30-07-10

Nomadische volksstam duikt op uit oerwoud om te getuigen van haar bestaan

Leden van de kleine volksstam der Awá zullen drie dagen lang, van 1 tot en met 3 augustus, in het Braziliaanse Amazonegebied protestdemonstraties houden om aan te tonen dat ze daadwerkelijk bestaan en om te eisen dat hun land wordt beschermd tegen indringers.

Deze manifestatie, met de naam ‘Wij bestaan: Land en Leven voor de Awá jagers- en verzamelaars’, wordt georganiseerd door de Braziliaanse organisatie voor inheemse rechten
CIMI
, door de plaatselijke Rooms Katholieke Kerk en door verschillende inheemse groeperingen.

Waarschijnlijk zullen ongeveer 100 Awá deelnemen aan de protestdemonstraties. De meesten van hen zullen zich dan voor het eerst buiten hun thuis in het oerwoud begeven.

De demonstraties zullen gehouden worden in het stadje Ze Doca, vlakbij het thuisland van de Awá in de deelstaat Maranhão in het oostelijke Amazonegebied. De aanleiding tot het protest waren uitspraken van de burgemeester van Ze Doca die het bestaan van de Awá in twijfel trok.

De Awá zijn één van de slechts twee nomadisch levende jagers-verzamelaars die nog leven in Brazilië.
Meer dan 60 Awá hebben geen contact met de buitenwereld
en worden ernstig bedreigd door illegale houthakkers.

Hoewel het grondgebied van de Awá officieel is erkend, is de inheemse bevolking het doelwit van houtkappers die wegen door het oerwoud aanleggen met behulp van bulldozers, en door kolonisten die op het wild jagen waarvan de Awá voor hun voedsel afhankelijk zijn. De Indianen worden hierdoor blootgesteld aan ziektes en geweld.

In juni 2009 beval een federale rechter dat alle indringers zich binnen 180 dagen moesten verwijderen van het grondgebied van de Awá. Dit vonnis is sindsdien echter opgeschort, wat heeft geleid tot nog meer ontbossing en een aanzwellende stroom van indringers.

Stephen Corry, de directeur van
Survival International
, verklaarde vandaag: "Het ontkennen van het bestaan van inheemse volksstammen werkt als een zichzelf vervullende profetie en is een achterhaalde strategie die past bij het koloniale verleden. Het is ook misdadig: als je ontkent dat ze bestaan, dan verdwijnen ze ook zoals zo veel Braziliaanse stammen vóór hen. Als Brazilië wil dat ze wordt gezien als een toonaangevend land, dan mogen de autoriteiten niet langer dit soort rechtsschendingen gedogen."
Bron : Survival International


 


 

15:34 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-07-10

Woede na weigering om Bosjesmannen toegang tot water te verlenen

Er was vandaag sprake van grote woede na de uitspraak van het vonnis van het Hooggerechtshof van Botswana. Hierin wordt de Bosjesmannen van de Kalahari het recht ontzegd op toegang tot water.

De rechter oordeelde dat de Bosjesmannen niet gerechtigd zijn om gebruik te maken van een bestaande waterput op hun land of om een nieuwe te boren in het Centraal Kalahari Natuurreservaat, een van de droogste gebieden op aarde.
De hoorzitting voor deze zaak vond al plaats op 9 juni
, maar de rechter schortte zijn vonnis op tot vandaag.

Het vonnis is een grote tegenslag voor de Bosjesmannen die sinds 2002, toen de Botswaanse regering een waterput verzegelde en afsloot om hen uit het reservaat te verdrijven, hebben moeten
overleven zonder water. In 2006 oordeelde het Hooggerechtshof dat de gedwongen uitzettingen van de Bosjesmannen onrechtmatig en ongrondwettelijk waren
. Sindsdien zijn honderden Bosjesmannen teruggekeerd naar hun land.

Ondanks dit vonnis verbood de regering het de Bosjesmannen om de waterput opnieuw in gebruik te stellen. Het gevolg hiervan was dat ze in de woorden van
de VN-topfunctionaris voor inheemse volken, James Anaya, te maken kregen met ‘bijzonder harde en gevaarlijke omstandigheden omdat ze niet voldoende toegang hadden tot water’. Tezelfdertijd opende het toeristenbedrijf Wilderness Safaris op het land van de Bosjesmannen een luxe safarihotel
, compleet met bar en zwembad. Met geld van het Tiffany & Co fonds boorde de overheid nieuwe waterputten in het reservaat voor het wild. Daarnaast kreeg diamantbedrijf Gem Diamonds een milieuvergunning om in het reservaat een mijn te exploiteren, op voorwaarde dat de Bosjesmannen geen gebruik mochten maken van haar waterputten.

Tevens
belemmerde de regering de Bosjesmannen bij het vervoeren van water naar hun verwanten
in het reservaat.

De woordvoerder van de Bosjesmannen, Jumanda Gakelebone, verklaarde: "Dit is heel slecht. Als we geen water hebben, hoe moeten we dan overleven? Het Hof gaf ons het recht op ons land, maar zonder boorput, zonder water is ons leven zwaar."

De directeur van
Survival International, Stephen Corry, verklaarde vandaag: "In de afgelopen tien jaar is Botswana een van de meest onbarmhartige plekken op aarde geworden voor haar inheemse bevolking. Als de Bosjesmannen op hun eigen land water wordt onthouden, terwijl het daar vrijelijk ter beschikking wordt gesteld aan toeristen, wilde dieren en diamantmijnen, dan zou aan buitenlanders de vraag moeten worden gesteld of ze echt een dergelijk regime willen steunen met een bezoek aan dit land en met de aankoop van juwelen.”

bron : Survival International

16:46 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rapport onthult verkrachting inheemse vrouwen door houthakkers

In een recent rapport wordt het 'gewelddadige milieu’ waarin inheemse vrouwen op Borneo verkeren aan de kaak gesteld. Volgens het rapport, dat is uitgebracht door een samenwerkingsverband van Maleisische mensenrechtenorganisaties, maken houthakkers zich herhaaldelijk schuldig aan seksuele aanrandingen en verkrachtingen van Penan vrouwen.

De onthullingen komen na de beschuldigingen van andere Penan vrouwen in 2008. Deze beschuldigingen werden in eerste instantie door de regering van Maleisië van de hand gewezen, maar die moest deze later toch bevestigen.

In het rapport wordt de Maleisische regering veroordeeld voor het verlenen van winstgevende houtkapvergunningen aan ‘particuliere ondernemingen die nauwe banden hebben met de deelstaatregering’. Dit heeft geresulteerd in ‘onteigening, vernietiging, sociale ontwrichting en verarming’ en een ‘gewelddadig milieu’ waardoor de Penan vrouwen en meisjes in een ‘bijzonder kwetsbare’ situatie zijn komen te verkeren.

De deelstaatregering van Sarawak heeft het land van de Penan
verpacht aan de houtkapbedrijven en plantages
die de oerwouden hebben vernietigd waar de volkstam van afhankelijk is.

Het Maleisische Ministerie van Vrouwen, Familie en Sociale Ontwikkeling heeft de nieuwe beschuldigingen verworpen. Tevens ontkende de Premier van Sarawak de vorige beschuldigingen van verkrachting door te spreken van 'leugens' en een poging tot 'sabotage'. Uit een onderzoek dat later door de overheid werd verricht bleek dat de beweringen van de vrouwen wel op waarheid berusten.

Van officiële zijde wordt de zaak nog steeds ontkend. Toen de BBC de Minister voor Land Ontwikkeling van Sarawak de verklaring van een Penan meisje voorlegde die het slachtoffer was van een verkrachting, antwoordde hij: "Ze veranderen steeds hun verhaal als ze daar zin in hebben. Daarom denk ik dat de Penan heel goede verhaaltjesvertellers zijn."

De directeur van
Survival International
, Stephen Corry, verklaarde vandaag: "De houtkap heeft de Penan slechts misstanden opgeleverd. Verkrachtingen, geweld en honger zijn nu alledaagse verschijnselen. Het is onthutsend dat de regering hierop slechts kan reageren door hen te betitelen als 'fantasten' en door te beweren dat dit alles een kwestie is van 'vooruitgang'.”


Onlangs is aangekondigd dat de Maleisische Premier Najib Tun Razak op 22 juli een bezoek brengt aan enkele Penan dorpen.

bron: Survival International



 

16:45 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bosjesmannen verboden water te brengen naar dorstlijdende familieleden

De regering van Botswana belemmert de Kalahari Bosjesmannen bij het vervoeren van drinkwater naar hun families op een van de droogste plekken op aarde.

Het lijkt erop dat de regering met deze actie haar langlopende campagne opvoert om de Bosjesmannen van hun voorouderlijk grondgebied te verdrijven naar hervestigingskampen die door de regering beschikbaar zijn gesteld.

Parkwachters hebben Bosjesmannen die probeerden water naar hun noodlijdende familieleden in het Centraal Kalahari Natuurreservaat te brengen, verteld dat zij geen ezels mogen gebruiken om het water te vervoeren, omdat dit niet langer is toegestaan.

De Bosjesmannen die hun vrienden en familieleden in het reservaat willen helpen, beschikken niet over voertuigen. Ze zijn daardoor erg afhankelijk van ezels om water te transporteren. Ondanks een uitspraak van het Hooggerechtshof
dat de Bosjesmannen het recht hebben om op hun voorouderlijk grondgebied in het reservaat te mogen leven, heeft de regering van Botswana bewoners van het reservaat de toegang tot een waterput op hun land verboden. In het droge seizoen zijn zij daarom erg afhankelijk van wateraanvoer van buitenaf, dat heel erg moeilijk te vervoeren is zonder ezels.

Vorige maand
stapten de Bosjesmannen naar de rechter
in een poging toegang tot hun waterput te krijgen. De Bosjesmannen wachten echter nog steeds op een uitspraak van de rechter, die naar verwachting bekend zal worden gemaakt op woensdag 21 juli.

Het nieuwe beleid lijkt in strijd te zijn met reglement 25(1) van het Nationale Park en Natuurreservaat Reglement, dat voorschrijft dat iedereen het reservaat mag betreden ‘met behulp van… een paard, een kameel, een ezel of welk ander, door de directeur goedgekeurd dier dan ook’. Waarschijnlijk heeft het departement van Wildbeheer en Nationale Parken op grond hiervan gezegd dat ‘safari’s op de rug van een dier (kameel, paard enz.) moeten worden toegestaan en aangemoedigd’ in zones waar weinig toerisme is, zoals in het Centraal Kalahari Natuurreservaat. Wat bij een Bosjesman blijkbaar niet is geoorloofd, is dat bij een toerist wel. De een betaalt geld en de ander namelijk niet.

De regering heeft ook toestemming gegeven voor een luxueus safarihotel, compleet met bar en zwembad, dat geëxploiteerd wordt door
Wilderness Safaris
. Ook heeft ze nieuwe boorputten gegraven ten behoeve van de wilde dieren. In de nabije toekomst zal ze waarschijnlijk een vergunning verlenen voor een diamantenmijn op het land van de Bosjesmannen, waar nieuwe boorputten voor zullen worden geboord op voorwaarde dat de mijn geen water zal leveren aan de Bosjesmannen.

De directeur van
Survival International, Stephen Corry, verklaarde vandaag: “Zodra ethisch bewuste toeristen zich realiseren wat er aan de hand is, willen zij niet eens naar een gebied waar de rechten van de inheemse bevolking worden geschonden. Botswana geeft aan dat ze meer toeristen wil aantrekken, terwijl hun acties juist eerder toeristen zullen afschrikken. Deze meedogenloze onderdrukking van haar oorspronkelijke bevolking is alweer een doodsklap voor Botswana’s reputatie.”
Bron: Survial International

 

16:43 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Chili: Aantal Mapuche indianen in Hongerstaking groter.

Op 12 juli is groep Mapuche indianen een hongerstaking begonnen in de gevangenis van de stad Concepcion.

Vandaag hebben Mapuche indianen van de gevangenis in Angol bekend gemaakt zich aan te sluiten bij de hongerstaking van andere Mapuche gevangenen die inmiddels is uitgebreid in de steden; Concepcion, Temuko en Valdivia.

 

Het is nog niet bekend maar het ziet ernaar uit dat binnenkort zich nog meer Mapuches aansluiten bij hongerstaking.

 

De Chileense overheid heeft 12 dagen na hongerstaking nog niet gereageerd op de eisen van Mapuche gevangenen om eind te maken aan de berechting van Mapuche indianen met de omstreden anti-terrorisme wet van Chili.

 

Tot nu toe wordt deze wet alleen toegepast tegen de Mapuche indianen, zij kunnen hierdoor veel langer in hechtenis worden gehouden zonder een enkel proces. Bovendien zijn er maar weinig gespecialiseerde

advocaten die hen juridisch kunnen bijstaan.

 

De Mapuche gevangenen zijn vastbesloten om de hongerstaking zolang mogelijk vol te houden.

 

De hongerstaking van 2008 heeft 100 dagen geduurd, waarbij de activiste Patrica Troncoso bijna om het leven is gekomen.

 

http://www.mapuche.nl/espanol/patricia_troncoso080118.html

 

http://www.mapuche-nation.org/library/fotos/grande/patricia-troncoso-06.jpg

 

bron : Mapuche mailinglist

 

16:41 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-07-10

VN: Water als mensenrecht zaait tweedracht binnen VN

Een langverwacht voorstel om het recht op water en sanitaire voorzieningen te erkennen als een fundamenteel mensenrecht verdeelt rijke en arme landen binnen de Verenigde Naties.

Bolivia zal de conceptresolutie voor "het mensenrecht op water en sanitatie" eind deze maand naar verwachting indienen bij de voorzitter van de Algemene Vergadering van de VN.

Volgens Maude Barlow, die namens het Canadese Blue Planet Project al lang pleit voor het recht op water, wordt het voorstel vooralsnog geblokkeerd door de rijke landen. "Australië, Engeland, de VS – en Canada is het ergste," zegt ze. Vertegenwoordigers van haar regering zeggen dat ze niet gedwongen willen worden om water met de VS te delen, maar volgens Barlow is dat een "truc" om niet te hoeven zeggen dat Canada graag wil verdienen aan zijn watervoorraden.

"Het is inderdaad een belangrijk punt voor ontwikkelingslanden", zegt een diplomaat die anoniem wil blijven. Een recht op water bestaat op dit moment nog niet. Maar, zegt hij, volgens tegenstanders zou de Algemene Vergadering hiermee voor haar beurt spreken omdat er al een vergelijkbaar proces in Genève speelt.

Niet onverdeeld gelukkig

Ook Ann-Mari Karlsson van het Stockholm Internationaal Water Instituut (SIWI) steunt het recht op water en sanitatie, maar is niet onverdeeld gelukkig met de conceptresolutie. "We zijn het met de onafhankelijke VN-expert eens dat het in samenhang moet worden gezien met artikel 11 van de sociaal-economische mensenrechten waarin het recht op een noodzakelijke levensstandaard wordt omschreven. Een VN-resolutie zou dat duidelijk moeten maken, maar het concept doet dat op dit moment nog niet."

Volgens haar zou de resolutie zich bovendien vooral moeten richten op afvalwaterverwerking. De wereld loopt op dat punt meer achter op de millenniumdoelen dan op de beoogde toegang tot water, aldus Karlsson.

Een aantal maatschappelijke organisaties, zoals Food and Water Europe en de Corporate Europe Observatory, hebben in een brief aan het Europees Parlement steun gevraagd voor de resolutie.

IPS(FM, JG)

 

 

15:25 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

VENEZUELA: Opbod in strijd tegen honger in Venezuela

In een deel van Venezuela loopt net als in Brazilië een overheidsprogramma om de allerarmste inwoners in staat te stellen voldoende eten te kopen. Het is merkwaardig genoeg geen nieuw initiatief van de linkse president Hugo Chávez, maar van de oppositie.

Het is de deelstaat Miranda die dit jaar het Nul Honger-programma lanceerde. De staat, die bijna een derde kleiner is dan Vlaanderen, omvat een deel van Caracas en zijn voorsteden, maar ook bergen en platteland. Behoeftige gezinnen die geen toegang hebben tot de uitkeringen en subsidies waarmee de nationale regering de armoede probeert te bestrijden, krijgen er voedselpakketten en voor 5000 tot 15.000 bolivar (920 tot 2760 euro volgens de hoge officiële wisselkoers) aan bonnen waarmee ze voedsel en bouwmateriaal kunnen kopen en ook een doktersbezoek of opleidingen kunnen betalen.

"We haalden onze inspiratie in Brazilië, maar we hebben het plan aangepast aan de realiteit van Miranda", zegt de coördinator van Nul Honger, Juan Fernández. Dit jaar worden er volgens hem 7.500 gezinnen geholpen. "Net als in Brazilië willen we geen liefdadigheid organiseren. We willen de allerarmsten hoop geven en hen integreren in de samenleving".

Alternatieve aanpak

Het is opmerkelijk dat Henrique Capriles, de jonge gouverneur van Miranda, uitpakt met een overheidsprogramma tegen honger, en niet de Venezolaanse president Chávez. Chávez beklemtoont altijd zijn ideologische affiniteit met zijn Braziliaanse ambtsgenoot Luiz Inácio Lula da Silva, en de twee landen hebben talrijke samenwerkingsakkoorden gesloten die onder meer het lot van de minderbedeelden moet verbeteren. Maar in de strijd tegen de honger kiest Chávez voor andere methoden dan het Plan Nul Honger dat Lula al in 2003 lanceerde. Chávez zette onder meer alternatieve distributieketens op die gesubsidieerd voedsel verspreiden, en legde ook de voedselprijzen aan banden.

De aanpak van de Venezolaanse regering volstaat niet, oordeelt Capriles, die deel uitmaakt van Primero Justicia, een christen-democratische centrumpartij. "Het is niet correct te zeggen dat niemand in Venezuela honger lijdt. Veel mensen hebben helemaal niets."

Fernández, de coördinator van het programma, wil in 2011 15.000 van de 25.800 gezinnen in Miranda bereiken die volgens het Nationaal Instituut voor de Statistiek in extreme armoede leven. In heel Venezela zijn volgens die instelling ongeveer 2 van de 28 miljoen inwoners extreem arm.

Net als in Brazilië engageren de begunstigden van het Nul Honger-programma in Miranda zich er onder meer toe deel te nemen aan opleidingen die de kans vergroten dat ze zelf voor een goed inkomen kunnen zorgen.

IPS(PD, JS)

 

 

 

15:23 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Inheemse Peruanen vragen hulp van VN tegen president

De Peruaanse president Alan García heeft een wet over inspraak voor inheemse Peruanen teruggestuurd naar het parlement. Over de wet was al maandenlang gedebatteerd in het parlement. De inheemse Peruanen zijn zo verbolgen dat ze de VN om een onderzoek vragen.

Eind mei keurde het Peruaanse parlement na zeven maanden debatteren een wet goed die van historisch belang is voor de inheemse volken. De Peruaanse overheid moet hen voortaan raadplegen over elke aangelegenheid die hen aanbelangt. Het aantal privé-investeringen in gebieden van inheemse volken stijgt snel. Meer dan 70 procent van het Amazonegebied is in concessie gegeven voor olieprojecten, in de Andesregio's worden steeds meer mijnlicenties toegekend. Maar president García stuurde de tekst op 21 juni terug naar het parlement met acht opmerkingen. "De staat moet waken over het belang van alle burgers", signaleerde García. Hij kan niet toestaan, zegt hij, dat inheemse gemeenschappen projecten tegenhouden die heel het land ten goede komen. De president vreest dat de nieuwe wet een vetorecht inhoudt voor de inheemse volken. Het parlement heeft nu drie mogelijkheden. Het keurt de tekst toch goed, het aanvaardt de bezwaren van de president of het zoekt een oplossing voor de bezwaren.

Verbolgen

De inheemse Peruanen reageren verbolgen. De inheemse organisatie Aidesep stuurde maandag een brief naar James Anaya, speciaal VN-rapporteur voor inheemse volken. Aidesep vraagt een onderzoek ter plaatse van de rechten van de inheemse volken in Peru. Experts in inheemse thema's waarschuwen dat de conflicten in het Amazonegebied weer kunnen oplaaien. De Federatie van Inheemse Gemeenschappen in de noordwestelijke regio Ucayali heeft voor vandaag al een eerste manifestatie gepland. In juni vorig jaar kwamen 33 mensen om bij botsingen tussen indianen en de politie bij de noordelijke stad Bagua. Enkele duizenden indianen hadden de weg naar Bagua wekenlang geblokkeerd als protest tegen de decreten waarmee de regering inheemse gebieden wilde openstellen voor investeringen in de oliewinning, mijn- en landbouw en houtkap.

Dialoog en respect

Alberto Pizango, voorzitter van Aidesep, zegt dat inheemse Peruanen "niet tegen de investering in ontwikkeling zijn" maar "dialoog en respect" willen. Voor Aidesep is er geen enkele juridische grond voor de acht opmerkingen van de president en betekenen ze alle een schending van de grondwet en de internationale regels. Volgens Germán Guanira, juridisch verantwoordelijke bij Aidesep, probeert de regering alleen tijd te winnen om ondertussen nieuwe concessies te verlenen aan mijn- en oliebedrijven. Met de wet zou Peru eindelijk tegemoet komen aan Conventie 169 van de Internationale Arbeidsorganisatie. Die verplicht landen inheemse volken te beschermen en te raadplegen. Peru ratificeerde de conventie al in 1994 maar het parlement had dat al die jaren nooit in een wet omgezet. Peru telt 28,7 miljoen inwoners. Een derde is inheems. Er zijn 7515 erkende inheemse en boerengemeenschappen, 6067 in de Andes, 1448 in het Amazonegebied.

BRON: IPS

15:20 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dag des oordeels voor Bosjesmannen in belangrijke waterputzaak




Dag des oordeels voor Bosjesmannen in belangrijke waterputzaak

 

Het lang verwachte vonnis in de historische rechtszaak over het recht van de Botswaanse Bosjesmannen op water zal volgende week woensdag op 21 juli worden geveld in het Hooggerechtshof in Lobatse in Botswana.

De voorafgaande hoorzitting, waarvoor de vele aanwezige
Bosjesmannen
soms een dagenlange reis moesten maken, vond plaats op 9 juni.

Toen de regering in 2002 de Bosjesmannen verwijderde uit het Centraal Kalahari Natuurreservaat, liet ze
de enige waterbron
waarover de Bosjesmannengemeenschappen in het reservaat beschikten door middel van een overkapping afsluiten.

In 2006
oordeelde het Hooggerechtshof van Botswana
dat de regering ongrondwettig had gehandeld toen ze de Bosjesmannen verwijderde en dat de Bosjesmannen het recht hadden om naar het reservaat terug te keren. Sindsdien zijn enkele honderden Bosjesmannen terug gekeerd naar huis.

Herhaalde pogingen van de Bosjesmannen om met de regering te onderhandelen waren vergeefs, en hen wordt nog steeds de toegang tot de waterput ontzegd.

De Bosjesmannen die in een van de droogste gebieden op aarde leven worden gedwongen tot het maken van bijzonder zware tochten om water van buiten het reservaat te verkrijgen. Tenminste een Bosjesman is door uitdroging gestorven sinds de waterput werd afgesloten.

Een Bosjesman in het reservaat vertelde het volgende: "We lijden heel erg door de dorst... Het enige wat we echt nodig hebben is water. Vooral tijdens de schoolvakantie is dat een groot probleem. Dan komen veel kinderen terug die gewend zijn om iedere dag water te krijgen, en die moeten dan dorst lijden. Daarom hebben we een hele nacht nodig om naar Kaudwane [hervestigingskamp] te lopen."

De directeur van
Survival International, Stephen Corry, verklaarde vandaag: "Duizenden sympathisanten van de Bosjesmannen, overal ter wereld, zullen de Bosjesmannen steunen zolang hen gerechtigheid wordt onthouden. Dit zal hoe dan ook een belangrijke dag zijn voor de rechten van inheemse volken, ongeacht het vonnis van het Hof."




 

15:18 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

BRAZILIË Te weinig privégeld" voor controversiële Belo Monte-dam

 De privésector staat niet te springen om te investeren in de omstreden Belo Monte-dam in Brazilië. Dat zegt de niet-gouvernementele organisatie International Rivers.

De Belo Monte-dam, de op twee na grootste ter wereld, wordt gebouwd door het consortium Norte Energia. Daarin is de overheid voor 77,5 procent vertegenwoordigd.

International Rivers, een organisatie die zich inzet voor de bescherming van rivieren en gemeenschappen die van rivieren afhangen, heeft de financiering van het 17 miljard dollar kostende project geanalyseerd en besluit dat er een "opvallend gebrek" is van participatie uit de privésector.

Volgens International Rivers heeft dat gebrek aan enthousiasme te maken met "een reeks onbeantwoorde vragen, zoals de constructiekosten die hoger ligger dan verwacht, de onzekerheid over de capaciteit, en de twijfel over de kosten die nodig zijn om de enorme sociale en milieu-impact te verzachten."

Op de plannen voor de stuwdam in het hart van het Amazonewoud kwam wereldwijd al heel wat kritiek. Tegenstanders zeggen dat het stuwmeer veel waardevolle fauna en flora zal vernielen en de inheemse bevolking zal verjagen. Ook beroemdheden als regisseur James Cameron en muzikant Sting hebben zich al openlijk verzet tegen de plannen.

IPS(RP)

 

 

 

 

 

15:17 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-07-10

Mexicaanse boeren verdienen geld met natuurbescherming

Mexicaanse boeren in het noorden van de staat Querétaro, in de Sierra Gorda verdienen meer geld met natuurbescherming dan met de traditionele veeteelt en houtkap. Via een unieke samenwerking tussen plaatselijke overheden en milieuorganisaties stroomt er geld binnen voor elke hectare bos die ze ongemoeid laten.

"Ik heb alle bomen op dat hele perceel omgehakt", zegt Esteban Martínez en wijst op een open plek in het bos in het noorden van Querétaro. "Ik ging ook achter de jaguars aan die mijn vee opaten, en ja: ik heb er één geschoten. Maar nu beschermen we de jaguars. Het loont niet langer het bos schade toe te brengen."

Martínez is een van de zestien boeren van San Juan de los Durán, een landbouwcoöperatie die overgeschakeld is op ecotoerisme. De boeren beheren nu een kampeerplaats voor bezoekers die de rijke natuur in de omgeving willen bewonderen.

Biosfeerreservaat

San Juan de los Durán ligt in de Sierra Gorda, een uitgestrekt natuurgebied dat in 2001 door de Unesco werd uitgeroepen tot wereldbiosfeerreservaat. De Sierra Gorda omvat halfwoestijnen, hooggelegen nevelwouden en dichte laaglandjungle. Er leven 360 vogelsoorten, 130 soorten zoogdieren en 71 verschillende reptielen.

De natuurpracht van de Sierra Gorda werd bewaard dankzij jarenlange inspanningen van Mexicaanse milieuorganisaties. In 1997 erkende de Mexicaanse regering het gebied als reservaat. De erkenning door de Unesco vier jaar later maakte internationale financiering van het beheer mogelijk. De Global Environment Facility (GEF), een internationaal fonds dat onder meer projecten tegen de klimaatverandering financiert, pompte tussen 2001 en 2009 5,3 miljoen euro in het reservaat.

Het beheer van de Sierra Gorda is dan ook uniek voor Mexico. De regering, milieuorganisaties en de plaatselijke bevolking werken samen aan het behoud van het natuurgebied. En die aanpak levert steeds meer op. De organisatie Bosque Sustentable (Duurzaam Bos) zorgde ervoor dat het reservaat via de internationale koolstofmarkt aanspraak kan maken op uitstootcertificaten voor meer dan 28.000 ton CO2. Zoveel CO2 werd immers al geabsorbeerd door de herbebossing van kaalgekapte delen van het reservaat. Met de opbrengst zal verder beschermingswerk door lokale gemeenschappen gefinancierd worden.

Natuurbescherming heeft een prijs

Martha Isabel Ruiz Corzo, de directeur van het reservaat, ontwikkelt samen met haar medewerkers ook economische, sociale en ecologische indicatoren die moeten toelaten te meten hoeveel de bescherming van het gebied nu eigenlijk waard is. Ook op de bescherming van de natuurlijke rijkdom en op de successen in de strijd tegen de armoede kan immers een prijs worden gekleefd. "De mensen die hier wonen, moeten vergoed worden voor de bescherming", zegt Ruiz Corso. "Hoe kunnen we van mensen die tot de allerarmsten van de wereld behoren, vragen dat ze hun omgeving in stand houden?"

De natuurrijkdom van de Sierra Gorda wordt bedreigd door veranderende neerslagpatronen, insectenplagen en ontwikkelingsprojecten.  De elektriciteitsmaatschappij CFE zou bijvoorbeeld 47,5 kilometer hoogspanningsleidingen doorheen het gebied willen leggen, en is er al mee begonnen langs het traject gronden op te kopen.

Het is dus belangrijk zoveel mogelijk boeren deel te laten hebben aan de opbrengst die ongeschonden wouden kunnen opleveren. De meeste boerengemeenschappen zijn te klein en te slecht georganiseerd om de weg naar dat geld te vinden. Medewerkers van Bosque Sustentable pleiten voor de oprichting van een staatsfonds dat plaatselijke landeigenaars compensatie betaalt voor elke hectare van hun bossen die ze ongerept laten. Als dat genoeg oplevert, kunnen de veeteelt en de houtkap in het gebied afnemen.

Er lopen ook al initiatieven om boeren te helpen hun vee uit de bossen te houden en zelf meer veevoeder te telen. Op die manier neemt de druk op de beschermde bosgebieden af zonder dat de boeren in het gebied hun vertrouwde levensstijl moeten opgeven. (PD)

 

 

 

20:25 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Chili : Politieke Mapuche gevangenen in hongerstaking.

Een groep van 23 Mapuche politieke gevangenen in 2 gevangenissen in het zuiden van Chili (vijftien in El Manzano gevangenis in Concepción en acht in Temuco) zijn op 12 juli 2010 een hongerstaking begonnen. Zij

zijn van mening dat zij slachtoffer zijn van een onrechtvaardige vervolging op grond van een politieke agenda.

De 23 Mapuches worden gevangen gehouden op grond van de anti-terrorisme
wet van Pinochet en sommige van hen zijn al meer dan anderhalf jaar in hechtenis.

 

In een verklaring maken zij het volgende bekend:

 

“Mapuche politieke gevangenen momenteel gedetineerd in de El Manzano gevangenis in Concepción informeren het Mapuche volk en de nationale en internationale publieke opinie, over het volgende:

 

Dat wij vandaag, maandag 12 Juli 2010, beginnen aan een hongerstaking.

 

De reden voor deze drastische en uiterste vastbeslotenheid is gelegen in de onrechtvaardige politieke en gerechtelijke vervolgingen, de psychologische en fysieke martelingen en de vernederende behandeling en

omstandigheden in de gevangenissen.”

 

Ook verklaren zij tegen de Chileense staat :

 

“In het verlangen de Mapuche beweging te vernietigen, hebben jullie de rechtvaardige strijd van onze gemeenschappen gecriminaliseerd, ons gevangen gezet en wrede dictatoriale fascistische wetten opgelegd.”

 

Verder verklaren zij dat zij alleen zullen stoppen met de hongerstaking als gevolg wordt gegeven aan hun rechtvaardige eisen:

 

1. Geen toepassing van de Pinochet anti-terreur wet en afschaffing van deze wetgeving in gevallen van het Mapuche volk.

 

2. Geen vervolging door Militaire Rechtbanken in zaken van het Mapuche volk.

 

3. Vrijheid voor alle Mapuche politieke gevangenen - vastgehouden in verschillende gevangenissen van de Chileense staat.

 

4. Demilitarisering van de gebieden van de Mapuche–gemeenschappen en erkenning van hun politieke en territoriale rechten.

 

De 23 Mapuches roepen hun volk op om zich te mobiliseren, te protesteren en te strijden voor wat zij beschouwen als een rechtvaardige zaak. Zij vragen daarnaast aan alle andere sociale en politieke organisaties om waakzaam te blijven.

 

"Weuwain" (Wij zullen overwinnen)

 

Mapuche politieke gevangenen - Concepción. – 12 juli 2010

______________________________________________________

Mapuche mailinglist in het Nederlands:

20:24 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Amerikaanse vraag naar hout bedreigt geïsoleerde stam in Peru

Volgens een nieuw rapport van de UAC (Upper Amazon Conservancy) plunderen illegale mahonie-houthakkers het land van geïsoleerd levende inheemse volksstammen leeg in het hart van het Peruaanse Amazonegebied.

Volgens het rapport ‘levert dit het bewijs dat Peru er niet in slaagt om zich te houden aan haar milieu- en bosbeheerverplichtingen zoals die zijn overeengekomen in de in 2009 met de Verenigde Staten gesloten Free Trade Agreement (FTA) omdat ‘meer dan 80% van het mahoniehout in Peru wordt geëxporteerd naar de VS’. Het rapport van de UAC verscheen slechts een maand nadat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton in Peru een bezoek had gebracht aan president Garcia en in een verklaring beweerde: “De Verenigde Staten en Peru werken samen om het milieu te beschermen.”

In het rapport wordt ook onthuld hoe de houthakkers de Peruaanse en Amerikaanse overheden doen geloven dat het mahoniehout op een legale wijze is gekapt. Gesteld wordt dat de houtkap ‘zal doorgaan totdat de regering van de Verenigde Staten eenzijdig besluit om geen Peruaans mahoniehout van dubieuze afkomst te importeren.’

 

 

Het UAC rapport bevat ook foto's van een houthakkerskamp en gevelde mahoniebomen in het Murunahua Reservaat in zuidoost Peru. Dit reservaat is officieel bedoeld om enkel door de geïsoleerd levende stammen benut te worden. Volgens het rapport is de houtkap in het reservaat een wijdverbreid fenomeen, en verbindt een ‘groot netwerk van wegen’, die door ‘tientallen tractoren’ gebruikt worden, het reservaat met een hoofdarm van de Amazonerivier.

De
geïsoleerd levende stammen
in het reservaat ‘ontberen natuurlijke weerstand tegen ziektes afkomstig van buitenstaanders en worden bedreigd door iedere vorm van contact’, aldus het rapport. Tevens wordt vastgesteld dat de houtkap een inbreuk betekent op de 'CITES' overeenkomst (Convention on International Trade in Endangered Species) waarin ook de bescherming van mahoniebomen is opgenomen.

Sinds kort
worden olie- en gasbedrijven geweerd
uit het Murunahua Reservaat vanwege de bedreiging die exploratiewerkzaamheden zouden vormen voor de daar geïsoleerd levende stammen.

De directeur van
Survival International
, Stephen Corry, verklaarde vandaag: "Het zou tragisch zijn als Amerikaanse burgers Peruaans mahoniehout blijven kopen en zo de overleving van geïsoleerd levende stammen in gevaar brengen."

bron : Survival International


20:21 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-07-10

Indiase premier steunt omstreden mijnbouwproject

De premier van India heeft rechtstreeks ingegrepen in the het vergunningsproces voor een van de meest omstreden mijnbouwprojecten in de wereld. Dit is een zeer ongebruikelijke stap.  Premier Dr. Manmohan Singh liet een schriftelijk verzoek sturen naar het ministerie van Milieu en Bosbeheer om toestemming te geven voor mijnbouw op de berg Niyamgiri in Odisha. De mijnbouw kan niet doorgaan zonder officiële toestemming van het ministerie.

De mijn zal de bossen verwoesten waar de inheemse
Dongria Kondh stam van afhankelijk is. Een Dongria Kondh man vertelde Survival International: “Mijnbouw betekent enkel winst voor de rijken. Wij zullen tot de bedelstaf geraken als het bedrijf onze berg en onze bossen vernietigt om geld te verdienen.” De Dongria worden ook wel de ‘Avatar stam’ genoemd vanwege de grote overeenkomst met het lot dat de Na’vi trof in de film Avatar van James Cameron.

In opdracht van het Indiase ministerie van Milieu onderzocht eerder dit jaar een team deskundigen de mijnbouwplannen van Vedanta Resources. De
conclusie van het rapport was dat de voorgenomen bauxietmijn ‘kan leiden tot de vernietiging van de Dongria Kondh [als volk].’

Het beursgenoteerde mijnbouwbedrijf
Vedanta Resources is grotendeels eigendom van de miljardair Anil Agarwal.

Het ministerie van Milieu heeft nu opnieuw een team deskundigen aangesteld om verder onderzoek te verrichten. Volgens berichten zal het ministerie haar besluit bekend maken op of rond 28 juli, tijdens de jaarlijkse algemene vergadering van Vedanta in Londen.

Vorig jaar veroordeelde de Britse regering het mijnbouwbedrijf voor het ‘niet eerbiedigen van de rechten van de Dongria Kondh’ en zei dat een gedragsverandering van Vedanta ‘noodzakelijk’ is. De Anglicaanse Kerk, de regering van Noorwegen en de Joseph Rowntree Charitable Trust
hebben hun aandelen in het bedrijf verkocht omdat ze bedenkingen hebben tegen het Niyamgiri mijnbouwproject.

De directeur van
Survival International, Stephen Corry, zei vandaag, “De premier zou de mensenrechten van India’s meest kwetsbare burgers juist moeten beschermen. In plaats daarvan steunt hij een project waarvan overheidsdeskundigen hebben gezegd dat het deze mensen zal vernietigen.”



13:41 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Grote verontwaardiging na oproep om kinderen van stam op Andamanen weg te halen bij ouders

De oproep van een Indiaas parlementslid om de kinderen van een volksstam op de Andaman Eilanden weg te halen bij hun ouders en naar internaten te sturen, heeft wereldwijd geleid tot verontwaardigde reacties.

Inheemse volken in verschillende delen van de wereld reageerden woedend op het voorstel dat herinneringen oproept aan het zwaarbekritiseerde beleid van de 'Gestolen Generatie' in Australië en vergelijkbare praktijken in Noord-Amerika.

Michael Cachagee, de Uitvoerende Directeur van de
National Residential School Survivors’ Society (NRSSS)
in Canada verklaarde: "De NRSSS kan het zich niet voorstellen dat welk land dan ook in de wereld van vandaag in overweging zou kunnen nemen om haar burgers, en dan in het bijzonder kinderen, op te sluiten in een 'heropvoedingsinternaat', gezien de gruwelijke geschiedenis die verbonden is aan dit soort scholen in Canada en andere delen van de wereld.

Yanomami
-leider Davi Kopenawa Yanomami reageerde vanuit Brazilië verontwaardigd op het plan: “Dit is een erg slecht plan. De Jarawa wonen in het bos. Ze leven op hun eigen land. Ze hebben hun eigen tradities en hun eigen cultuur. Als de regering de kinderen weghaalt en ze op een school plaatst, zullen ze hun cultuur kwijt raken. Het zou misdadig zijn ze te dwingen hun bos te verlaten en in een stad te gaan wonen, op een school.”

Parlementslid Bishnu Pada Ray stelt voor de kinderen van de Jarawa door 'ontwenning' van het leven in stamverband 'rigoureus te laten integreren in de maatschappij'.

In juli zal hij aan de Island Development Authority van India het voorstel doen om 'snelle en drastische stappen te ondernemen om de Jarawa te verheffen tot het algemene maatschappelijke niveau’. De Jarawa bevinden zich volgens hem ‘in een primitief ontwikkelingstadium en zijn ergens blijven steken tussen het stenen- en het ijzeren tijdperk’.

Tegenwoordig wordt algemeen erkend dat vergelijkbare programma's in de Verenigde Staten, Canada en Australië rampzalige gevolgen hebben gehad. Honderdduizenden inheemse mensen hielden er een trauma aan over.

Parlementslid Ray heeft tevens verzocht om de beperkingen op ontwikkelingsprojecten in het Jarawa reservaat op te heffen zodat een autoweg die dwars door het reservaat loopt, kan worden verbeterd en een spoorlijn kan worden aangelegd. Ondanks de
uitspraak in 2002 van het Indiase Hooggerechtshof om de bestaande Andaman Trunk Road te sluiten
, omwille van de bescherming van de Jarawa, bleef deze doorgangsweg in gebruik.

De directeur van
Survival International
, Stephen Corry, verklaarde vandaag: "Deze schandelijke voorstellen van de heer Ray zijn een verachting van de rechten van inheemse volken en de VN–normen voor hun bescherming. Iedere poging om de Jarawa te dwingen hun levenswijze op te geven zal leiden tot hun vernietiging."
 

 

 

13:36 Gepost door Martina Roels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-06-10

Kalahari Bosjesmannen moeten nog langer wachten op drinkwater

In het Hooggerechtshof van Botswana kregen de Kalahari Bosjesmannen gisteren te horen dat zij moesten wachten op de uitkomst van hun verzoek om toegang te krijgen tot een boorput die ze voor hun drinkwatervoorziening nodig hebben.

De Bosjesmannen waren naar de rechter gestapt omdat de regering weigert om hen gebruik te laten maken van de enige waterput op hun land.

De regering van Botswana verzegelde en overdekte de boorput van de Bosjesmannen in 2002 toen ze hen verwijderde van hun voorouderlijk land in het Centraal Kalahari Natuurreservaat. De uitzettingen werden later
illegaal en ongrondwettig verklaard door het Hooggerechtshof en honderden
Bosjesmannen zijn sindsdien naar hun land teruggekeerd.

Na de uitspraak van dit vonnis heeft de regering echter de Bosjesmannen
de toegang tot hun waterput ontzegd, wat hen dwong om zware tochten van soms wel 480 kilometer te maken om buiten het reservaat drinkwater te halen. Tegelijkertijd liet de regering nieuwe putten boren voor de wilde dieren in het reservaat en werd aan het toeristisch bedrijf Wilderness Safaris
toestemming verleend voor de exploitatie van een safarihotel, compleet met bar en zwembad voor de toeristen. Tevens staat de regering op het punt om aan Gem Diamonds een vergunning te verlenen voor de aanleg van een diamantmijn op het land van de Bosjesmannen in het reservaat.

Honderden Bosjesmannen moesten vegeteren in opvangkampen buiten het reservaat waar ze door de regering aan hun lot werden overgelaten. Omdat op hun land, dat een van de droogste gebieden op aarde is, geen water voorhanden was durfden de meesten niet terug te keren.

De manier waarop de Botswaanse regering de Bosjesmannen behandelt, heeft geleid tot internationale veroordeling. De
VN-topfunctionaris voor Inheemse Volken heeft verklaard dat de Botswaanse regering niet voldoet aan de ‘betreffende internationale normen voor mensenrechten’. Hij tekende hierbij aan dat de Bosjesmannen in het reservaat te maken hebben met ‘bijzonder harde en gevaarlijke omstandigheden omdat er geen toegang tot water wordt verleend’. Ook het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten had harde kritiek
op de regering vanwege diens ‘systematisch enge interpretatie van het gerechtelijke vonnis’.

De uitkomst van gisteren betekent dat de Bosjesmannen, die gedwongen werden om juridische stappen te ondernemen nadat herhaalde pogingen om te onderhandelen met de regering waren mislukt, nog langer zullen moeten wachten op rechtvaardigheid.

De president van Botswana, Ian Khama, reist vandaag af naar Chicago om een bestuursvergadering van de NGO Conservation International bij te wonen.

De directeur van
Survival International
, Stephen Corry, verklaarde: "Het is nu 13 jaar geleden dat de eerste uitzettingen van de Bosjesmannen uit het reservaat plaats vonden en het is 8 jaar geleden dat de regering hen in strijd met de wet vrijwel allemaal van hun land verdreef en hun drinkwatervoorraad afsloot. Er is hier sprake van een groteske schending van mensenrechten en we zullen ons blijven inspannen voor de Bosjesmannen tot zij toegang krijgen tot drinkwater.”
Survival International



 
 

16:37 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Inheemse leider uit scherpe kritiek op Frans oliebedrijf

 Bijna onmiddellijk na zijn terugkeer naar Peru heeft Alberto Pizango het Brits-Franse oliebedrijf Perenco scherp bekritiseerd. Pizango, die aan het hoofd staat van AIDESEP, de landelijke organisatie voor de inheemse bevolking in het Amazonegebied, moest 11 maanden geleden in Nicaragua politiek asiel aanvragen.

Het oliebedrijf dat van plan is om
een pijplijn aan te leggen in het afgelegen deel van het Peruaanse Amazonegebied, om naar schatting 300 miljoen vaten ruwe olie te kunnen exploiteren, ontkent het bestaan van geïsoleerd levende volksstammen
in dit gebied.

In een brief aan het Peruaanse Departement voor Inheemse Zaken,
INDEPA, schrijft Pizango dat onafhankelijk antropologisch onderzoek heeft aangetoond dat de stammen bestaan en dat dit onder meer wordt erkend door de locale overheid, een vooraanstaand onderzoeksinstituut en door Barrett Resources, een bedrijf dat in de regio werkzaam was voor Perenco. In de brief staat ook dat de locale overheid houtkappers uit dit gebied heeft geweerd uit voorzorg voor de eventuele gevolgen voor de geïsoleerd levende stammen
.

De brief van Pizango, die dateert van 3 juni jl., eindigt met het dringende verzoek aan INDEPA om Perenco uit de regio te weren – een doel dat ook door
Survival International
wordt nagestreefd. “Elke vorm van oliewinning brengt de overlevingskansen van de volksstammen in gevaar”, staat in de brief te lezen.

Perenco
heeft onlangs bekend gemaakt
dat het met een helikopter meer dan 50.000 ton materiaal naar het gebied heeft gebracht, wat gelijk staat aan zeven Eiffeltorens. Het bedrijf ontkent het bestaan van de volksstammen, hoewel het in een rampenplan dat eerder dit jaar aan de Peruaanse minister van Energie is gepresenteerd, zijn werknemers adviseert om zodra ze in contact komen met de stammen, deze in bepaalde gevallen af te schrikken en te verjagen.

Eind mei keerde Pizango terug naar Peru na een verblijf van 11 maanden in Nicaragua, waar hij politiek asiel had gezocht nadat hij was beschuldigd van betrokkenheid bij het gewelddadige conflict dat plaatsvond in het Peruaanse Amazonegebied op 5 juni 2009.
Meteen na zijn terugkomst werd hij gearresteerd
, maar de volgende dag werd hij op borgtocht vrijgelaten.

De directeur van Survival, Stephen Corry, verklaarde vandaag: “Het feit dat de heer Pizango meteen na zijn langverwachte terugkomst naar Peru Perenco onder druk zet, geeft aan hoe urgent de kwestie is.”

Survival International

 

16:35 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Demonstratie in Italië tegen Ethiopische megadam

Demonstranten protesteren vandaag bij het Italiaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken in Rome tegen de bouw van de controversiële hydroelektrische stuwdam, de Gibe III. De Italiaanse regering wil €250 miljoen bijdragen aan de bouw van deze dam in Ethiopië.

De reuzendam zal het bestaan verwoesten van
ten minste acht verschillende inheemse stammen
die in de lage Omo vallei leven. Deze vallei staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Een aantal organisaties, waaronder Survival International, Campaign for the Reform of the World Bank en mensenrechtengroeperingen uit Kenia, zullen samen een petitie overhandigen waarin de plannen voor de Gibe III worden veroordeeld. De petitie is ondertekend door meer dan 300 organisaties wereldwijd.

De Gibe III, die gebouwd wordt door de Italiaanse firma Salini Costruttori, met materieel van het Amerikaanse bedrijf Harsco Corporation, zal de natuurlijke overstromingscyclus van de Omo rivier in Ethiopië compleet verstoren. De inheemse volken die in de lage Omo vallei leven zijn voor hun bestaan afhankelijk van de periodieke overstromingen van de rivier.
Zij zijn niet gevraagd naar hun mening over de dam.


Een lid van de Kwegu, een jager-verzamelaarstam, zei, ‘[W]ij zijn afhankelijk van de vis, net als van ons vee. Als de overstromingen van de Omo uitblijven, gaan wij dood.’

De Omo rivier is de belangrijkste bron van het Lake Turkana in Kenia. Dit grote meer is van levensbelang voor meer dan 300.000 Kenianen. Vertegenwoordigers van de Keniaanse organisaties ‘Friends of Lake Turkana’ en ‘The Daughter of Mumbi’ zullen vandaag meelopen met de demonstranten in Rome.

Vermoed wordt dat de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken, Franco Frattini, op het punt staat de Ethiopische regering een lening aan te bieden voor de constructie van de Gibe III dam. Als hij dat doet, dan negeert hij
de wereldwijde protesten en bezorgdheid over de sociale gevolgen en de milieueffecten van de dam, en de adviezen van meerdere Italiaanse NGO’s.

Vorige maand stuurde een groot aantal Italiaanse NGO’s een gezamelijke brief aan de minister waarin zij hem met klem verzochten het Gibe III project niet te ondersteunen, aangezien deze ‘de voedselvoorziening van een half miljoen mensen in gevaar zou brengen’. Verder staat er in de brief: ‘Ons land heeft de politieke plicht om de rechten van de meest bedreigde inheemse volksstammen te waarborgen en te bevorderen…dit is vastgelegd in de VN-verklaring voor de Rechten van Inheemse Volken, waar Italië medeondertekenaar van is.'

Het contract met het Italiaanse bouwbedrijf Salini Costruttori werd getekend zonder mededinging van concurrenten, wat in strijd is met de Ethiopische wetgeving. Het bedrijf begon al met de bouw twee jaar voordat het Ethiopische Milieubeschermingsbureau toestemming verleende aan het project.

De directeur van Survival International, Stephen Corry, zei, “De Gibe III dam zal het einde betekenen van de inheemse volksstammen in de lage Omo vallei. Italië moet hier niet aan meewerken.’

Survival Internationa
 

 

16:33 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-06-10

Oproep aan Obama om geïsoleerd levende stammen te helpen

President Obama is opgeroepen op om zich in te zetten voor de bescherming van de geïsoleerd levende volksstammen van Peru tijdens zijn ontmoeting met de Peruaanse president Alan Garcia op 1 juni.

Survival International
heeft in een brief aan president Obama gewezen op het gevaar dat dreigt voor twee van 's werelds laatste geïsoleerde stammen door de aanleg van een oliepijpleiding in een afgelegen deel van het Amazonegebied van Peru.

ConocoPhillips en de Spaans-Argentijnse oliegigant
Repsol-YPF zullen er als eersten van profiteren als de olieleiding wordt aangelegd. Beide bedrijven hopen olie te gaan winnen in het gebied waar de stammen leven. Zij zouden daarvoor de pijpleiding, die door het Brits-Franse bedrijf Perenco
zal worden aangelegd, nodig hebben om de olie te transporteren uit het regenwoud naar de Stille Oceaan.

In de brief van Survival aan president Obama staat onder andere: ‘Wij verzoeken u met klem om er bij president Garcia op aan te dringen om
de bouw van de pijpleiding
te stoppen en bedrijven als ConocoPhillips te verbieden om niet alleen in dit gebied, maar ook in andere gebieden waar zich geïsoleerd levende volksstammen bevinden, werkzaamheden te verrichten. Werken in zulke gebieden is een flagrante schending van de rechten van de inheemse volksstammen volgens het Internationale Recht en volgens de VN Verklaring van de rechten van Inheemse Volken, en brengt het leven in gevaar van enkele van 's werelds meest kwetsbare volken op aarde.’

De ontmoeting van de beide presidenten
, die zal plaatsvinden in het Witte Huis in Washington, komt kort na de uitspraak van de Amerikaanse ambassadeur bij de VN, Susan Rice, dat de Verenigde Staten haar standpunt over de VN Verklaring in heroverweging zal nemen.

President Garcia
heeft in het openbaar de geïsoleerd levende volksstammen betiteld als een 'uitvinding' van milieuactivisten. Ook de woordvoerders van Perenco, Repsol-YPF en ConocoPhillips hebben beweerd dat deze stammen niet bestaan.







10:51 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Geweld tegen inheemse volksstammen die zich verzetten tegen multinationals in India

Survival International, de organisatie die zich inzet voor de rechten van inheemse volksstammen, heeft een dringende oproep gedaan om een onderzoek in te stellen naar het toenemende geweld tegen de inheemse bevolking in de Indiase deelstaat Odisha.

De politie opende vorige maand het vuur op een menigte die demonstreerde tegen het conglomeraat
TATA
, waar de Britse bedrijven Jaguar, Land Rover en Tetley deel van uitmaken. Het Tata-imperium is in Nederland vooral bekend geworden door Tata Steel, eigenaar van het Brits-Nederlandse staalconcern Corus.

Survival vreest dat protesten tegen het beursgenoteerde mijnbouwbedrijf
Vedanta Resources
in dezelfde deelstaat ook met geweld zullen worden onderdrukt.

De inheemse demonstranten protesteerden vorige maand  tegen het plan van TATA om een staalfabriek op hun land te vestigen. Een man werd gedood en anderen raakten gewond. Het incident vond plaats in de Kalinganagar regio in de Indiase deelstaat Odisha (voorheen Orissa).

Laxman Jamuda, die behoort tot de Munda volksstam, werd dodelijk getroffen en tenminste negen anderen raakten gewond toen de politie en de burgermilitie het vuur openden op een menigte die demonstreerde tegen de staalfabriek en haar verbindingswegen.

De neef van Laxman Jamuda, Chandramohan vertelde wat hij had gezien: "De politie viel ons aan en verdreef ons uit het dorp - oudere vrouwen, kinderen, kleine meisjes - iedereen werd in elkaar geslagen. Mijn oom droeg mijn kind in zijn armen. Hij werd in de rug geschoten en zelfs mijn dochtertje werd in haar wang getroffen door splinters."

Van alle projecten waarmee de overheid van Odisha actief bedrijven zoals TATA, Vedanta en
POSCO
steunt, is er geen die de instemming heeft van de benadeelde gemeenschappen op wier land gewerkt zal worden.

Jema Hanaka, een vrouw die in mei door de politie in elkaar werd geslagen verklaarde: "Een potige politieman begon te schreeuwen, 'maak alle huizen kapot'...we zeiden tegen hem dat dit hier alles was wat we hebben: een huis en een haard, veestallen, tuinen, gezinsleden, alles. De politieman hoonde dit weg door te zeggen dat we armzalige bedelaars zijn en dat hij koste wat het kost de huizen zou afbreken...Toen viel de politie ons van alle kanten aan en begon ongenadig op ons in te slaan."

De inheemse volksstammen in Kalinganagar zijn fel gekant tegen het project van TATA en verzetten zich er al jaren tegen. In 2006 werden minstens twaalf inheemsen gedood toen de politie op demonstranten schoot. Afgelopen maart openden de politie en anderen het vuur op het inheemse dorp Baligotha waarbij ongeveer twintig mensen gewond raakten. Volgens getuigen werden de huizen verwoest en werd er kerosine in de drinkputten gegoten.

De industrialisering van de deelstaat heeft in tal van plaatsen gezorgd voor sociale onrust en gewelddadig optreden van de politie. In het district Jagatsingpur hebben boeren zich vijf jaar lang verzet tegen een staalbouw project van POSCO. De politie maakte deze maand met behulp van traangas en gummiknuppels een eind aan hun vreedzame demonstratiecampagne.

Ook de
Dongria Kondh
, die leven in de Niyamgiri heuvels in Odisha, verzetten zich tegen de bouw van een mijn op hun land
die gepland is door het op de Londense effectenbeurs genoteerde bedrijf Vedanta Resources. Vedanta krijgt steun van de regering van Odisha, ondanks het feit dat de volksstam duidelijk heeft gemaakt dat ze de mijn niet willen. De politie heeft herhaaldelijk mensen van de plaatselijke bevolking gearresteerd die demonstreerden tegen de mijn van Vedanta en de daaraan verbonden raffinaderij. En bij Survival zijn berichten binnen gekomen over intimidatie van knokploegen gericht op mensen die kritiek hadden geuit op het bedrijf. Toen medewerkers van Survival een half jaar geleden een bezoek brachten aan het gebied werden ze hinderlijk gevolgd en belaagd door met bijlen gewapende knokploegen.
 
Survival vreest dat als er niet snel een eind wordt gemaakt aan het project van Vedanta, er in korte tijd een situatie ontstaat waarin sprake is van grootschalig geweld.

De directeur van Survival, Stephen Corry, verklaarde: "Dit geweld moet stoppen. Het is onrechtvaardig en onrechtmatig om grote industriële projecten op te dringen aan inheemse volksstammen die hier niet van gediend zijn, en ze zijn gedoemd om op een ramp uit te lopen."


 

10:48 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bosjesmannen in Botswana doen beroep op Britse prins William

De Bosjesmannen in het Centraal Kalahari Natuurreservaat (CKGR) hebben, voorafgaand aan zijn bezoek deze maand aan Botswana, bij de Britse prins William om hulp gevraagd.

In een brief aan de prins schrijft de organisatie van de Bosjesmannen, ‘
First People of the Kalahari’:

"Vorige week
kwamen gewapende politiemensen en militairen naar ons land
en verdreven een aantal van onze broeders en zusters uit hun huizen in het Centraal Kalahari Natuurreservaat. Dit herinnert ons aan de verschrikkelijke gebeurtenissen in 2002 toen de militairen onze mensen uit hun huizen verdreven.

Het is al meer dan drie jaar geleden dat we onze rechtszaak wonnen tegen de regering. Het hof vertelde ons dat de regering onrechtmatig had gehandeld door ons van ons land te verwijderen, en dat we het recht hebben om naar huis terug te keren. We zijn echter bang voor een herhaling van 2002."

In 2006
oordeelde het Hooggerechtshof dat de regering ongrondwettig had gehandeld
toen ze de Bosjesmannen uitzette en verklaarde dat ze het recht hadden op terugkeer naar het reservaat. Sindsdien zijn honderden Bosjesmannen naar huis teruggekeerd.

Vorige week echter kwamen legertrucks met gewapende politiemannen en militairen het reservaat binnen, wat volgens
Survival International
een poging was om door middel van intimidatie de Bosjesmannen te bewegen om hun land te verlaten.

Binnenkort, op 9 juni,
neemt het Hooggerechtshof van Botswana een verzoek van de Bosjesmannen in behandeling
om toegang te krijgen tot een boorput die zij nodig hebben voor water in het reservaat. De regering heeft de Bosjesmannen de toegang tot de boorput geweigerd waardoor ze gedwongen zijn om een omweg van soms wel 480 kilometer te maken om water te verkrijgen. Hierdoor hebben ze te maken met wat de hoogste functionaris van de Verenigde Naties voor Inheemse Volken heeft omschreven als "bijzonder harde en gevaarlijke omstandigheden."

De Bosjesmannen hebben een dringend beroep gedaan op de prins om hen te helpen: "Uw peetvader [Laurens van der Post] was een vriend van ons. We weten dus dat u een vriendelijke man bent. Enkele jaren geleden nam hij twee Bosjesmannen mee om hen in Schotland voor te stellen aan ZKH de Prins van Wales - die ontmoeting zijn ze nooit vergeten. Hij zorgde er voor dat ons verhaal bekend werd bij miljoenen mensen op de hele wereld, en hij zou erg verdrietig zijn als hij wist hoe we vandaag behandeld worden.

Wij Bosjesmannen zijn gemaakt door G//ama, de Schepper, en voor ons heeft hij ook de dieren geschapen. Het CKGR is ons land - hier jagen en dansen we en praten we met de geesten van onze voorouders. Ons leven, en dat van onze kinderen en kleinkinderen is onlosmakelijk met dit land verbonden.

We huilen en vragen of u ons wilt helpen. We weten dat als u voor ons spreekt de mensen naar u zullen luisteren
."


 

10:44 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bosjesmannen dagen regering van Botswana voor de rechter vanwege waterrechten

Kalahari Bosjesmannen dagen de regering van Botswana voor de rechter vanwege diens weigering om hen toegang te verschaffen tot een boorput op hun land.

De zaak komt op 9 juni a.s. voor bij het Hooggerechtshof van Botswana in Lobatse.

Toen de regering in 2002 de Bosjesmannen uit het Centrale Kalahari Natuurreservaat (CKGR) verwijderde werd de boorput,
de enige waterbron
voor de Bosjesmannen in het reservaat, door een overkapping ontoegankelijk gemaakt.

In 2006 oordeelde het Hooggerechtshof van Botswana
dat de regering ongrondwettelijk had gehandeld
toen het de Bosjesmannen uitzette en verklaarde ze dat zij het recht hadden om naar het natuurreservaat terug te keren. Sindsdien zijn honderden Bosjesmannen teruggekeerd naar huis.

Ondanks herhaalde pogingen van de Bosjesmannen om te onderhandelen met de regering, weigert deze nog steeds om hen gebruik te laten maken van de boorput.

De Bosjesmannen, die leven in één van de droogste gebieden op aarde, worden gedwongen tot het maken van omwegen van wel 480 kilometer om water buiten het natuurreservaat te bemachtigen.

Sinds de afsluiting van de boorput is één Bosjesman omgekomen door uitdroging.

Tot wanhoop gedreven hebben de Bosjesmannen uiteindelijk hun toevlucht gezocht tot het gerechtshof om hun fundamentele mensenrecht op water op te eisen.

Ook de VN topfunctionaris voor Inheemse Rechten, Professor James Anaya, "heeft de regering veroordeeld" vanwege diens behandeling van de Bosjesmannen. Hij verklaarde dat deze niet voldoet aan de ‘betreffende internationale mensenrechtennormen.’ Uit zijn onderzoek was gebleken dat de Bosjesmannen in het natuurreservaat te maken hebben met
harde en gevaarlijke omstandigheden vanwege het gebrek aan water
en hij riep de regering op om aan het herstel van de boorput de grootst mogelijke prioriteit toe te kennen."

Jumanda Gakelebone, een Bosjesman uit het CKGR, vertelde vandaag het volgende: "Het Hooggerechtshof verklaarde dat we het recht hebben om op het land van onze voorouders te leven. Dat houdt toch ook in dat we ons water mogen drinken." Vooral de oudere Bosjesmannen, en de jongsten, lijden door het gebrek aan water.

"Het doet ons pijn dat de dieren en de toeristen op ons land naar hartenlust ons water kunnen drinken terwijl wij dorst lijden. We hopen met smart dat het hof ons water terug geeft."


10:42 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-05-10

Megadammen in Amazone bedreigen ongecontacteerde inheemse stammen

Twee megadammen die gebouwd worden in het Braziliaanse Amazonegebied dreigen een verwoesting aan te richten bij verschillende groepen ongecontacteerde inheemse stammen.

De Santo Antônio en Jirau dammen worden gebouwd in de Madeira rivier in de buurt van het grondgebied van geïsoleerd levende inheemse groepen die niet beseffen dat een groot deel van hun land waarschijnlijk vernietigd wordt.

Tijdens een recente expeditie van het FUNAI, het Braziliaanse Departement voor Inheemse Zaken, werd bevestigd dat er geisoleerd levende inheemse stammen leven en jagen in het gebied dat aangetast wordt door de dammen.

In de omgeving van het dambouwproject bevinden zich tenminste vier geïsoleerd levende groepen. Twee daarvan staan bekend als de Mujica Nava en de anderen als de Jacareuba/ Katawixi.

In het kader van het damproject zullen nieuwe wegen worden aangelegd en zal een grote groep arbeidsmigranten het gebied overspoelen – dit zal in korte tijd het woud van de inheemse stammen vernietigen.

De migranten zullen ook ziekten meebrengen, zoals griep en mazelen. Hiertegen hebben de Indianen weinig weerstand. Iedere vorm van contact tussen geïsoleerde volksstammen en buitenstaanders houdt een buitengewoon groot risico in voor de gezondheid van de inheemsen. Het kan leiden tot de dood van velen van hen, wat in het verleden dan ook regelmatig gebeurd is.

In het rapport van FUNAI wordt geconstateerd dat het lawaai van de dambouw waarschijnlijk al een aantal ongecontacteerde groepen van hun land heeft verdreven, naar een gebied waar mijnwerkers illegaal actief zijn en waar malaria en hepatitis heersen.

De dammen vormen niet alleen een bedreiging voor de ongecontacteerde stammen maar zullen ook vele andere inheemse volkeren in het gebied treffen. Met geen van hen is behoorlijk overleg gevoerd voordat begonnen werd met de bouw van de dam. Domingos Parintintin van de Parintintin vertelde: “Ons land is nog onaangetast. We hopen dat dit project niet door gaat omdat onze kinderen zullen lijden. Er zal niet genoeg vis zijn en niet voldoende wild om op te jagen.”

Het Franse bedrijf GDF Suez, dat deels in bezit is van de Franse overheid, bouwt de Jirau dam. Een coalitie van NGO’s, zoals Survival, Kaninde, Amigos da Terra- Amazônia Brasileira, International Rivers, en Amazon Watch, heeft geprotesteerd bij de Braziliaanse overheid en GDF Suez en opgeroepen om het damproject te stoppen.

Tijdens de onlangs gehouden jaarvergadering stelde een aandeelhouder van GDF Suez vragen aan bestuursvoorzitter Gérard Mestrallet over de ongecontacteerde stammen in de buurt van de Jirau dam. Mestrallet antwoordde dat President Lula het damproject steunt en “als er iemand is die weet wat goed is voor de Braziliaanse bevolking en tegelijk oog heeft voor het behoud van de plaatselijke inheemse bevolking, dan is dat zeker wel President Lula.”

Onlangs stelde de inheemse woordvoerder van de Kayapó, Megaron Txucarramãe, echter dat “President Lula met zijn uitspraak dat de omstreden Belo Monte dam in de Xingu rivier ondanks alle oppositie doorgang zal vinden, heeft aangetoond dat hij de grootste vijand is van de Indianen.”

De directeur van Survival International, Stephen Corry, verklaarde vandaag: “De bouw van de Santo Antônio en Jirau dammen moet worden gestaakt. Als dat niet gebeurd zullen veel Indianen getuige zijn van een invasie van buitenstaanders op hun land en van de plundering van hun natuurlijke hulpbronnen. Ongecontacteerde groepen zouden gedecimeerd kunnen worden of misschien zelfs uitgeroeid. Als een dergelijke ramp plaats vindt, dan zal de Braziliaanse overheid daar verantwoordelijk voor worden

 

11:57 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bijzondere samenwerking tussen westerse componisten en een Amazonestam

In samenwerking met de Yanomami indianenstam verbeelden componisten en mediakunstenaars Klaus Schedl en Tato Taborda op verrassende wijze de rijke natuur en cultuur van de Amazone, de daaropvolgende vernietiging en de pogingen tot behoud ervan.

De
multimediale muziektheatervoorstelling, Amazonas
, die begin mei 2010 in première ging tijdens de Müncher Biennale, is een coproductie van onder andere het Goethe-Institut en de Hutukara Yanomami Vereniging.
 
De
Yanomami indianenstam
is één van de grootste inheemse volksstammen die in relatief isolement leven in Zuid-Amerika. Zij leven in de regenwouden en bergen van noordelijk Brazilië en in het zuiden van Venezuela.

Momenteel zijn
meer dan 1000 goudzoekers
illegaal werkzaam op het land van de Yanomami. Zij verspreiden dodelijke ziektes, zoals malaria, en vervuilen de rivieren en bossen met kwikzilver.

Daarnaast bespreekt het Braziliaanse parlement een wetsvoorstel dat, indien het wordt aangenomen, grootschalige mijnbouw toestaat in het gebied van inheemse volken. Dit zal uiterst nadelig zijn voor de Yanomami.

Davi Kopenawa, woordvoerder van de Yanomami en president van de Hutukara Yanomami Vereniging, was  aanwezig op de première van Amazonas in München. Hij waarschuwde: “Mijnbouw zal enkel de natuur verwoesten. Het zal de stromen en rivieren vernietigen, de vissen doden, het milieu doden – en ons doden. Het zal bovendien ziektes meebrengen die er eerder niet waren in ons gebied.

“De blanke mensen hebben al een groot deel van het regenwoud vernietigd. De Yanomami willen nu met u praten, opdat het uiteindelijk ophoudt. Wanneer wij uit het regenwoud verdwijnen, dan verdwijnt het regenwoud ook.”

Voor meer informatie over de Yanomami kunt u terecht op de site van
Survival International
, een organisatie die opkomt voor de rechten van inheemse volksstammen, hen helpt hun bestaan te beschermen, hun land te verdedigen en zelf hun toekomst te bepalen.


 

11:55 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Mapuche : Arrestaties Chileense indianen in scène gezet.

Waikilaf Cadin Calfunao, de Chileense Mapuche-leider die op 13 mei onterecht gearresteerd zou zijn.

 

De 28-jarige Chileense Mapuche-indiaan Waikilaf Cadin Calfunao werd op 13 mei gearresteerd omdat explosieven onder zijn bed gevonden werden. 'Een zoveelste in scène gezette arrestatie van een Mapuche-indiaan', zeggen de Mapuche-gemeenschap en Chili-experten in koor. Ook zijn Belgische vriendin getuigt.

 

De Mapuche-indianen zijn een minderheidsgroep in Chili. In totaal zijn er ongeveer een miljoen Mapuches, goed voor 6,8% van de totale Chileense bevolking.

 

Waikilaf is de oudste zoon van Juana Calfunao, de politieke leidster van de Juan Paillalef gemeenschap in de regio Araucanía in het midden van Chili. Zij zit momenteel in de gevangenis wegens ‘aanslag op de

autoriteit’. Verschillende Calfunao familieleden werden gestraft nadat ze de openbare aanklager geslagen hadden omdat die volgens hen op leugens berustende beschuldigingen aangevoerd zou hebben. De andere

familieleden zijn ondertussen vrijgelaten.

 

Waikilaf is een Mapuche-activist die opkomt voor de rechten van zijn gemeenschap. Op 13 mei stormde de politie zijn huis binnen. 'Ze begaven zich meteen naar een bepaalde kamar en bleven daar een half uur voordat de openbare aanklager aankwam', vertelt zijn 25-jarige Belgische vriendin Nele Loos. 'Twee bewoners werden in hun kamers gehouden en konden niets zien. In de volgende twee en een half uur vond de politie de explosieven, waaronder 750 g nitroglycerine, onder Waikilaf’s bed.'In scène gezet

 

'Het materiaal dat onder het bed van mijn zoon werd gevonden is enkel beschikbaar voor het leger', vertelt Waikilaf’s vader Antonio Cadin Huentelao. 'Bovendien is er geen connectie tussen het bed en mijn zoon,

omdat hij al zes maanden ergens anders woont.' Het grootste argument om te stellen dat het opgezet spel is volgens Huentelao de ontplofbaarheid van nitroglycerine, bestandsdeel van dynamiet.

 

Bij de minste wrijving ontploft deze stof. 'Waarom zou Waikilaf dit spul onder zijn eigen bed bewaren?. En waarom zou hij zoiets doen als hij al 14 maanden onder toezicht van de politie staat?' Dat is het gevolg van een zaak rond een geluidsbom die hij geplaatst zou hebben. Het proces zit muurvast, maar ondertussen is het voor het Openbaar Ministerie mogelijk om telefoontaps uit te voeren.

Antiterreurwet

 

Waikilaf werd vanaf 2002 al meermaals aangeklaagd voor verschillende feiten, maar telkens vrijgesproken. Het lijkt er sterk op dat de overheid en politie hem en zijn familie viseert. 'Het gaat hier altijd om de politieke context', stelt Huentelao. 'Toch probeert de regering via een juridische weg de Mapuches in diskrediet te brengen.'

 

In totaal zitten vijftig Mapuche-indianen achter de tralies door toepassing van de antiterreurwet. Deze wet wordt enkel gebruikt bij de Mapuche bevolking en komt uit de tijd van dictator Pinochet (1973 tot

1990) om politieke tegenstanders te vervolgen. Rafael Railaf van de Mapuche Stichting FOLIL in Nederland geeft een concreet voorbeeld: 'Als een Mapuche in het bezit is van een gereedschap, zoals een bijl om hout mee te hakken voor de kachel, is dat voldoende om beschuldigd te worden van verboden wapenbezit.'

 

Mensenrechtenorganisaties zoals Amnesty International tikten de Chileense regering al meermaals op de vingers voor toepassing  van de antiterreurwet. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom Waikilaf niet

aangeklaagd is via de antiterreurwet, maar via de wet op controle van wapens en explosieven.

 

'Op een bepaald moment werd beslist om alle acties van Mapuche te benaderen via het rechtssysteem', zegt Huentelao. 'Een strategie om het Chileense volk aan de kant van de overheid te krijgen. Bovendien startte het  Openbaar Ministerie en de media het laatste jaar een campagne om Mapuche te linken aan terroristische organisaties zoals de ETA en de FARC. Bewijzen hiervoor bestaan niet.'Grond

 

'Het conflict tussen de Mapuche-indianen en de Chileense regering gaat in hoofdzaak over grond', duidt Chilikenner Rita Cuppens. 'De Mapuche zijn de oorspronkelijke bewoners van de Araucanía streek. In 1881 moest de Indiaanse bevolking zijn meest vruchtbare gebieden afgeven en werden ze ondergebracht in reservaten.'

 

'Dit land werd gedeeltelijk teruggewonnen door de Mapuche onder de Allende-regering van 1970 tot 1973, maar na de staatsgreep van Pinochet werd deze landhervorming teruggeschroefd. Sinds de jaren negentig begint de Indiaanse bevolking zijn gebieden terug op te eisen.'

Foltering

 

De hardhandige manier waarop Waikilaf en andere Mapuche leden worden behandeld, doet ernstige vragen rijzen bij José Venturelli, lid van het Europese Ethische Comité tegen Foltering. 'Waikilaf werd gefolterd nadat de politie de explosieven had gevonden. De agressie die door de autoriteiten tegen hem in het verleden  werd  gebruikt is gekend en kan leiden tot zware fysieke en mentale schade. De kans op een zware hersenbeschadiging is zeer hoog.

 

Te meer omdat we weten wat voor toenemende onderdrukking er gebruikt wordt tegen Mapuche-leiders', stelt Venturelli in een brief naar verschillende mensenrechtenorganisaties en de Chileense overheid.

 

Niet alleen de leiders van de Mapuche-gemeenschap worden hardhandig aangepakt. 'Bijna elke dag krijgen we meldingen van het ongekende geweld tegen de Mapuche', zegt Railaf. 'Vaak worden ze van hun land verdreven om plaats te maken voor houtkapbedrijven.'

 

Nieuwe president

 

Sinds 11 maart 2010 heeft Chili een nieuwe president, Sebastián Piñera. Of hij het conflict tussen de overheid en de Mapuche kan oplossen is zeer de vraag. Hij kondigde al wel aan om de Mapuche in de steden, zo’n zestig percent van de gehele Mapuche bevolking,  extra te gaan steunen.

'Er zal dus minder geld naar de Mapuche op het platteland gaan', zegt Huentelao.

 

'In de praktijk zal dit ertoe leiden dat de hulp van de stadsMapuche voor hun ‘broeders’ van het platteland afneemt. Een strategische keuze van Piñera om de problematiek van het platteland naar de stad te

verplaatsen. Daar zijn de thema’s niet zo politiek gekeurd als de eisen van de Mapuche gemeenschap op het platteland.'

 

Ook Cuppens is realistisch. 'Onder Piñera zal de repressie tegen de Mapuche nog erger worden: de meeste grootgrondbezitters zijn extreem-rechts en dus Piñera-aanhangers. Zij zullen alle  steun krijgen ten koste van de Mapuche.'

 

http://www.mapuche.nl/

 

 

11:53 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-05-10

Europees handelsbeleid bedreigt volksgezondheid in het Zuiden

Het Actieplatform Gezondheid en Solidariteit eist minimumregels bij onderhandeling van Europese vrijhandelsakkoorden

Naar aanleiding van de Europese Partnerschapsovereenkomst (EPA) tussen de EU en de Cariforumlanden (15 ex-kolonies in het Caraïbisch gebied) die momenteel ter ratificatie voorligt in de verschillende parlementen in België, organiseert de Commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging van de Senaat op 27 april een openbare conferentie over de impact van Europese handelsakkoorden op de volksgezondheid in het Zuiden.

Het Actieplatform Gezondheid en Solidariteit grijpt deze gelegenheid aan om zijn bezorgdheid te uiten en heeft een aantal aanbevelingen opgesteld die de Europese Unie bij onderhandelingen in acht zou moeten nemen, zodat ze economische belangen niet boven sociale belangen laat primeren.

Het recht op gezondheid omvat niet enkel gezondheidszorg, maar ook de onderliggende determinanten van gezondheid, zoals toegang tot proper water en sanitaire voorzieningen, degelijke huisvesting, voeding, milieubescherming, onderwijs, sociale rechtvaardigheid, enz. Al deze aspecten worden significant beïnvloed door vrijhandelsakkoorden. De liberalisering van handel heeft in de eerste plaats gevolgen voor die onderliggende factoren en leidt juist vaak tot meer sociale ongelijkheid.

De vrijmaking van handel heeft ook gevolgen voor de overheidsfinanciën. Het verminderen van invoerheffingen vormt een zware aderlating in overheidsbudgetten die door de financiële en economische crisis nu al zwaar onder druk staan.

De liberalisering van gezondheidszorg is een ander punt van bezorgdheid. Handelsakkoorden zijn niet de oorzaak van de privatisering van gezondheidsdiensten, maar hebben wel als gevolg dat de commercialisering van de sector niet meer teruggeschroefd kan worden.

Op aanraden van onder meer de Wereldbank en het Internationaal Muntfonds privatiseren ontwikkelingslanden hun gezondheidssector. Zonder regulerend kader is het risico echter reëel dat de privésector zich zal concentreren op het rijke, lees winstgevende, deel van de bevolking, waardoor het arme deel van de bevolking aangewezen is op de ondergefinancierde publieke sector of helemaal geen toegang heeft tot gezondheidszorg.

Tot slot streeft Europa in vrijhandelsakkoorden ook naar een versterking van intellectuele eigendomsrechten, door bij handelspartners voorwaarden af te dwingen die verder gaan dan wat in de Wereldhandelsorganisatie (WTO) overeengekomen werd (zogenaamde TRIPS-plus-provisies). De sleutelfactor om de prijs voor geneesmiddelen te drukken is concurrentie. De bescherming van intellectuele eigendomsrechten vormt echter een barrière voor concurrentie en daarom ook voor de toegang tot medicijnen en de ontwikkeling van een lokale farmaceutische industrie.

Het Actieplatform Gezondheid en Solidariteit eist miminumregels

Aangezien het hier gaat om zaken waar leven en dood op het spel staan, eist het Actieplatform Gezondheid en Solidariteit dat de EU de volgende minimumregels respecteert:

Liberalisering van diensten gelieerd aan gezondheid en TRIPS-plus-provisies mogen in geen geval deel uitmaken van bindende vrijhandelsakkoorden. Verder moeten de regeringen uit het Zuiden compensaties krijgen voor verlies aan inkomsten door de afschaffing van invoerheffingen, zodat zij zich niet verplicht zien te snoeien in uitgaven voor sociale sectoren.

Duidelijke criteria. Er moeten duidelijke criteria opgesteld worden waaraan het handelsbeleid moet voldoen om een negatieve impact op de volksgezondheid te voorkomen. Die criteria moeten na een publiek debat door het Europees Parlement vastgelegd worden.

Transparantie. Handelsakkoorden mogen niet in het geheim onderhandeld worden. Het Europees Parlement en alle betrokken partijen, inclusief de sociale bewegingen, moeten tijdens de onderhandelingen op elk moment geïnformeerd worden over de ontwikkelingen.

Onafhankelijke impactstudies. Er mogen geen vrijhandelsakkoorden afgesloten worden zonder voorafgaande, onafhankelijke impactstudies die de gevolgen voor de volksgezondheid onderzoeken. Deze onderzoeken moeten openbaar gemaakt worden voor de akkoorden geratificeerd worden.

Flexibiliteit. Na het afsluiten van de akkoorden moet de impact ervan op de volksgezondheid verder opgevolgd worden. Indien er een negatieve impact op de volksgezondheid wordt vastgesteld, moet het mogelijk zijn om het akkoord te herzien.

Wat is het Actieplatform Gezondheid en Solidariteit?

Gezondheid is een recht voor iedereen. Nochtans is dit recht erg ongelijk verdeeld onder de mensen. Vakbonden, mutualiteiten, wijkgezondheidscentra, ngo's en andere verenigingen slaan daarom de handen in mekaar, over de taalgrenzen heen, om samen werk te maken van gezond zijn.

Via analyse, debat en acties wenst het Actieplatform Gezondheid en Solidariteit op te komen voor een progressief en sociaal gezondheids- en welzijnsbeleid. Zowel in België, Europa als wereldwijd.

Bron : Intal

Intal is lid van het Actieplatform Gezondheid en Solidariteit en is er verantwoordelijk voor de werkgroep Noord-Zuid. 

Het volledige rapport kunt u hier downloaden.  

 

 

 

 

18:15 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-04-10

Start klimaattop in Cochabamba

In Cochabamba in Bolivia komen de deelnemers aan voor de 'wereldconferentie der volkeren over de klimaatverandering en de rechten van Moeder Aarde'. Die loopt van 20 tot 22 april en zoekt naar de geschikte maatregelen na de mislukte Klimaattop in Kopenhagen eind 2009. 

Heel wat Europeanen zullen er door het fel gestoorde luchtverkeer niet of maar heel moeilijk geraken. Plaats van afspraak is in elk geval de Boliviaanse stad Cochabamba, bekend van het protest in 2000 tegen het privatiseren van de watervoorziening.

Armsten meest getroffen

In zijn oproep voor deze wereldconferentie beklemtoont Evo Morales, president van Bolivia, "dat de klimaatverandering een ernstige bedreiging is." De recent opgelaaide mediadiscussie over de nauwgezetheid waarmee enkele leden van het VN-klimaatpanel tewerk zijn gegaan - voor alle duidelijkheid: ze moeten hun werk goed doen - dreigt die essentie uit beeld te duwen.

"Meest van al zullen de armsten worden getroffen. En de broeikasgassen die hun leefmilieu vernietigen, komen voor drie kwart uit de industrielanden. Om de mensenrechten te waarborgen, is het daarom meer dan ooit nodig ook de rechten van de aarde te erkennen."

De conferentie in Cochabamba zou maatregelen moeten opleveren om de klimaatverandering grondig aan te pakken. Ja, zelfs een Universele Verklaring van de Rechten van Moeder Aarde behoort tot de ambities.

Zeventien werkgroepen, even zo veel thema's

Er wordt in zeventien werkgroepen overlegd. Sommige hebben een heel breed thema zoals structurele oorzaken van klimaatverandering of de rechten van onze planeet. Andere concentreren zich op een meer specifieke invalshoek, bv. de gevaren van de emissiemarkt, landbouw of klimaatvluchtelingen.

Veel aandacht zal ook gaan naar de gevolgen voor inheemse volkeren, en naar de rol die zij kunnen spelen in de strijd tegen klimaatverandering.

Conferentie van Cancun

Goed om weten, de officiële opvolger van Kopenhagen zal de VN-klimaatconferentie zijn in het Mexicaanse Cancun van 29 november tot 10 december 2010.

(met dank aan Nele Mariën)

 

Externe links

Bolivian villagers want compensation as glaciers melt
http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/8629379.stm

Peoples' World Conference on Climate Change and Mother Earth's Rights
http://pwccc.wordpress.com/

De oproep van Evo Morales
http://pwccc.wordpress.com/2010/01/08/oproep/

 

                                                              

 

12:25 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Spaanse oliegigant laat begerig oog vallen op woud van geïsoleerd levende stammen

De Spaans-Argentijnse oliegigant Repsol YPF heeft bij de overheid van Peru een vergunning aangevraagd om naar olie te zoeken op land van geïsoleerd levende inheemse volksstammen in een afgelegen deel van het Amazone regenwoud. Hiervoor moeten 454 kilometer seismische lijnen en 152 helikoptervliegvelden worden aangelegd.

De plannen van
Repsol
werden onthuld in een rapport dat onlangs is gestuurd naar het Ministerie van Energie van Peru. Dat moet nu beslissen of het project wel of niet wordt goedgekeurd. Het belangrijkste onderdeel bij de zoektocht naar olie is het kappen van lange stroken in het oerwoud waar seismische lijnen worden gelegd en het op regelmatige afstand laten detoneren van explosieve ladingen.

Het gebied waar Repsol wil gaan werken staat bekend als Kavel 39. Dit is het thuisgebied van tenminste twee van 's werelds
laatste geïsoleerd levende volksstammen
die gedecimeerd zouden kunnen worden als ze in contact komen met werknemers van het bedrijf. Repsol heeft in dit gebied al eerder voorbereidende exploratiewerkzaamheden verricht waarbij de werknemers de raad kregen om zich bij een mogelijke aanval van de inheemse bevolking te verdedigen met een megafoon: "Als er geen vreedzaam contact en onderling begrip tot stand kan komen en aanvallen blijven voortduren, probeer dan te communiceren met behulp van een megafoon."

Als de hoeveelheid olie die Repsol aantreft voldoende is om commercieel te exploiteren, dan zal een pijplijn nodig zijn om deze vanuit de afgelegen Amazone te transporteren naar een opslagplaats aan de Stille Oceaankust van Peru. Het
Brits-Franse bedrijf Perenco dat in dit gebied al is gestuit op grote olievoorraden, heeft onlangs plannen aangekondigd voor de aanleg van een pijplijn
.

In Kavel 39 bevinden zich grote gebieden die deel uitmaken van een reservaat dat gepland is voor geïsoleerd levende volksstammen.
De nationale organisatie voor inheemse volken, AIDESEP, is een rechtszaak begonnen tegen de bedrijven vanwege hun activiteiten in dit gebied. Uit recent onderzoek, dat verricht werd door een omvangrijk team van milieuwetenschappers en dat gepubliceerd is in het ‘open access’ tijdschrift PLoS ONE
, is de conclusie getrokken dat de biodiversiteit in dit gebied één van de grootste is ter wereld.

De directeur van
Survival International
, Stephen Corry, verklaarde vandaag: "Hoe zou de geïsoleerd levende inheemse bevolking in dit gebied seismische lijnen en helikoptervliegvelden opvatten? Waarschijnlijk zullen ze op één van de volgende manieren reageren - ofwel ze vluchten, of ze zullen de mensen aanvallen die ze beschouwen als vijandige bezetters. De gevolgen zullen hoe dan ook bijzonder schadelijk zijn. Repsol en de Peruaanse autoriteiten zouden nu wel moeten weten dat je niet op een veilige manier naar olie kan zoeken in een regenwoud dat toebehoort aan geïsoleerd levende stammen."


 

12:23 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Klimaatrapport IPCC blijft overeind

Twee fouten in het rapport van 2007 van het internationale klimaatpanel IPCC waren voldoende om moord en brand te schreeuwen over de geloofwaardigheid ervan. Toch hebben ze geen impact op de grond van de zaak en de feiten in het rapport, zegt professor Philippe Huybrechts.

Philippe Huybrechts is hoogleraar Klimatologie, Glaciologie en Geodesie aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB). Hij schreef als wetenschapper mee aan het onderzoeksrapport uit 2007. Om de vijf à zes jaar maakt het IPCC een driedelig overzicht van de stand van zaken op vlak van klimaatsonderzoek.

"Het eerste deel, 'Climate change: the physical science basis', is wetenschappelijk gezien het belangrijkste deel", vindt professor Huybrechts. "Hierin wordt een overzicht gegeven van de stand van zaken; wat weten we van de klimaatverandering, wat weten we niet, enzovoort. Het is geen origineel wetenschappelijk onderzoek, maar een overzicht van gepubliceerd materiaal. De inhoud is dus nagelezen door collega's en gepubliceerd in internationale tijdschriften. Verschillende onderzoeken worden tegen elkaar afgewogen en geëvalueerd."

Harde wetenschap

Ongeveer duizend wetenschappers werken samen aan het eerste deel. Eens de tekst geschreven is, wordt die gedurende anderhalf jaar uitgestuurd naar iedereen die hem wil inkijken: nationale vertegenwoordigers, die vaak wetenschappers zijn, maar ook naar organisaties. Daarna wordt er schriftelijk commentaar gegeven. Het omgaan met die opmerkingen is één van de belangrijkste aspecten in het ontwikkelproces van het rapport.

"Eens de tekst klaar is, wordt die twee keer samengevat", gaat Huybrechts verder. "De technische samenvatting telt een 100-tal bladzijden, die voor beleidsmakers 18 bladzijden. Het is die laatste samenvatting waarmee de regeringen akkoord moeten gaan. De tekst wordt per consensus goedgekeurd door alle nationale vertegenwoordigers. Wat daar in staat, is waar iedereen het over eens is."

Het grote verschil met de andere delen van het rapport ligt in het beschikbare wetenschappelijke materiaal. Het eerste deel bevat harde wetenschap: fysica, natuurkunde, scheikunde, klimatologie, enzovoort. Het is gebaseerd op zaken die al gepubliceerd zijn, wat het risico op fouten haast miniem maakt. De bronnen voor de andere delen stoelen echter al op iets minder stevige bronnen.

Typfout

Het tweede boek gaat over impact, aanpassing en kwetsbaarheid, en is voor een stuk gebaseerd op rapporten van regeringen of organisaties, legt Huybrechts uit. Het gaat al meer om inschattingen, en er is niet altijd literatuur van wetenschappers beschikbaar. In dit boek heeft men twee kleine foutjes gevonden. De eerste was dat het grootste deel van de gletsjers in de Himalaya gesmolten zouden zijn tegen 2035, terwijl het 2350 moest zijn. De ander dat 55 procent van Nederland onder de zeespiegel ligt, maar eigenlijk is dit 28 procent.

Uiteraard zouden dergelijke fouten niet mogen gebeuren, maar toch zijn ze niet zo onvergeeflijk. Het jaartal is wellicht een typfout; voor het percentage werden de cijfers overgenomen uit een Nederlands regeringsrapport, waarbij het percentage van het stuk van Nederland onder de zeespiegel en het stuk van Nederland dat potentieel bedreigd werd door overstromingen werden samengeteld. Philippe Huybrechts erkent dat er een fout is gebeurd, maar wijst erop dat alle teksten zijn nagelezen door reviewers uit elk land, die zelf de fouten niet hebben opgemerkt. "In het rapport waarop men zich baseerde stond dezelfde fout, en niemand heeft er bij stilgestaan of dat wel klopte."

Het derde deel is overigens nog speculatiever, want het gaat over 'mitigatie van klimaatverandering', oftewel manieren om klimaatverandering tegen te gaan. Dit stuk is gebaseerd op economische modellen die bijvoorbeeld nagaan hoe we de komende honderd jaar moeten omgaan met de energieproductie. De uitkomst hiervan is afhankelijk van tal van evoluties, zodat dit nog moeilijker te bewijzen is.

Verketterd

"Het spijtige van de zaak is dat duizenden bladzijden onderzoek worden verketterd voor twee kleine foutjes", verzucht de professor. "Het wetenschappelijke gedeelte werd geschreven zonder beïnvloeding van buitenaf, door wetenschappers die samen tot een consensus willen komen."

"Er zijn dingen waar we heel zeker van zijn, en zaken waar we over twijfelen, en tegenstanders leggen graag de nadruk op wat we niet weten. Maar het foutief vermelde jaartal en het percentage zijn op zich niet zo belangrijk, want de bijsturing ervan heeft totaal geen invloed op de feiten in het rapport. Iedereen is het erover eens dat het klimaat opwarmt en dat de CO2 stijgt, en er is zo goed als zeker een verband tussen de twee."

En zelfs al zou de mens niet aan de oorzaak liggen van de opwarming van de aarde, we hebben in feite niets te verliezen. Wie kan er iets op tegen hebben dat er minder CO2 de lucht in wordt geblazen? Dat we minder energie verbruiken? Dat we bewuster gaan consumeren? Integendeel zelfs, steeds meer bedrijven krijgen aandacht voor duurzame oplossingen, niet het minst omdat een besparing op energie hen een grote opbrengst biedt.

Externe link :
De website van het IPCC http://www.ipcc.ch

 

12:21 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Hebben NGO's klimaatverandering te lang genegeerd?

NGO’s zijn de voorvechters in de strijd tegen de opwarming van de Aarde, maar het waren lang alleen milieuorganisaties die rond het thema werkten. De grote Noord-Zuidbewegingen in België hebben veel langer gewacht, hoewel de gevolgen al een tijd bekend zijn. Zowel Oxfam Solidariteit, Broederlijk Delen als 11.11.11 werken nog maar enkele jaren rond klimaatverandering.

In 1992 vindt in Rio de Janeiro een grote klimaattop plaats. 172 landen sturen vertegenwoordigers naar de top. Daarnaast zijn er ook 2400 vertegenwoordigers van NGO’s aanwezig, die naast de officiële top hun eigen raadgevende top organiseren. Op deze top wordt het probleem van de klimaatverandering voor het eerst serieus behandeld. Hier wordt de basis gelegd voor het bekende Kyoto-protocol, dat de CO²-uitstoot wereldwijd sterk terug wilt schroeven.

Maar ook voor 1992 is de klimaatopwarming door menselijke activiteit al bekend. AL in 1988 wordt het Intergovernmental Panel on Climate Change opgericht door de Verenigde Naties. Ze publiceren op regelmatige basis wetenschappelijke studies over de opwarming. In de loop der jaren bewijzen steeds meer studies dat de opwarming volop bezig is en dat menselijke activiteit de oorzaak is, en op dit moment is het thema brandend actueel. Op de klimaattop in Kopenhagen schreeuwde de wereld om maatregelen om de uitstoot terug te dringen. Maar de top mislukte en de maatregelen bleven uit.

Greenpeace

In 1995 voert Greenpeace een actie in een kolencentrale in Amsterdam. Ze klagen de CO² uitstoot aan: Greenpeace is een van de eerste NGO’s die het thema onder de aandacht van de bevolking kunnen brengen. Eloi Glorieux werkte vanaf 1991 tot 1994 bij Greenpeace. Na enkele jaren in de politiek is hij nu teruggekeerd naar de organisatie. "Ik begrijp waarom andere NGO's zolang hebben gewacht. Zij hadden andere acute problemen, zoals armoede, werkomstandigheden en ziektes. Ze hebben hun aandacht terecht op die thema's gezet."

Volgens Glorieux waren er toen te weinig concrete gevolgen die aan de opwarming konden toegeschreven worden. "Wetenschappers voorspelden wel risico's die nu uitkomen, maar het waren modellen. Mensen in de derde wereld voelden de gevolgen nog niet. Koraalriffen verdwenen en er begon ijs te smelten, maar dat waren milieuproblemen waarvan de impact op bevolkingen niet werd verrekend."

Oxfam

Ontwikkelings-NGO Oxfam Solidariteit is een van de grootste ngo's in ons land. “Vanaf ongeveer vijf jaar geleden kregen we veel input uit het zuiden, vooral uit Bangladesh en West-Afrika, die erop wees dat zij de concrete gevolgen van de klimaatverandering op hun dak kregen. Toen zijn onze ogen opengegaan en beseften we dat het absoluut noodzakelijk was om rond dit thema te werken”, zegt Bert Dhondt, campagnecoördinator bij Oxfam.

Dhondt zegt dat Oxfam pas sinds vijf jaar echt genoeg bewijzen heeft dat de invloed van de opwarming van de Aarde vooral de derde wereld treft. “Ik geef toe dat we er misschien te lang mee hebben gewacht, maar ik vond het belangrijk om eerst een grondige analyse te maken van het fenomeen zodat we echt met een concrete eisenbundel naar buiten konden komen. We hebben alle losse eindjes aan elkaar geknoopt, en sinds ongeveer anderhalf jaar zijn we echt campagne beginnen voeren.”

Broederlijk Delen

Broederlijk Delen voert in 2010 een campagne die specifiek rond klimaatverandering draait (zie ook ander artikel onderaan). De redenering blijkt dezelfde als bij Oxfam: hun campagnes zijn reacties op signalen die ze krijgen uit partnerorganisaties waarmee ze samenwerken in het Zuiden.

“De campagnes komen niet uit het niks opduiken, er is grondig over nagedacht. De signalen over klimaatveranderingen bereiken ons pas de laatste jaren, en we hebben meteen beseft dat het absoluut noodzakelijk is om er ons voor in te zetten”, zegt Jo Dalemans, beleidsmedewerker van Broederlijk Delen.

Opmerkelijk is wel dat Broederlijk Delen al in 2001 een campagne voerde rond duurzame ontwikkeling en de ecologische voetafdruk, als een van de eerste in België, “een bewijs dat we toen al wisten wat de prioriteit in de toekomst ging worden. Klimaatverandering is daar onlosmakelijk mee verbonden.”

11 11 11

Rudy de Meyer is hoofd van de studiedienst van 11 11 11. De organisatie werkt regelmatig met meerjarencampagnes. In Vanaf 2011-2012 wordt klimaat het thema van de campagnes van 11 11 11. “Het is misschien jammer dat we in de vorige campagnejaren klimaat nog niet enorm sterk naar voren hebben gebracht. Dan hadden we sneller meer kunnen doorwegen op de politieke agenda, bijvoorbeeld op de conferentie van Kopenhagen. Aan de andere kant, ons vorige thema was 'eerlijk werk' en dat is voor mij zeker even belangrijk.”

Ook hier komen dezelfde argumenten als bij de vorige NGO’s boven: er was nog niet genoeg informatie beschikbaar over de juiste oorzaken en het thema bevond zich nog niet genoeg op de politieke agenda. “We zijn ook geen profeten. Het is pas sinds enkele jaren dat klimaatverandering echt in ons werkveld terechtgekomen is en daarom ligt onze focus er nu op.”

Convergentie

Peter Tom Jones is burgerlijk ingenieur milieukunde en onderzoeksmanager aan KU Leuven. Hij is een expert op gebied van industriële ecologie. Hij publiceerde onder andere het boek Terre Incognita, over duurzaamheid en globalisering. "Het Human Development Report 2007-2008 heeft volgens mij de ogen van de NGO's geopend. Er is altijd een belangrijk rapport of studie nodig om organisaties en mensen in gang te zetten." Hij zegt dat NGO's vroeger helemaal niet samenwerkten, en dat dit een belangrijke oorzaak is van het laat reageren op de opwarming.

"Vroeger werkten NGO's enkel in hun eigen doelgebied. Zolang de gevolgen niet explicitiet zichtbaar waren in het Zuiden, bleven andere thema's hun aandacht opeisen. Pas de laatste jaren is er sprake van convergentie tussen bijvoorbeeld milieuorganisaties en Noord-Zuidbewegingen."

Hij verwijt de NGO's niet dat ze pas recent klimaatverandering zijn beginnen volgen, "het is de schuld van anderen, die door hun typische reductie- of vernauwend denken het probleem jarenlang geminimaliseerd hebben."

Zijn de NGO’s dan te laat in actie geschoten?

Diverse NGO’s hebben dus wel degelijk lang gedacht dat de opwarming van de Aarde 'alleen maar' een milieuprobleem was. De gevolgen voor de derde wereld komen pas de laatste jaren onder de aandacht . Omdat het duidelijk is geworden dat het alweer de ontwikkelingslanden zijn die het moeten ontgelden, zijn de Noord-Zuidbewegingen wakker geschoten en werken ze nu intensiever rond het thema.

Zijn de NGO’s dan te laat in actie zijn geschoten? Jarenlang kregen ook zij tegenstrijdige berichten, studies en verklaringen over de oorzaken van de opwarming, als ze al niet volledig ontkend werd. Het was moeilijk voor hen om een programma op te stellen rond het thema als er nog fundamentele onzekerheden bestonden.

Alleen hadden ze zelf meer naar de milieubewegingen kunnen kijken en luisteren. Zo zouden ze sneller de relatie hebben vastgesteld tussen de opwarming en de derde wereld. Ze werken tenslotte in Azië en Afrika, waar de klimaatveranderingen het eerst zijn opgetreden en ook het meest voelbaar zijn. Dan hadden ze echt pioniers kunnen zijn in de strijd tegen de opwarming van de Aarde, in plaats van alleen de voorvechters die ze nu zijn.
bron : De Wereld Morgen 

 

12:19 Gepost door Martina Roels in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |