd
het zeer gehavende en levenloze lichaam van één van de mannen gevonden
.

De Guarani uit Ypo'i
besloten om hun land te herbezetten wegens de ernstige vertraging bij het in kaart brengen van het voorouderlijk grondgebied door de overheid. De overheid is vereist dit te doen, staat in een overeenkomst getekend met de Guarani in 2007
.

Woordvoerder van de Guarani, Anastácio Peralta, is op dit moment in Europa (onder andere in België) om de kritieke situatie van de Guarani aan de kaak te stellen.

Stephen Corry, directeur van Survival International, zei vandaag: “De rechterlijke uitspraak, waarin toestemming wordt gegeven aan de Guarani van Ypo’i om op dit stukje land te mogen leven, is absoluut een stap in de goede richting. Er moet nu een spoedige erkenning en bescherming komen van het gehele gebied dat toebehoort aan  de Guarani, zodat ze niet meer hoeven te lijden onder dit soort bedreigingen en geweld.

Eerder dit jaar
verstuurde Survival International een rapport naar de Verenigde Naties
, waarin het geweld, de ondervoeding en het hoge aantal zelfmoordgevallen onder de Guarani, als gevolg van hun gebrek aan land, belicht worden.

 

19:58 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Kalahari Bosjesman doet beroep op Afrikaanse Commissie voor Mensenrechten

Smith Moeti, een Bosjesman uit het Botswaanse Centraal Kalahari Natuurreservaat, reisde eerder deze maand af naar Gambia om hulp te vragen aan de Afrikaanse Commissie voor Mensenrechten. Moeti beschreef tijdens een internationale conferentie van de Commissie dat de Bosjesmannen geen toegang hebben tot water en dat ze erg te lijden hebben onder de manier waarop de Botswaanse regering hen behandelt.

‘De regering weigert ons te voorzien van voedselpakketten en wil ons geen jaagvergunning verlenen… Als we vlees willen eten, moeten we jagen zonder vergunning… Als we worden betrapt, worden we vaak mishandeld door de wildbeheerscouts’, vertelde Moeti aan de Commissie. ‘We leven al duizenden jaren in de Kalahari. We gebruiken geen geweren. Zolang we genoeg water en voedsel hebben, hebben we haast niets nodig van de regering’, voegde hij toe.

Moeti las ook voor uit een brief die zijn ouders hem stuurden vanuit het reservaat: ‘We zijn in de steek gelaten. Dorst en honger achtervolgen ons en zelfs onze gezondheid is in gevaar. Vraag daarom de internationale gemeenschap om ons te steunen.’

Moeti’s grootmoeder, Xoroxloo Duxee, overleed door uitdroging en uithongering in 2005. Dit gebeurde nadat de regering het reservaat had geblokkeerd en gewapende bewakers de Bosjesmannen ervan weerhielden om te jagen, te verzamelen en om water te winnen.

Moeti, die een masteropleiding volgt in de Botswaanse hoofdstad Gaborone, werd bijna belemmerd tijdens zijn reis naar Gambia. Botswaanse functionarissen hadden de politie van Johannesburg Airport geadviseerd Moeti niet te laten reizen, omdat zijn ‘paspoort kwijt was’.

Survival International strijdt al jaren voor het recht van de Bosjesmannen om te mogen leven op hun eigen land. Ondanks dat het Hooggerechtshof besloot dit recht te bevestigen in 2006
, doet de Botswaanse regering er alles aan om de Bosjesmannen kwijnend in de hervestigingsdorpen te houden, die ook wel ‘plaatsen van de dood’ genoemd worden.

De regering verbood de Bosjesmannen te jagen en blokkeerde de toegang tot water. Intussen stond de regering het ecotoeristische bedrijf
Wilderness Safaris toe om een luxe safarilodge met zwembad te bouwen en staat zij op het punt het startsein te geven voor een diamantmijn
, die enorme hoeveelheden water nodig heeft om te kunnen opereren.

Survival roept op tot
een boycot van Botswaanse diamanten en toerisme naar Botswana, totdat de vervolging van de Bosjesmannen door de Botswaanse regering stopt en ze eerlijk behandeld worden.




 

19:57 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Braziliaanse bisschop, winnaar Alternatieve Nobelprijs, veroordeelt de ‘voort durende genocide’ van de Guarani Indianen

De katholieke bisschop Erwin Kräutler heeft de Right Livelihood Award, beter bekend als de ‘Alternatieve Nobelprijs’, in ontvangst genomen voor zijn werk op het gebied van de bescherming van de rechten van Braziliaanse inheemse stammen.

Gisteren werd hij tijdens de uitreikingsceremonie in het Zweedse parlement onderscheiden ‘voor zijn levens-lange inzet voor de mensenrechten en de bescherming van inheems grondgebied en voor zijn onvermoeibare inspanningen om het Amazonewoud te behoeden van de ondergang’.

In een krachtige aanvaardingsspeech legde bisschop Kräutler de nadruk op de ‘pijn, wanhoop en onzekerheid’ van de
Guarani Indianen
. “Hun leefgebied is beperkt tot kleine gebieden, hun jongeren hebben geen toekomstperspectief en het aantal zelfmoorden onder hen is onrustbarend hoog... De huidige regering negeert deze voortdurende wrede genocide die zich voor hun ogen voltrekt.”

Bisschop Kräutler vecht al jarenlang voor de rechten van de Indianen in de Xingu regio van het Braziliaanse Amazonegebied, die nu bedreigd worden door de aanleg van de
Belo Monte megadam
.


De bisschop beschreef Belo Monte als ‘een project dat nooit rekening heeft gehouden met de legitieme rechten en voornaamste zorgen van de Xingu bevolking’. Inheemse volken ‘weten heel goed dat ze niet kunnen overleven als men geen respect toont voor Amazonia en door blijft gaan met de verwoesting ervan. En ze weten dat het gevolg van deze wrede afbraak is, dat de Aarde schade zal lijden die niet meer ongedaan gemaakt kan worden. Dit wordt de echte Apocalyps’.

Hij verklaarde dat ‘het voornaamste probleem [in het Amazonegebied] te maken heeft met eigendom en gebruik van land’, en dat ‘geweld op het platteland samenhangt met de ongelijke bezitsverhoudingen en de meest schandelijke straffeloosheid die criminelen ten deel valt. Ze moorden en er gebeurt niets!’

Survival Internationals
directeur, Stephen Corry, zei vandaag: “Bisschop Kräutler zet stelselmatig zijn leven op het spel door op te komen voor de Braziliaanse Indianen. Zij hebben vrienden zoals hij nodig, net zoals de kerken meer mensen zoals hij nodig hebben om de traditie van het zich inzetten voor de onderdrukten voort te zetten. Dat hij de Alternatieve Nobelprijs heeft gewonnen is een fantastische blijk van waardering voor een grootse miskende held.”

Bisschop Kräutler is bisschop van de Xingu regio en voorzitter van de
Indigenist Missionary Council (CIMI)
van de katholieke kerk in Brazilië.


Eerdere winnaars van de Right Livelihood Award zijn Survival International en de organisatie van de Bosjesmannen
First People of the Kalahari
.
Bron : Survival International

 

19:55 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-11-10

Zeehondenarrest: EU-Hof wijst Inuitklacht af

Het Europese Hof van Justitie in Luxemburg heeft de bezwaren van de Inuit-organisaties tegen het EU-embargo van zeehondenproducten afgewezen.

 

Inuit-organisaties en -jagers uit Groenland en Canada (zie kader) hadden bij het Europese Hof van Justitie een rechtszaak aangespannen tegen het EU-invoerverbod op zeehondenproducten, waartoe de Europese Raad in september 2009 besloot.

 

Op 26 oktober 2010 deed het EU-Hof uitspraak en heeft de klacht tegen het Europees embargo op producten van alle soorten zeehonden afgewezen in een tweede voorlopige uitspraak.

Het argument dat de klagers financiële schade van het invoerverbod zouden ondervinden, wees de rechter af, niet alleen omdat zij geen duidelijkheid over hun financiële situatie gaven, maar ook omdat ze al forse overheidssteun ontvangen. Ook het verband met het risico op zelfmoorden binnen de Inuit-gemeenschap werd niet aangetoond.

 

De in Arctische wateren levende zeehondensoorten zijn geen bedreigde diersoort en vallen daarom niet onder de gangbare internationale regelingen voor handel in producten van beschermde dier- en plantensoorten, zoals CITES.

 

Inuit in Groenland zijn permanent vrijgesteld van het verbod. Formeel valt de handel in zeehondenproducten afkomstig van de jacht door Inuit buiten het Europese handelsverbod. Echter, door de invoerbeperkende maatregelen is ook deze kleinschalige duurzame handel ingestort.

 

Voorafgaand aan de uitspraak had het EU-Hof in een verwachtingsvolle voorlopige uitspraak op 21 augustus 2010 de uitbreiding van het invoerverbod opgeschort. Naast de procedure bij het EU-Hof hebben Canada en Noorwegen het EU-verbod ook bij de Wereldhandelsorganisatie WTO aanhangig gemaakt. Omdat de EU dit invoerverbod heeft ingesteld, heeft de Arctische Raad de aanvraag voor het waarnemersschap van de EU afgekeurd. Dit tweede voorlopige zeehondenarrest brengt de relatie tussen de EU en de Arctische landen een nieuwe gevoelige klap toe.
Bron : Govert de Groot – Poolkoorts november 2010

11:14 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Cancún als tussenstap naar een globaal bindend klimaatakkoord

Over enkele weken begint een nieuwe ronde van VN-klimaatonderhandelingen in de Mexicaanse badstad Cancún. De verwachtingen zijn niet zo hoog gespannen als vorig jaar in Kopenhagen. Toen was een globaal en bindend klimaatakkoord de inzet van de onderhandelingen. Het streefdoel in Cancún is een 'gebalanceerd pakket aan beslissingen' met het oog op een ambitieus akkoord in Zuid-Afrika in 2011.

De tijd tikt want in 2012 loopt het Kyoto-protocol af. Dat is het enige internationaal bindende instrument dat emissiereducties van de grote uitstoters kan afdwingen. Dus als er tegen 2012 geen nieuwe klimaatovereenkomst is, komen we terecht in een situatie waarin de strijd tegen de klimaatverandering afhangt van het vrijblijvend klimaatbeleid van de verschillende landen.

De klimaatproblematiek, een opfrissing

Door de toename van de concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer, neemt de temperatuur op aarde toe. Volgens het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) -nog steeds de meest gezaghebbende bron inzake klimaatverandering - zullen er onbeheersbare negatieve gevolgen van de klimaatverandering optreden vanaf een globale gemiddelde temperatuurstijging van 2 graden Celcius.

Als we onder die tweegradendoelstelling willen blijven, moeten de wereldwijde broeikasgasemissies tegen 2050 met de helft gereduceerd zijn ten opzichte van 1990. Het goede nieuws is dat we volgens het IPCC deze doelstelling kunnen halen met de huidige technologie en dat de politieke leiders de tweegradendoelstelling in Kopenhagen hebben goedgekeurd.

De vervuiler betaalt

In het VN-klimaatverdrag dat tijdens de Earth Summit in 1992 in Rio de Janeiro ondertekend werd, staat het principe van de "gedeelde maar gedifferentieerde verantwoordelijkheid" centraal.

Het zijn de ontwikkelde landen die historisch verantwoordelijk zijn voor de klimaatverandering en de ontwikkelingslanden die er de grootste gevolgen van dragen. Dat betekent dat de ontwikkelde landen de grootste emissiereducties moeten realiseren en dat ze de ontwikkelingslanden financieel en technisch moeten ondersteunen in hun strijd tegen de klimaatverandering.

Voor de emissies van broeikasgassen komt dat er concreet op neer dat de geïndustrialiseerde landen als groep hun uitstoot tegen 2050 moeten reduceren met 80 tot 95 procent in vergelijking met 1990. Om dat te bereiken, moeten ze hun uitstoot van broeikasgassen tegen 2020 reeds met 20 à 45 procent hebben teruggedrongen. En de ontwikkelingslanden moeten streven naar een vermindering van 15 à 30 procent van hun verwachte emissietoename in een business-as-usual-scenario.

Uit recente studies blijkt echter dat het klimaat sneller ververandert dan voordien aangenomen. En dat betekent dat de tweegradendoelstelling niet ambitieus genoeg is om de stijging van de zeespiegel (en het verdwijnen van de kleine eilandstaten) en de verwoestijning binnen aanvaardbare grenzen te houden. Daarom pleitten een aantal van de meest kwetsbare ontwikkelingslanden tijdens de vooronderhandelingen in Bonn voor een 1,5 gradendoelstelling.

'Gigaton gap'

Met de niet bindende beloften die de ontwikkelde landen tijdens de klimaattop in Kopenhagen deden, is de kans groot dat we afstevenen op klimaatveranderingen van 3 graden. De meegedeelde reductiedoelstellingen van de ontwikkelde landen bedragen samen een vermindering van 12 à 18 procent ten opzichte van 1990 terwijl dat minstens 25 à 40 procent had moeten zijn.

Deze veel te grote kloof tussen de beloofde emissiereducties in het kader van het Kopenhagenakkoord en de emissiereducties die nodig zijn om de temperatuurstijging onder de 2 graden Celcius te houden, wordt de 'gigaton gap' genoemd.

De reductiedoelstellingen zullen een heikel punt blijven in Cancún. Dat bleek al uit de vooronderhandelingen in augustus in Bonn en in oktober in Tianjin.

De VS maakt haar weinig ambitieuze doelstellingen afhankelijk van de klimaatwet die er maar niet komt. China wil geen absolute reductiedoelstelling formuleren en beroept zich op het principe van de "gedeelde, maar gedifferentieerde verantwoordelijkheid".

Toch is China goed op weg om de koolstofintensiteit van zijn economie te verminderen door zijn groei los te koppelen van de broeikasgasemissies. En Europa heeft zich als doel gesteld om tegen 2020 20 procent minder uit te stoten dan in 1990. Europa wil die doelstelling aanscherpen tot een reductie van 30 procent indien andere ontwikkelde landen en groeilanden vergelijkbare inspanningen leveren.

Klimaatfinanciering

Positief aan het Kopenhagenakkoord is dat de ontwikkelde landen 30 miljard dollar beloofd hebben. Dit bedrag is bestemd voor mitigatie (dit is het reduceren van emissies) en adaptatie (het aanpassen aan de negatieve gevolgen van klimaatverandering) van ontwikkelingslanden. Bovendien deden ze de belofte om tegen 2020 jaarlijks 100 miljard dollar beschikbaar te stellen.

Dat is tien keer meer dan de 10 miljard dollar die voordien vrijgemaakt werd, maar het is nog steeds te weinig om de klimaatverandering en de gevolgen ervan effectief te bestrijden. In het World Development Report van 2010 berekende de Wereldbank dat tegen 2030 jaarlijks 30 tot 100 miljard dollar voor adapatie nodig is en 140 tot 175 miljard dollar voor mitigatie.

Vooruitgang op gebied van klimaatfinanciering is een noodzakelijke voorwaarde voor succesvolle onderhandelingen in Cancún. Ontwikkelingslanden vragen de garantie dat de beloofde klimaatfondsen effectief betaald zullen worden en dat het geld 'nieuw en additioneel' is.

Dat wil zeggen dat dit in geen geval in de plaats mag komen van ontwikkelingshulp, zodat ontwikkelingslanden de keuze niet moeten maken tussen het halen van de Millenniumdoelstellingen of de aanpassing aan klimaatverandering. En ten slotte willen ontwikkelingslanden ook 'directe toegang' tot de klimaatfondsen.

Adaptatie

Van de klimaatfinanciering gaat een te groot deel naar mitigatie. 85 procent van de budgetten wordt opgeslorpt door projecten met als doel de emissies van broeikasgassen te verminderen. Daardoor blijft er maar weinig over voor andere noodzakelijke doeleinden zoals adaptatie, waar nog geen 10 procent (volgens schattingen 7,45 procent) van de middelen naartoe gaat.

Die verhouding moet gauw rechtgetrokken worden. Vanuit het Zuiden klinkt de vraag om de helft van de klimaatfondsen aan adaptatie te besteden, zodat de meest kwetsbare landen zich kunnen wapenen tegen de negatieve gevolgen van de klimaatveranderingen. Want het klimaatprobleem is een armoedeprobleem.

Bij landen zonder middelen komen overstromingen, droogte, misoogsten en stijging van de zeespiegel veel harder aan. Ontwikkelde landen kunnen onder meer een rol spelen met de overdracht van kennis.

Emissies door ontbossing

Ontbossing is verantwoordelijk voor ongeveer een vijfde van de mondiale uitstoot van broeikasgassen. Jaarlijks worden 13 miljoen hectare bos omgehakt, vooral om plaats te maken voor landbouw. Hierdoor komt de CO2 vrij die in de bomen wordt opgeslagen. Volgens het IPCC is vermindering en preventie van ontbossing de meest effectieve manier om emissiereducties te realiseren. Daarom staat REDD (Reducing Emissions from Deforestation and Forest Degradation) hoog op de onderhandelingsagenda.

Momenteel is een bos kappen meestal financieel voordeliger dan een bos te laten staan. De bedoeling is dat REDD hier verandering in brengt door een financiële waarde toe te kennen aan de koolstof die is opgeslagen in bossen. Op die manier worden landen aangezet om emissies als gevolg van ontbossing terug te dringen.

Daarnaast moet er duidelijkheid komen over de definitie van een 'bos', want in geen geval mag REDD de conversie van natuurlijke bossen tot plantages aanvaarden. En ten slotte is de inspraak van inheemse volkeren van belang, want zij zijn vaak de eerste slachtoffers van ontbossing.

Op al deze discussiepunten zullen de partijen vooruitgang moeten boeken tijdens de VN-klimaattop in Cancún. Dat is een minimumvoorwaarde om in 2011 tot een ambitieus en globaal bindend klimaatakkoord te komen in Zuid-Afrika.

Bron : De Wereld Morgen

11:12 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bosjesmannen opnieuw vernederd door regering van Botswana

De Botswaanse minister van milieu, wildbeheer en toerisme, zoals vóór hem andere Botswaanse regeringsfunctionarissen, heeft zich onlangs in laatdunkende termen uitgelaten over de Bosjesmannen.

Tijdens een
interview voor de BBC
zei Kitso Mokaila: "Ik geloof niet dat u zou toekijken hoe uw eigen soort ervoor kiest om mijlen ver weg van de beschaafde wereld te leven in de ‘donkere eeuwen, terwijl u weet van de enorme technologische vooruitgang in de wereld."

De opmerkingen van Mokaila duiden, net als eerdere beledigende uitlatingen van regeringsfunctionarissen, op een diep ingesleten vorm van racisme tegenover de Bosjesmannen.

De president van Botswana, Ian Khama, maakte in 2008 vergelijkbare opmerkingen over de Bosjesmannen. Hij beschreef de levenswijze van de jager-verzamelaars als een ‘archaïsche fantasie’. Vorig jaar nog werd
een Zuid-Afrikaanse vrouw gearresteerd, omdat ze had gezegd dat Khama ‘eruit ziet als een Bosjesman’
.

President Khama, die zitting heeft in de bestuursraad van
Conservation International, heeft een verbod ingesteld op het gebruik door de Bosjesmannen van een waterput op hun eigen land. Deze boorput is onmisbaar voor hun drinkwatervoorziening. Tezelfdertijd heeft de regering waterputten aangeboord die exclusief bestemd zijn voor het wild, en heeft Khama toestemming gegeven aan Wilderness Safaris om een luxe safarihotel te bouwen op land dat toebehoort aan de Bosjesmannen. Tevens is de regering momenteel in onderhandeling met het diamantbedrijf Gem Diamonds in verband met plannen voor een diamantmijn
op het land van de Bosjesmannen.

Khama's voorganger, Festus Mogae, omschreef in 1996 de Bosjesmannen als 'wezens uit het Stenen Tijdperk' die moeten veranderen omdat ze anders zullen ‘uitsterven, zoals de dodo’. Hij maakte deze opmerkingen toen zijn regering een uitzettingsactie begon om de Bosjesmannen van hun voorouderlijk land te verwijderen. Verdere uitzettingen in 2002 werden later
illegaal en ongrondwettelijk verklaard door het Hooggerechtshof van Botswana
.

In datzelfde jaar vroeg de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken en de huidige vicepresident, generaal Mompati Sebogodi Merafhe, zich af waarom de Bosjesmannen wilden ‘blijven communiceren met de flora en fauna' terwijl ze toch konden ‘genieten van de geneugten van het leven, zoals het rijden in een Cadillac’.

En ook in datzelfde jaar verklaarde de toenmalige minister voor lokale overheden en de huidige minister voor openbare dienstverlening, Margaret Nasha: "Soms vergelijk ik het [Bosjesmannenvraagstuk] met de olifanten. We hadden ooit met hetzelfde probleem te maken toen we de olifantenpopulatie wilden uitdunnen en de mensen daartegen protesteerden."

Stephen Corry, directeur van
Survival International
, verklaarde: "De opmerkingen van Mokaila rieken naar het koloniale verleden en laten zien dat de regering er nog steeds dezelfde racistische opvattingen op na houdt als in 2002 toen ze de Bosjesmannen dwong om hun voorouderlijk land te verlaten. De Bosjesmannen verdienen, net als ieder ander, respect voor hun levenswijze. Als er iemand ‘in de ‘donkere eeuwen' leeft’, dan is het wel de regering van Botswana."

Mokaila maakte zijn opmerkingen vlak na Survivals oproep tot een boycot van Botswaanse diamanten en toerisme naar Botswana, zolang de regering van Botswana de Bosjesmannen zo blijft behandelen.

bron : Survival International

 

11:07 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |